نابودی سرطان پروستات با این ترکیب جادویی =از فرارو
نابودی سرطان پروستات با این ترکیب جادویی

.jpeg)
نابودی سرطان پروستات با این ترکیب جادویی

همه ما می دانیم که مصرف بیش از اندازه قند می تواند سلامت ما را به روش های مختلف تحت تاثیر قرار دهد و بر همین اساس است که برخی میزان مصرف قند روزانه خود را با خوردن و آشامیدن سالمتر کاهش می دهند.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "لایف هک"، آغاز یک برنامه سمزدایی قند فواید بسیاری دارد، اما این کار باید به روش درست صورت بگیرد. حذف قندهای پالایش شده راه حلی آشکار محسوب می شود، اما برخی افراد حذف میوه هایی که حاوی قندهای طبیعی و کربوهیدارت ها هستند را نیز برای کاهش مصرف قند ضروری می دانند. اما آیا این توصیه درست است یا حذف انواع مختلف قند موجب عدم تعادل در رژیم غذایی ما می شود؟
ما قند را همانند شیطان در نظر می گیریم. آیا این حقیقت دارد؟
هنگامی که با واژه قند مواجه می شویم، به چیزی شیرین فکر می کنیم و این ارتباط در ذهن ما می تواند ضروری بودن کاهش یا قطع مصرف میوه ها برای یک رژیم غذایی کم قند را به یک باور تبدیل کند.
اما قندهای طبیعی مانند فروکتوز به اندازه قندهای فرآوری شده یا پالایش شده بد هستند؟ و آیا به واقع ما آنها را به اسم سلامت از رژیم غذایی خود حذف می کنیم؟
قند طبیعی و قند پالایش شده در واقع یکسان هستند
تمام قندها از دو جز تشکیل شده اند که شامل فروکتوز و گلوکز می شوند و این مساله برای هر چیزی از کیک شکلاتی تا یک موز صادق است. به بیان دیگر، ساختار مولکولی تمام قندها یکسان است.
بدن انسان قندها را با ارسال آن از طریق جریان خون به لوزالمعده پردازش می کند، که سپس انسولین - هورمونی که به عنوان تنظیم کننده قند بدن انسان عمل می کند - ترشح می کند. از این زمان به بعد، قند یا به انرژی تبدیل می شود و یا به عنوان چربی در عضلات، کبد یا سلول های چربی ذخیره می شود. مصرف بیش از اندازه قند موجب می شود تا بدن انسولین بیشتری ترشح کند و با گذشت زمان این شرایط می تواند به شکل گیری مقاومت به انسولین منجر شود. این به معنای آن است که بدن دیگر قادر نیست به صورت کارآمد قندها را به انرژی قابل استفاده تبدیل کند. مقاومت به انسولین می تواند به بیماری دیابت و مشکلات سلامت دیگر منجر شود.
اگرچه محتوای قند یکسان است، میوه ها برای ما سالمتر هستند
به رغم یکسان بودن ساختار قند چه در یک شیرینی و چه در یک توت فرنگی، روشی که بدن ما قندهای میوه را پردازش می کند با روش پردازش قندهای پالایش شده متفاوت است.
اول، میوه ها جدا از قند حاوی مواد مغذی فراوانی هستند. آنها سرشار از ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها و آب هستند که بدن برای عملکرد سالم به آنها نیاز دارد. در مقابل، محصولات حاوی قندهای پالایش شده به طور معمول حاوی چربی های اشباع نیز هستند که هیچ سود اضافی ارائه نمی کند.

دوم، میوه ها حاوی فیبر هستند. وجود فیبر به بدن اجازه می دهد تا قندها به روشی کارآمدتر شکسته شوند. فیبر روند گوارش گلوکز را کند می کند و از این رو، بدن مدت زمان بیشتری برای استفاده از قند به عنوان سوخت به جای ذخیره آن در قالب چربی در اختیار دارد و همچنین، موجب افزایش ناگهانی ترشح انسولین نیز نمی شود که می تواند به سرعت نیز افت کرده و سطوح پایین قند را رقم بزند. این شرایط از هوس های غذایی معمول برای خوراکی های شیرین نیز پیشگیری می کند.
سوم، میوه حاوی قند کمتری نسبت به یک برش کیک است. اگر 100 گرم توت فرنگی را با 100 گرم کیک مقایسه کنید، بدون تردید، کیک پیروز رقابت بیشترین میزان قند خواهد بود.
آیا قصد دارید میوه کامل را با آب میوه جایگزین کنید؟ آنها شبیه هم نیستند!
مردم نوشیدن آب پرتقال یا آبمیوه های دیگر را مد نظر قرار می دهند زیرا فرض می کنند آنها به اندازه میوه کامل سالم و مفید هستند. اما مشکل این است که آبمیوه منبع غلیظتری از فروکتوز بدون دیگر مواد مغذی یک میوه کامل محسوب می شود. محتوای فیبر میوه که به گوارش کارآمدتر قندها کمک می کند و در پوست و پالپ میوه کامل یافت می شود، دیگر در آبمیوه وجود ندارد. این به معنای آن است که قند با سرعت بیشتری توسط کبد جذب می شود و تقریبا شرایطی مشابه با مصرف قند پالایش شده شکل می گیرد، که به افزایش ناگهانی انسولین منجر شده و بیشتر آن به صورت چربی در سلول ها ذخیره می شود.
قند بخشی ضروری از رژیم غذایی ما است!
در شرایطی که قند به واسطه افزایش استفاده از محصولات حاوی قند پالایش شده از شهرتی بد برخوردار شده است، اما نتایج یک مطالعه نشان داد که مصرف روزانه میوه می تواند خطر ابتلا به دیابت و همچنین بیماری قلبی را در زنان کاهش دهد.
قند بخشی ضروری از رژیم غذایی محسوب می شود زیرا انرژی مورد نیاز سلول های بدن انسان را تامین می کند تا عملکردی درست را ارائه کنند. از این رو، مصرف قندهای طبیعی مانند فروکتوز موجود در میوه (یا حتی لاکتوز که در شیر یافت می شود) می تواند مقدار سالم از قند مورد نیاز شما را تامین کند. مصرف قند به همراه فیبر موجود در میوه به گوارش درست آن کمک کرده و امکان کارکرد موثر بدن را فراهم می کند.
آیا دوست دارید به روشی ساده و خوشمزه، دریافت مواد مغذی خود را تقویت کنید؟ با مد نظر قرار دادن استفاده از دانه کتان می توانید به این هدف دست یابید. دانه های کتان سرشار از مواد مغذی هستند و به ویژه در رژیم های غذایی گیاهخواری و وگان می تواننند نقشی تعیین کننده به عنوان یک ابرماده غذایی داشته باشند.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "لایف هک"، دانه کتان حدود 2000 سال پیش از میلاد در خاورمیانه کشت شد و به واسطه آثار تجارت خارجی و تقاضا، تولید آن در سراسر جهان گسترش یافت. در حال حاضر کانادا، روسیه، فرانسه و آرژانتین برترین تولیدکنندگان دانه کتان محسوب می شوند.
دانه کتان به واسطه محتوای فیبر فراوان خود شناخته شده است و از این رو، همواره هم در آشپزی و هم در نساجی مورد استفاده قرار گرفته است. به واسطه خواص تغذیه ای و دوام پارچه، بازار دانه کتان طی سال های اخیر رشدی پایدار را تجربه کرده است.
دانه هایی کوچک اما سرشار از مواد مغذی
تنها یک اونس از دانه های کتان (معادل سه قاشق غذاخوری) می تواند مواد مغذی زیر را برای شما فراهم کند:
اسیدهای چرب امگا-3
فیبر: 8 گرم
پروتئین: 6 گرم
ویتامین B1: 31 درصد از مقدار مصرف توصیه شده روزانه
منگنز: 35 درصد از مقدار مصرف توصیه شده روزانه
فریب اندازه کوچک دانه های کتان را نخورید زیرا محصولی سودمند و قدرتمند محسوب می شود. افزون بر مواد مغذی که در بالا فهرست شدند، دانه های کتان منبع خوبی برای فسفر، سلنیوم، ویتامین B6، آهن، پتاسیم، مس و روی هستند. برای حصول اطمینان از مصرف دانه کتان به اندازه کافی حداقل دو قاشق غذاخوری از آن را به روتین روزانه خود اضافه کنید.
ارائه چیزی فراتر از فیبر
همان گونه که پیشتر اشاره شد، دانه های کتان از محتوای فیبر قابل توجهی برخوردار هستند که برای تنظیم سطوح کلسترول و همچنین قند خون کارایی دارد. اما این دانه های کوچک چه فواید دیگری دارند؟
پوست و موی سالم
دانه های کتان حاوی چربی های ALA هستند که از طریق تامین چربی های ضروری و ویتامین های B برای پوست و مو مفید هستند. آنها خارش و خشکی که می تواند به شکل گیری شوره سر منجر شود را کاهش می دهند. همچنین، مصرف دانه کتان به کاهش پدیداری آکنه، روزاسه، و اگزما کمک می کند و در کاهش خشکی چشم نیز موثر است.
سرشار از آنتی اکسیدان ها
آنتی اکسیدان های موجود در دانه های کتان به نام لیگنان شناخته می شوند. این آنتی اکسیدان ها پلی فنول های مرتبط با فیبر هستند که فواید ضد پیری و همچنین تعادل هورمونی و سلامت سلولی را برای انسان ارائه می کنند. پلی فنول ها از رشد باکتری های خوب در روده پشتیبانی می کنند و می توانند به حذف کاندیدا یا رشد مخمری کمک کنند. آنها همچنین حاوی خواص ضد ویروسی و ضد باکتری هستند و سیستم ایمنی بدن انسان را تقویت می کنند.
سلامت گوارش
یکی از دلایل مفید بودن دانه های کتان برای انسان غلظت بالای لعاب آن است که یک فیبر تشکیل دهنده ژل محلول در آب است و به جذب مواد مغذی کمک می کند. چربی های ALA نیز به محافظت از دیواره داخلی دستگاه گوارش و در کل حفظ عملکرد بهینه آن کمک می کنند.

کاهش خطر ابتلا به برخی سرطان ها
به نظر می رسد دانه های کتان می توانند خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش داده و در برخی موارد آثار آن را معکوس کنند. سه لیگنان (آنتی اکسیدان ها) که در دانه های کتان یافت می شوند، هورمون ها را متعادل می کنند و از این رو، برای سلامت زنان از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. همچنین، گزارش شده است که دانه های کتان به مبارزه با سرطان های روده بزرگ، پروستات و تخمدان کمک می کنند.
تسکین نشانه های یائسگی
به دلیل توانایی های ایجاد تعادل هورمونی، دانه های کتان و مشتقات آن اکسیر زندگی برای زنانی محسوب می شوند که وارد دوران یائسگی می شوند زیرا دارای ویژگی های استروژنی هستند. استفاده از دانه های کتان نتایج مثبتی را در کاهش گرگرفتگی های دوران یائسگی نشان داده است.
فواید قلبی عروقی
چربی های ALA موجود در دانه های کتان دارای خواص ضد التهابی هستند و می توانند از رگ های خونی در برابر آسیب محافظت کنند. از آنجایی که به کاهش کلسترول نیز کمک می کنند، دانه های کتان شریان ها را پاک و بدون گرفتگی حفظ می کنند.
درمان سندرم تونل کارپ
هنگامی که به صورت مستقیم روی مچ دست اعمال شود، روغن دانه کتان می تواند به طور قابل توجهی پیشرفت تونل کارپ را کاهش دهد و حتی ممکن است آن را معکوس کند.
آیا مصرف دانه کتان می تواند مشکل ساز شود؟
افزودن دانه های کتان به رژیم غذایی حرکات روده و دفع مدفوع را افزایش می دهد و در برخی موارد موجب ناراحتی های گوارشی با علائمی مانند نفخ، گاز، درد شکمی، یبوست، اسهال، معده درد و حالت تهوع می شود. بانوان باردار به واسطه وجود استروژن نباید دانه کتان مصرف کنند.
روش های مصرف دانه کتان
دانه کتان را به چند روش مختلف می توان مصرف کرد:
دانه کتان قهوه ای را می توان به صورت کامل چه در حالت خام یا سرخ کرده مصرف کرد. برای مصرف این نوع می توانید آن را روی گرانولا، ماست، سالاد یا هر چیز دیگری بریزید.
دانه کتان طلایی را همانند همتای قهوه ای خود می توان به صورت خام یا سرخ کرده مصرف کرد. دستورالعمل های مصرف همانند دانه کتان قهوه ای است.
به طور معمول پودر دانه کتان را می توان به یک وعده غذایی اضافه کرد یا از آن در پخت و پز و آشپزی استفاده کرد.
روغن دانه کتان نیز در دسترس است که بیشتر برای اهداف موضعی استفاده می شود، اما می توان در تهیه غذا نیز از آن استفاده کرد.
مقدار بیش از اندازه یک یک چیز خوب نیز می تواند بد باشد
از آنجایی که مصرف بیش از اندازه دانه های کتان می تواند به مشکلات دستگاه گوارش منجر شود، مصرف بیش از 50 گرم از آن در روز توصیه نمی شود.
برای حفظ شرایط ایمن و بهرهمندی از فواید این دانه معجزهگر دو قاشق غذاخوری از پودر دانه کتان یا سه قاشق غذاخوری از دانه های کامل را در روز مصرف کنید.
آیا با مشاهده اطراف خود در محیط های تاریک و کم نور دچار مشکل هستید؟ آیا اغلب بیمار می شوید و به بیماری های مختلف مبتلا می شوید؟ پیش از آن که این مساله را بپذیرید که از یک سیستم ایمنی ضعیف و مشکلات بینایی رنج می برید، این که آیا از رژیم غذایی خود به میزان کافی ویتامین A دریافت می کنید را بررسی کنید.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "اسپون یونیورسیتی"، بدن انسان برای ارائه عملکرد عادی به ویتامین A نیاز دارد و این ماده مغذی نقشی مهم در عملکرد سیستم ایمنی، تولید مثل، رشد استخوان، بینایی، سلامت پوست و رشد سلولی ایفا می کند. این ماده مغذی می تواند تفاوت اساسی در بهزیستی و سلامت کلی شما ایجاد کند.
دو نوع ویتامین A وجود دارند: بتاکاروتن و ویتامین A فعال. ویتامین A فعال از مواد غذایی حیوانی سرچشمه می گیرد. این نوع از ویتامین A می تواند به صورت مستقیم توسط بدن مورد استفاده قرار بگیرد بدون این که نیاز به مرحله تبدیل باشد.
از سوی دیگر، بتا کاروتن از میوه ها و سبزیجات رنگارنگ ناشی می شود. بتا کاروتن پیش از آن که توسط بدن مورد استفاده قرار بگیرد باید به ویتامین A تبدیل شود.
برای پیشگیری از کمبود ویتامین A، دنبال کردن یک رژیم غذایی متعادل، سرشار از میوه ها و سبزیجات به جای استفاده از مکمل های ویتامین A اهمیت دارد. از جمله مواد غذایی سرشار از ویتامین A می توان به موارد زیر اشاره کرد:
هویج

سیب زمینی شیرین

کلم کیل

اسفناج

زردآلو

کلم بروکلی

کره

تخم مرغ

ذکر این نکته اهمیت دارد که ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است که در بدن برای مدت زمانی طولانی ذخیره می شود. از این رو، پرهیز از مصرف بیش از اندازه آن نیز اهمیت دارد زیرا این شرایط می تواند به مسمومیت با ویتامین A منجر شود. اگر نسبت به کمبود ویتامین A مشکوک هستید پیش از مصرف هر گونه مکمل ویتامین A با پزشک خود مشورت کنید.
با این ابزارها به جنگ بوی بد سیر بروید!
آیا مزه سیر در غذای خود را دوست دارید، اما از بوی بد و طولانی مدت آن نفرت دارید؟ سیر سولفوکسید سیستئین تولید می کند که بو و مزه مشخص این گیاه را موجب می شود. این ترکیبات گوگردی مشابه با ترکیبات تولید شده توسط باکتری هایی هستند که نفس بدبو را شکل می دهند.

به گزارش گروه سلامت عصرایران به نقل از "ساینس دیلی"، بدترین قسمت ماجرا این است که بوی سیر ممکن است برای 24 تا 48 ساعت پس از مصرف آن نیز باقی بماند. همچنین، دست های شما نیز می توانند هنگام تهیه غذا بوی سیر بگیرند. اما با توجه به ویژگی های دارویی و تغذیه ای بسیاری که سیر ارائه می کند، کنار گذاشتن آن چندان راحت نیست. سیر منبعی عالی برای منیزیم، ویتامین B6، ویتامین C، و سلنیم است. همچنین، این ماده غذایی از ویژگی های ضد باکتری، ضد التهاب، آنتی اکسیدانی و بسیاری خواص دارویی دیگر بهره می برد.
خوشبختانه چندین روش ساده برای پیشگیری یا برطرف کردن مشکل بوی بد سیر وجود دارند که در ادامه با برخی از بهترین آنها آشنا می شویم.
سیب

سیب حاوی آنزیم های اکسیدکننده است و به همین دلیل هنگامی که یک سیب را برش می زنید و در مجاورت هوا قرار می دهید، تغییر رنگ می دهد. این آنزیم ها می توانند به خنثی سازی بوی سیر و خلاص شدن از شر بوی بد دهان ناشی از مصرف آن کمک کنند.
همچنین، ترکیبات فنلی موجود در سیب به تخریب ترکیبات فرار در سیر که موجب بوی طولانی مدت آن می شوند، کمک می کنند.
برای خلاص شدن از بوی بد دهان پس از مصرف سیر می توانید یک سیب بخورید.
همچنین، نوشیدن یک لیوان آب سیب تازه می تواند نتیجه ای مشابه را رقم بزند.
شیر

مصرف شیر یکی دیگر از روش های ساده برای خنثی سازی بوی سیر است. هم شیر بدون چربی و هم شیر کامل می توانند به کاهش غلظت ترکیبات فرار منتشر کننده بو که در سیر یافت می شوند، کمک کنند. به واسطه محتوای چربی بالا، مصرف شیر کامل می تواند نتیجه بهتری به همراه داشته باشد. تنها کافی است پس از مصرف غذای حاوی سیر یک لیوان شیر بنوشید تا اثر بوی بد آن کاهش یابد.
نعناع

برگ نعناع اثر قابل توجهی در خنثی سازی ترکیبات فرار سیر دارد. کلروفیل موجود در برگ نعناع می تواند بوی سیر را پوشش دهد. افزون بر این، برگ نعناع دارای ویژگی های ضد عفونی کننده خفیف است که به کاهش نفس بدبوی ناشی از فعالیت باکتری ها کمک می کند.
شما می توانید مقداری برگ نعناع را بجوید تا از تازگی نفس خود بهرهمند شوید.
نوشیدن چای نعناع برای مقابله با نفس بدبوی ناشی از مصرف سیر نیز موثر است. برای تهیه این چای، یک قاشق غذاخوری برگ نعناع خرد شده را به یک فنجان آب داغ اضافه کنید. یک درپوش روی فنجان قرار داده و اجازه دهید به مدت 10 دقیقه دم بکشد. سپس چای را صاف کرده و پس از افزودن اندکی عسل آن را بنوشید.
برای خلاص شدن از شر بوی بد سیر روی دست های خود نیز می توانید مقداری برگ نعناع را با دست له کرده و آنها را به دست خود بمالید تا آب نعناع به کاهش بوی سیر کمک کند.
جعفری

همانند نعناع، جعفری یکی دیگر از گیاهان دارویی است که می تواند با نفس بدبوی ناشی از مصرف سیر مقابله کند و به از بین بردن بوی آن از روی دست ها کمک کند. کلروفیل موجود در جعفری بوی سیر را جذب می کند و به شکل گیری بوی تازگی کمک می کند.
چند شاخه جعفری را پس از خوردن غذای حاوی سیر بجوید.
برای تهیه چای جعفری یک مشت جعفری را خرد کرده و به دو فنجان آب اضافه کنید. دو یا سه عدد میخک به آن اضافه کرده و آب را به مدت پنج دقیقه بجوشانید. چای را صاف کرده و پیش از نوشیدن اجازه دهید خنک شود.
برای از بین بردن بوی دست ها، مقداری برگ تازه جعفری یا آب آن را بین دست های خود بمالید، سپس دست های خود را بشویید تا بوی سیر از بین برود.
استیل ضد زنگ

ممکن است عجیب به نظر برسد، اما استفاده از استیل ضد زنگ یکی از بهترین روش ها برای مقابله با بوی بد سیر دست ها و همچنین دهان است.
هنگامی که پوست در تماس با شی ساخته شده از آهن قرار می گیرد، تعریق موجب می شود اتم های آهن دو الکترون دریافت کنند. سپس، اتم ها با چربی پوست واکنش نشان می دهند و موجب تجزیه آنها می شوند، که به نوبه خود بوی سیر را خنثی می کند.
دست های خود را برای چند دقیقه روی یک سطح استیل ضد زنگ بمالید، سپس آنها را با آب شستشو دهید.
برای بوی بد دهان، یک شی ساخته شده از استیل ضد زنگ، مانند یک قاشق، را در سراسر دهان خود از جمله کل زبان و کناره های دهان مالش دهید. سپس دهان خود را با آب شستشو دهید.
لیمو

یکی دیگر از ابزارهای خوب برای مقابله با بوی بد سیر لیمو ترش است. لیمو ترش دارای اسید سیتریک است که می تواند آنزیم های تولید شده توسط سیر را خنثی سازد و بر همین اساس، از شر بوی طولانی مدت سیر خلاص شوید. همچنین، لیمو ترش به کاهش سطح pH پوست کمک می کند که شرایط را برای باقی ماندن ترکیبات تولید کننده بو در بدن دشوار می سازد.
یک قاشق غذاخوری آبلیمو را به یک فنجان آب اضافه کنید و ترکیب کنید. از این محلول برای شستشوی دهان به منظور کاهش بوی بد سیر استفاده کنید.
همچنین، پس از مصرف غذای حاوی سیر یک لیوان آب لیمو تازه را به آرامی بنوشید.
برای از بین بردن بو از روی دست ها، پوست لیمو یا آب لیمو تازه را روی دست های خود مالش دهید.
هل

رایحه قوی هل می تواند به خوبی نفس بدبوی ناشی از مصرف سیر را پوشش دهد و حتی بوی خوبی به نفس شما ببخشد.
مقداری دانه هل سبز را پس از خوردن غذای حاوی سیر بجوید.
همچنین، شما می توانید مقداری پودر هل را در یک لیوان شیر ترکیب کرده و آن را بنوشید.
در کنار هل، دانه های رازیانه، میخک و بادیان نیز می توانند به خنثی سازی یا پوشش بوی سیر کمک کنند.
جوش شیرین

هنگامی موضوع بوی بد مطرح می شود، جوش شیرین یکی از قویترین ابزارهایی است که می توان مورد استفاده قرار داد. جوش شیرین می تواند بوی سیر را در دست ها و دهان شما خنثی کند. همچنین، این ماده به حفظ تعادل pH دهان و مهار رشد باکتری ها کمک می کند.
یک قاشق چایخوری جوش شیرین و یک قاشق چایخوری نمک دریایی را در یک لیوان آب گرم ترکیب کنید. از این ترکیب برای شستشوی دهان یک یا دو بار در هفته استفاده کنید.
برای دست ها، یک قاشق غذاخوری از جوش شیرین و یک قاشق غذاخوری آب لیمو را ترکیب کنید. این ترکیب را روی دست های خود بمالید و اجازه دهید چند دقیقه به همان حالت باقی بماند، سپس دست ها را با آب شستشو دهید.
همچنین، شما می توانید مقداری جوش شیرین کف دست های خود ریخته و آنها را برای یک دقیقه به هم مالش دهید و سپس با آب شستشو دهید.
روغن زیتون

اگر نگران بوی طولانی مدت سیر روی دست های خود هستید، استفاده از روغن زیتون را مد نظر قرار دهید. روغن زیتون به عنوان یک سپر عمل می کند و از باقی ماندن بوی سیر روی دست ها پیشگیری می کند. چند قطره روغن زیتون روی دست های خود بریزید و دست های خود را کاملا مالش دهید. اکنون می توانید سیرها را خرد کرده یا پوست بکنید.
بیش از اندازه روغن زیتون مصرف نکنید زیرا می تواند موجب لیز شدن دست ها شده و کار با چاقو را دشوار سازد.
جدا از روغن زیتون، روغن نارگیل و روغن نخل نیز می توانند اثری مشابه داشته باشند.
خمیردندان

یک درمان خانگی خوب دیگر برای از بین بردن بوی سیر از روی دست ها و دهان استفاده از خمیردندان است.
پس از خوردن غذای حاوی سیر، دندان های خود را یک خمیردندان نعنایی مسواک بزنید.
برای خلاص شدن از شر بوی دست ها نیز اندکی خمیردندان روی آنها ریخته و به آرامی مالش دهید. سپس، دست های خود را با آب و صابون معمولی شستشو دهید.
همه ما می دانیم که بدن انسان دارای یک سیستم لنفاوی است، اما آیا به واقع می دانید این مجموعه چه کاری انجام می دهد و تا چه اندازه برای سلامت کلی انسان مهم است؟
به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ایزی هلث آپشنز"، سیستم لنفاوی مایع لنفاوی را از بافت های بدن به سیستم گردش خون حمل می کند. مایع لنفاوی گلبول های سفید خون را در سراسر بدن انسان حمل می کند و این سلول ها به مبارزه با عفونت کمک می کنند. لنف اسیدهای چرب و چربی ها را از دستگاه گوارش، و مواد سمی را از خون جذب و به سمت سیستم گردش خون انتقال می دهد. لنف گلبول های سفید خون را از غدد لنفاوی به استخوان ها انتقال می دهد.
این فرایند به پاکسازی بدن از محصولات زائد ناخواسته، تقویت سیستم ایمنی به منظور کمک به مقابله با بیماری و بهبود سطوح انرژی و سلامت کلی کمک می کند.
اما مشکل این است که لنف بر خلاف خون دارای یک سیستم گردش داخلی نیست تا در بدن به حرکت درآید. برای حرکت لنف ما به انقباض و آرامش عضله و خم و راست شدن مفصل نیاز داریم. به بیان دیگر، اگر کم تحرک هستید و احساس خوبی ندارید، احتمال این که نیازمند سمزدایی سیستم لنفاوی خود باشید، وجود دارد.
برای کمک به سیستم لنفاوی خود می توانید چند ترفند را مد نظر قرار دهید تا از شکل گیری احساس بد و ابتلا به بیماری فاصله بگیرید، که در ادامه به آنها اشاره می شود.
تامین آب بدن

آب یکی از اجزا اساسی حفظ سلامت محسوب می شود و همان گونه که می دانید بخش قابل توجهی از بدن انسان از این مایع تشکیل شده است. مایع لنفاوی حاوی تقریبا 95 درصد آب است، از این رو، تامین آب مورد نیاز بدن برای سلامت و پاکی داخلی ضروری است، چرا که آب فراوان می تواند از گرفتگی لنف پیشگیری کند. یکی از نشانه های دریافت آب به میزان کافی شفاف یا زرد کم رنگ بودن ادرار است. اگر آب خالی برای شما جذابیتی ندارد می توانید به آن چند برش لیمو، چند برش خیار، مقداری نعناع یا آب لیمو تازه اضافه کنید. مصرف ادرارآورهایی مانند قهوه و چای را کاهش دهید و از الکل، نوشابه های گازدار و نوشیدنی های حاوی شیرین کننده های مصنوعی پرهیز کنید.
پریدن

پریدن روشی خوب برای کمک به تخلیه لنف به واسطه عمل پمپاژ ناشی از پریدن به هوا و بازگشت به زمین است. با افزایش گردش خون، لنف نیز به گردش در می آید. انجام تمرینات پلایومتریک مانند پرش های اسکات می تواند روشی سرگرم کننده باشد. یک روش فوق العاده دیگر پرش روی ترامپولین یا مینی ترامپولین است. انجام پرش به مدت 20 دقیقه می تواند اثری فوق العاده برای پاکسازی لنفاوی و کشش عضله داشته باشد.
بالا بردن پاها

به خاطر داشته باشید که سیستم لنفاوی مایع لنف را به سمت قلب حرکت می دهد و از این رو، بالا آوردن پاها می تواند به این فرآیند کمک کند. اگر از تناسب اندامی خوب برخوردار هستید و دچار سردرد نمی شوید، ایستادن روی دست ها یا سر روشی خوب برای بالا آوردن پاها محسوب می شود. روش کم دردسرتر دیگر خوابیدن روی زمین و بالا آوردن پاها در امتداد یک دیوار است. شما می توانید این موقعیت را به مدت 10 دقیقه یا بیشتر بدون بروز مشکلی خاص حفظ کنید.
اعمال فشار دستی
اعمال فشار پایدار و دستی در امتداد بدن در جهت قلب روشی خوب برای تخلیه لنفاوی است. این یک نوع ماساژ است، اما انجام آن روی پاها و دست ها مایع لنف را در مسیر سیستم قلبی عروقی به حرکت در می آورد. حرکات ریتمیک و دایره ای بهترین نتیجه را به همراه خواهند داشت. روش دیگر، اعمال فشار دستی با استفاده از یک برس خشک، بار دیگر در جهت قلب است.
مصرف مواد غذایی خام ارگانیک

رژیم غذایی از جمله عوامل کلیدی در سلامت انسان محسوب می شود و مصرف مواد غذایی ارگانیک که تا حد ممکن نزدیک به حالت خام خود هستند، بهترین گزینه است. استفاده از مواد غذایی ارگانیک از ورود سموم بیشتر به بدن انسان نسبت به میوه ها و سبزیجات معمولی که می توانند سرشار از آفت کش ها و علف کش ها باشند، جلوگیری می کند. همچنین، شما قصد دارید بیشترین میزان آنزیم ها را از آن مواد غذایی دریافت کنید و با مصرف میوه ها و سبزیجات در حالت خام یا نیم پز این امکان فراهم می شود. آنزیم ها به تجزیه مسمویت در لنف و خون کمک می کنند و خروج مواد مضر از بدن را بهبود می بخشند. همچنین، آنها شرایطی قلیایی را در بدن ایجاد کرده و حاوی آب هستند.

حتما همهی شما میدانید که رژیم غذاییای که میزان سدیم آن پایین باشد و شامل غذاهایی سرشار از پتاسیم، کلسیم و منیزیم باشد، میتواند از فشار خون بالا جلوگیری کرده یا آن را در حالت عادی نگه دارد. اما به طور خاص چه غذاهایی تأثیر مثبتی بر فشار خون دارند؟ در اینجا ۱۰ مورد از غذاهایی را به شما معرفی میکنیم که تحقیقات نشان دادهاند در کاهش فشار خون مفید هستند.

در سال ۲۰۱۲ محققان استرالیایی، بعد از تحلیل چندین پژوهش که در مجلهی «فشار خون» (Hypertension) به چاپ رسیده بودند، به این نتیجه رسیدند که بین مصرف لبنیات کمچرب و کاهش خطر ابتلا به فشار خون رابطهای مستقیم وجود دارد. این موضوع بیشتر در شیر و ماست کمچرب دیده شده بود و نه در پنیر. با اینکه کلسیم در کاهش فشار خون نقش عمدهای دارد، ولی اجزای دیگری در لبنیات به نام پپتیدها هستند که تأثیر مهمتری بر پایین آوردن فشار خون دارند. اینکه چرا لبنیات پرچرب نمیتواند در کاهش فشار خون مؤثر باشد هنوز مشخص نشده است، اما ممکن است دلیل آن وجود چربیهای اشباعشده در این نوع لبنیات باشد. در ضمن افرادی که لبنیات کمچرب مصرف میکنند، از سلامت کلی بهتری برخوردارند.

مطابق مطالعهای که در سال ۲۰۱۳، طی شش ماه بر روی افرادی که مبتلا به فشار خون بالا بودند صورت گرفت و در مجلهی «فشار خون» (Hypertension) به چاپ رسید، استفاده از روغن تخم کتان یا روغن برزَک در غذاهای مختلف، منجر به کاهش فشار خون سیستولیک (حداکثر فشار خون در زمانی که قلب منقبض است) و فشار خون دیاستولیک (حداقل فشار خون در زمانی که قلب استراحت میکند) میشود. حتی وقتی شرکتکنندگانِ در این مطالعه، داروهای کاهش فشار خون مصرف میکردند، باز هم از فواید روغن کتان سود میبردند. هنوز مشخص نشده که دقیقا چه چیزی در روغن بذر کتان وجود دارد که باعث کاهش فشار خون میشود، اما ممکن است دلیل آن وجود هر کدام یا همهی این اجزاء در بذر کتان باشد: اسید لینولنیک آلفا، لیگنانها، پپتیدها و فیبر.

مطابق مطالعاتی که در سال ۲۰۱۰ در مجلهی «بی.ام.سی مدیسین» (BMC Medicine) به چاپ رسیدند، مصرف شکلات تلخ یا محصولات کاکائویی که سرشار از فلاونول هستند به کاهش فشار خون سیستولیک یا دیاستولیک در افرادی که مبتلا به فشار خون بالا یا فشار خون مرزی هستند، کمک میکند اما تأثیر خاصی در افراد مبتلا به فشار خون عادی ندارد. تحقیقات دیگر نشان میدهد، فلاونول که در کاکائو یافت میشود، باعث تولید اسید نیتریک میشود. اسید نیتریک مادهای است که رگهای خونی را باز میکند و باعث روان شدن جریان خون میشود و بدین شکل فشار خون را پایین میآورد. دانشمندان معتقدند، باید در آینده مطالعاتی برای بررسی نقش ژنتیک در این موضوع صورت بگیرد.

در مطالعهای که در سال ۲۰۱۲ در مجلهی «فشار خون» چاپ شد، نقش روغن زیتون در فشار خون زنان جوانی که فشار خون متوسط رو به بالا داشتند بررسی شد. محققان اسپانیایی در یک دورهی چهار ماهه، رژیم غذاییای را که به خاطر داشتنِ روغن زیتون، حاوی مقادیر زیادی پلیفنول بود و رژیمهای غذایی دیگری را که عاری از پلیفنول بودند مطالعه کرده و تأثیر هر کدام را بر فشار خون مقایسه کردند. نتیجهای که به دست آمد نشان میداد روغن زیتون که سرشار از پلیفنول است فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را خصوصا در خانمهایی که از فشار خون بالا رنج میبرند، کاهش میدهد.

مطالعهای که در سال ۲۰۱۳ در مجلهی «تغذیه» (Nutrition) در استرالیا به چاپ رسید، تأثیر آب لبو را بر فشار خون زنان و مردان سالم مورد بررسی قرار داد. به افرادی که در این آزمایش شرکت کرده بودند، یا مخلوط آب لبو و سیب داده میشد یا آب لبوی خالص و فشار خون آنها ۲۴ ساعته تحت نظر بود. نتیجهی به دست آمده نشان داد که شش ساعت بعد از نوشیدن آب لبو، خصوصا در مردان، فشار خون کاهش پیدا میکند. لبو به صورت طبیعی حاوی نیترات است و همین باعث پایین آمدن فشار خون میشود.

در مطالعهای که سال ۲۰۱۳ در مجلهی «فشار خون» به چاپ رسید، ارتباط پسته و فشار خون بررسی شد. شرکتکنندگانی که کلسترول LDL (موسوم به کلسترول بد) بالایی داشتند، به مدت چهار هفته، یک یا دو وعده در روز پسته میخوردند. نتیجهای که به دست آمد این بود که فشار خون افرادی که یک وعده پسته میخوردند از افرادی که دو وعده میخوردند بیشتر کاهش پیدا کرده بود. علت این موضوع هنوز مشخص نشده است ولی شاید به دلیل افزایش خونی باشد که از قلب پمپ میشود، یا شاید مغز پسته در کاهش انقباض رگهای پیرامون قلب مؤثر باشد.

محققانی از بریتانیا تأثیر آب انار را بر فشار خون در افراد جوان و میانسال بررسی کردند. مطابق نتایج تحقیقاتی که در مجلهی «غذاهای گیاهی برای تغذیهی انسان» به چاپ رسید، مشخص شد که مصرف بیشتر از یک فنجان آب انار در روز به مدت چهار هفته فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را پایین میآورد. دلیل این کاهش مشخص نیست، اما ممکن است وجود پتاسیم یا پلیفنول در آب انار در این موضوع بیتأثیر نباشد.

محققان اسپانیایی، پرتغالی، ایسلندی و ایرلندی، پژوهشی در ژورنال تخصصی «تغذیه» (Nutrition) به چاپ رساندند که تأثیرات رژیمهای حاوی ماهیهای چرب را بر فشار خون دیاستولیکِ افرادی که اضافه وزن دارند در دورهی رژیم لاغری، بررسی کرد. خوردن ماهیهای چرب مانند ماهی سالمون سه بار در هفته، در طول مدت هشت هفته فشار خون دیاستولیک افراد را پایین آورده بود. محققان اعلام کردهاند که تحقیقات قبلی نشان داده بودند که اسید چرب امگا۳ که به طور طبیعی در ماهیهای چرب یافت میشود، دلیل این تأثیر مثبت بر روی فشار خون است.

مطالعهای که در سال ۲۰۱۰ انجام گرفت و در «ژورنال آمریکایی تغذیهی بالینی» (American Journal of Clinical Nutrition) به چاپ رسید، تأثیر خوردن غلات کامل بر کاهش فشار خون را در افراد میانسال مورد بررسی قرار داد. محققان بریتانیایی نیز یک رژیم غذایی که حاوی گندم کامل یا گندم کامل به علاوهی جو بود را با رژیمی که حاوی گندم تصفیه شده بود، مقایسه کردند و به این نتیجه رسیدند که خوردن سه وعده گندم کامل در روز با پایین آمدن فشار خون سیستولیک ارتباط دارد. اگرچه پژوهشهای دیگری هم وجود دارند که فواید خوردن گندم کامل بر کلسترول را ثابت کردهاند اما دلیل آن هنوز دقیقا مشخص نشده است.

در پژوهشی که سال ۲۰۱۰ محققان مرکز تحقیقاتیِ تغذیهی «جین مایرِ» وزارت کشاورزی ایالات متحده در دانشگاه «تافتس» (Tufts) به عمل آوردند، تأثیر نوشیدن سه فنجان چای ترش یا چای قرمز در طول یک دورهی شش هفتهای در افرادی که فشار خون مرزی یا فشار خون متوسط رو به بالا داشتند، بررسی شد. آنها متوجه شدند فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، خصوصا در افرادی که فشار خون سیستولیک آنها در ابتدا بالا بود، کاهش یافته است. چای ترش سرشار از آنتیاکسیدانها از جمله فنول و آنتوسیانین است که به احتمال زیاد همین ترکیبات دلیل تأثیر آن بر فشار خون است.
اینها خوراکیهای سالمی هستند که میتوانید آنها را در برنامهی غذایی خود بگنجانید. اما اینکه آیا یک خوراکی خاص میتواند فشار خون را پایین بیاورد هنوز به درستی اثبات نشده است. عوامل زیادی مانند سن، ژنتیک، نوع رژيم غذایی، مقدار غذایی که در هر وعده مصرف میکنید و مواردی دیگر هم بر فشار خون شما تأثیر دارند.
برگرفته از: berkeleywellness.com

همه میدانند که با انرژی ماندن سرِ کار میتواند واقعا دشوار باشد. شنبه است و ساعات اولیهی این روز را میگذرانید، چشمهایتان تار میبیند، کمرتان درد میکند و به شدت منتظرید تا بازهم آخر هفته از راه برسد. هرچند داشتن خواب خوب شبانه و ورزش منظم، نقش مهمی در میزان کاراییتان در طول روز دارد اما عادت غذایی هم به همان اندازه اهمیت دارد. با اجتناب از خوردن غذاهایی که باعث کُندی میشوند و ایجاد عادت غذایی مناسب که انرژی مورد نیاز را تأمین میکند، هر کسی میتواند در محل کارش، راندمان بهتری داشته باشد. شاید این کاری سخت و تشویشبرانگیز به نظر برسد اما برخی از شیوههای مؤثر افزایش کارایی در محل کار، فقط تغییرات واقعا سادهای هستند که باید ایجاد کنید.
فرقی نمیکند شما خودتان علاقه به خوراکیهای شیرین داشته باشید یا اینکه دور و برتان پُر از خوراکیها و اسنکهای جورواجور باشد؛ خوردن هله هوله، یک راه فوری برای از دست دادن هشیاری و کاراییتان در محل کار است. غذاهایی که چربیهای ترانس و چربیهای اشباع بالایی دارند، به شما احساس بیحالی خواهند داد، و غذاهایی که قند فراوانی دارند هم انرژی زیادی را فورا به شما میرسانند که البته به دنبالش، افت ناگهانی انرژی خواهید داشت. هرچند که حمل اسنکهای شیرین و چرب و مصرف آنها راحت است، اما اگر میخواهید سر کارتان هشیار بمانید بهتر است غذاهای مغذی را انتخاب کنید.
وقتی احساس میکنید انرژی و کاراییتان در محل کار در حال کم شدن است، احتمالا خیلی راحت سراغ قهوهی فوری یا یک مشت شکلات با روکش قهوه میروید. شاید برخلاف تجربیاتی که داریم به نظر برسد اما واقعیت این است که مصرف مقادیر زیاد کافئین میتواند راندمانتان را پایین بیاورد. مصرف کافئین زیاد، درست مانند اسنکهای ناسالم، شاید یک افزایش فوری در انرژیتان ایجاد کند اما افت انرژی که بعد از آن روی میدهد، مطمئنا کاراییتان را پایین میآورد. برای اینکه تمام روز را سرحال بمانید، بهتر است کافئین کمتری مصرف کنید، مثلا به همان مقدار کافئین موجود در یک فنجان چای سبز بسنده کنید.

یک عادت غذایی درست دیگر برای حفظ انرژی در محل کار این است که حتما صبحانه بخورید. حتی اگر صبحها اشتهایی برای خوردن صبحانه ندارید، باز هم این کار را بکنید، چون خوردن صبحانه، بدنتان را وادار میکند از حالت خواب برای حفظ انرژی، خارج شده و به حالت هشیاری در طول روز وارد شود. حتی یک لیوان آبمیوه، شیک پروتئین و یا یک تکه میوه در صبح، بهتر از هیچی است.
حالا که قرار شد صبحانه بخورید، حتما چیزهای خوب را برای خوردن انتخاب کنید. همانطور که کربوهیدارتهای پیچیده، برای مدت طولانیتر بدنتان را با انرژی نگه میدارند، غذاهایی که شاخص گلیسمی پایینی دارند نیز به آرامی هضم میشوند. پس برای اینکه باقیماندهی روز را با انرژی سر کنید، غذاهایی را برای صبحانه بخورید که شاخص گلیسمی پایینی دارند. با چنین روشی، بدنتان به منبع مداومی از انرژی دسترسی خواهد داشت که تا رسیدن وقت ناهار، انرژیتان را حفظ کند. جو، قارچ، توت فرنگی، پرتقال، شیر، عدس، بادامزمینی، کدو تنبل و … غذاهایی هستند که شاخص گلیسمی پایینی دارند.
خوردن وعدههای کوچک و مختصر نیز راهی خوب برای حفظ قند خون است، و به شما کمک میکند انرژیتان را حفظ کنید. اگر فواصل بین وعدههایتان زیاد باشد، قند خونتان بین این وعدهها افت زیادی خواهد کرد و وقتی که قرار باشد چیزی بخورید، احتمال پُرخوریتان زیاد خواهد بود، در نتیجه قند خونتان بالاتر از حد طبیعیاش خواهد رفت. این نوسان در میزان قند خونتان باعث میشود که سطح انرژیتان قابل پیشبینی نباشد. کمانرژی بودن در زمانهای نامناسب، موجب افت جدی در کارامدیتان خواهد شد. با خوردن وعدههای کوچکتر و مکرر، میزان انرژیتان نوسان کمتری خواهد داشت و بنابراین بدنتان با انرژی میماند.

وقتی وعدههایتان را در حجم کمتری بخورید، کارامد ماندنتان در محل کار، راحتتر خواهد بود. مثلا، خیلیها عقیده دارند، بوقلمونی که در روز شکرگزاری (Thanksgiving) میخوردند، باعث خوابآلودگیشان است! اما بسیاری از دانشمندان توافق نظر دارند که عامل خوابآلودگی در این روز، بوقلمون نیست بلکه پُرخوری دلیل اصلیاش است. یعنی خوردن یک وعدهی بزرگ به وقت ناهار، مخصوصا روزی که سرِ کارتان هستید، باعث احساس خوابآلودگی و کسل بودنتان میشود. اگر میخواهید در طول روز سرحال بمانید، حتما در خوردن ناهار اعتدال را رعایت کنید.
تریپتوفان، ترکیبی است در بوقلمون و سایر ماکیان که فقط زمانی که با معدهی خالی مصرف شود موجب خوابآلودگی میشود. به همین علت غذاهایی که تریپتوفان بالایی دارند را نباید وقتی خیلی گرسنه هستید بخورید. غذاهایی که تریپتوفان زیادی دارند غیر از ماکیان، شامل شیر، پنیر و بعضی از ماهیها میشود.
میوه، قابلیت منحصربهفردی در حفظ انرژیتان در طول روز دارد چون حاوی فیبر و قندهای پیچیده است که نسبت به قندهای ساده (مانند قند موجود در نوشابه و هله هوله)، آهستهتر تجزیه و هضم میشوند. همچنین بدن راحتتر میتواند میوهها را هضم کند و همین باعث میشود به احساس کسالتی که هنگام گوارش اسنکهای سختهضم یا وعدههای حجیم روی میدهد دچار نشوید. وقتی برای مدت طولانی معدهتان خالی مانده است بهترین کار این است که به جای لبنیات یا ماکیان، برای شروع سراغ میوهها بروید تا بدنتان تغذیهی درستی را در پیش بگیرد.
وقتی کربوهیدارتهایی میخورید که معدهتان به سرعت میتواند تجزیهاش کند، قند خونتان ناگهان بالا خواهد رفت که همیشه افت ناگهانی انرژی را هم به دنبال خواهد داشت. کربوهیدارتهای چند غله و سبوسدار، به زمان بیشتری برای گوارش نیاز دارند و این یعنی انرژیای که شما از این منابع به دست میآورید، در طول مدت طولانیتری در اختیار بدنتان قرار خواهد گرفت. این تأمین انرژی یکنواخت، به شما کمک میکند راندمان کارتان به مدت بیشتری خوب باقی بماند.
هر چند نباید گوشت را از رژیم غذاییتان حذف کنید، اما به حداقل رساندن گوشت در صبحانه و ناهار میتواند به شما کمک کند در محل کارتان انرژی بیشتری داشته باشید. گوشت معمولا چربی بالایی دارد و همیشه سرشار از پروتئین است، که همین باعث میشود نسبت به سایر غذاها، هضم سختتری داشته باشد. اینکه به خوردن گوشت علاقه داشته باشید خیلی هم خوب و برای سلامتیتان مفید است اما خوردن مقدار زیادی از آن، قبل از کار و هنگام کار میتواند به کاراییتان لطمه بزند.

امگا ۳ یک اسید چرب ضروری برای بدن است که در آجیل، روغنها و ماهیهای چرب وجود دارد. این ترکیبات مهم کمک میکنند تا سلولهای مغزتان فعال باقی بمانند و همچنین به بدنتان کمک میکند که بیشتر، کربوهیدارت را به عنوان انرژی ذخیره کند تا چربی. حتما امگا ۳ را به اندازهی کافی در رژیم غذاییتان بگنجانید تا در طول روز، هشیار و با انرژی بمانید.
نوشیدن آب کافی نه تنها به سلامت بدنتان کمک میکند، بلکه اگر آب بدنتان کافی باشد، انتقال مواد مغذی انرژیزا در سراسر بدن نیز بهتر انجام خواهد شد. اگر بدنتان دچار کم آبی شود، خونتان غلیظ شده و قلبتان مجبور میشود به سختی آن را پمپاژ کند و در نتیجه شما زودتر احساس خستگی و بی انرژی بودن خواهید کرد.
خوردن فیبر به اندازهی کافی درست مانند کربوهیدراتهای پیچیده، به بدن کمک میکند غذا را آهستهتر و با سرعتی یکنواخت هضم کند. این یعنی میزان انرژیتان ثابت میماند، کارامدتر خواهید بود، هشیارتر خواهید ماند و در طول روز، سرحالتر هستید.

اگر بتوانید بدون کمک کافئین با کسالت و خوابآلودگی بعدازظهرتان بجنگید، سرحالتر خواهید بود. همان طور که گفته شد، مصرف زیاد کافئین باعث میشود با افت ناگهانی انرژی روبهرو شوید که تأثیر بسیار بدی روی راندمان کاریتان دارد. ضمنا عوارض دیگری که کافئین بر کاراییتان میگذارد این است که خوابتان را دچار اختلال میکند. مصرف زیاد کافئین در ساعات بعدازظهر، میتواند در ساعات بعد یعنی در شب، روی خوابتان اثر بدی بگذارد و فردای آن روز، سرحال و با انرژی نباشید. وقتی احساس کسالت کردید، به جای کافئین و نوشابههای کافئیندار که معمولا قند زیادی هم دارند، سعی کنید یکی از این شیوهها را بهکار ببرید: خوردن یک اسنک فوری که امگا ۳ یا فیبر زیادی دارد یا نوشیدن یک لیوان آب میتواند انرژیتان را افزایش بدهد و از کسالتتان کم کند.
برگرفته از:
براساس آیورودا (نوعی علم باستانی در هندوستان که در آن از گیاهان طبی، ماساژ و یوگا برای سلامتی و درمان بیماران استفاده میشود) مصرف ریشهی زنجبیل میتواند به کنترل وزن کمک کند و تحقیقات نیز این ویژگی زنجبیل را تأیید کردهاند.
در مطالعهای که نتیجهی آن در سال ۲۰۱۴ در مجلهی دانش غذا و کشاورزی به چاپ رسید، دستهای از موشها که اضافهوزن داشتند، مورد آزمایش قرار گرفتند. به این موشها بهمدت ۳۰ روز مکمل جینجرول (ترکیبی که در زنجبیل یافت میشود) داده شد و آنها توانستند پس از این مدت وزنشان را کاهش بدهند. سطح قند خون و لپتین در این موشها نسبتا کاهش یافته بود. لپتین ترکیبی است که در احساس سیری پس از صرف وعدهی غذایی مؤثر است و میتواند در لاغری نقش مثبتی داشته باشد.
محققان نتیجه گرفتند زنجبیل میتواند مانع چاقی ناشی از رژیمهای غذایی سرشار از چربی شود و میتوان از زنجبیل بهعنوان مکملی برای درمان چاقی استفاده کرد.
براساس مطالعات دیگری که در سال ۲۰۱۳ در مجلهی پزشکی و دارویی اروپا منتشر شد، تأثیر زنجبیل بر لاغری با داروی لاغری ارلیستات برابر بود. همچنین زنجبیل از طریق بالا بردن کلسترول مفید خون (HDL) در کاهش سطح کلسترول خون تأثیر قابل توجهی دارد. با قدرتی که زنجبیل بر احساس سیری و هضم مناسب غذا دارد، نقشش در کاهش وزن تعجبآور نیست.

زنجبیل علاوه بر نقشش در کاهش وزن، به آب کردن شکم و پهلو نیز کمک میکند. اگر میخواهید شکم شش تکه داشته باشید، زنجبیل میتواند به شما کمک کند و بر عوامل ایجاد چربی دور شکم تأثیر بگذارد. این عوامل میتواند شامل پرخوری، تغییرات هورمونی و کمبود انرژی برای انجام تمرینات ورزشی باشد.
زنجبیل باعث احساس سیری در شما میشود و به لطف این ویژگی زنجبیل، کمتر برای پرخوری وسوسه میشوید. زنجبیل بهعنوان یک مادهی طبیعی کاهش اشتها، در کاهش وزن به شما کمک میکند. زنجبیل تقریبا فاقد کالری است و میتواند بهطور تازه یا به همراه غذا و نوشیدنیها مصرف شود.
تغییرات هورمونی و استرس مزمن میتواند باعث افزایش سطح هورمون کورتیزول در خون شود. نتیجهی این امر خروج دستگاه ایمنی و سوختوساز بدن از حالت تعادل است. افزایش سطح کورتیزول خون میتواند به افزایش وزن منتهی شود و آب کردن چربی شکم و پهلو را دشوارتر کند. براساس مقالهای که در بولتن بیولوژیکی و دارویی در سال ۲۰۰۴ به چاپ رسید، زنجبیل میتواند تولید کورتیزول را سرکوب کند.
مصرف زنجبیل میتواند به بازگشت تعادل به بدنتان کمک کند و باعث شود راحتتر وزنتان را کاهش بدهید. طعم تیز و منحصربهفرد زنجبیل میتواند بهطور طبیعی انرژیتان را از لحاظ جسمی و روانی افزایش بدهد.
براساس مطالعهای که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد زنجبیل در کنار خاصیت سیرکنندگی خود، خاصیت گرمازایی هم دارد. غذاهای گرمازا با افزایش دمای بدن به افزایش سوختوساز و کالریسوزی کمک میکنند.
International Journal of Obesity متذکر شده است که مصرف غذاهایی که خاصیت گرمازایی دارند، میتواند ابزار بالقوهای برای کاهش وزن باشد. این غذاها باعث افزایش مصرف انرژی و اکسیداسیون چربی میشوند و در مسیر کاهش وزن مانع کاهش سرعت سوختوساز میشوند. در این مطالعه تفاوت صبحانهی حاوی یک نوشیدنی زنجبیل (۲ گرم پودر زنجبیل حلشده در آب داغ) با صبحانهای فاقد آن و تأثیرش بر مصرف انرژی و احساس سیری در مردانی که اضافهوزن داشتند، مورد بررسی قرار گرفت.
مطالعات حاکی از تأثیر چشمگیر زنجبیل در حرارتزایی است و شرکتکنندگانی که نوشیدنی حاوی زنجبیل مصرف کرده بودند، کمتر احساس گرسنگی میکردند، درنتیجه غذای مصرفیشان کاهش یافته بود. این نتایج حاکی از تأثیر بالقوهی زنجبیل در لاغری است.

اگر میخواهید از اثرات شگفتانگیز زنجبیل برای کاهش وزن بهرهمند شوید، میتوانید زنجبیل را به روشهای زیر مصرف کنید.

مصرف زنجبیل نمیتواند به سرعت وزنتان را کاهش بدهد. تأثیرات مصرف زنجبیل آهسته و تدریجی است. عجول نباشید و کمی صبر کنید تا از اثرات زنجبیل بهرهمند شوید. گاهی اوقات از دست دادن حتی پانصد گرم در ماه نیز میتواند دستاورد بزرگی باشد.
باید به یاد داشته باشید که روند کاهش وزنتان علاوهبر زنجبیل به موارد دیگری مانند ورزش، تغذیه، استرس و عوامل وراثتی نیز وابسته است. برای بهرهمندی بهتر از فواید زنجبیل باید سایر روشهای کاهش وزن را نیز به کار ببندید تا زودتر به نتیجهی دلخواهتان برسید.
در قدم اول مصرف چربیهای ناسالم، غذاهای فرآوریشده، فستفودها، شکر و قند را متوقف کنید. همچنین با مصرف مواد غذایی زیر میتوانید با سرعت بیشتری وزنتان را کاهش بدهید. برخی مواد غذایی میتوانند به شما در کاهش وزن کمک کنند. روغن نارگیل، زیره، سرکه سیب، لیمو ترش و آب آن، چای سبز، عسل و دارچین و برخی از ادویهها در روند کاهش وزن مؤثرند.
کارهای زیر نیز میتوانند به شما در کاهش وزن کمک کنند.
زنجبیل علاوهبر کاهش وزن، به درمان التهاب، کاهش حالت تهوع، بهبود گوارش و نابودی سلولهای سرطانی کمک میکند. همچنین با درست کردن چای زنجبیل میتوانید بدن خود را سمزدایی و با بسیاری از امراض مبارزه کنید.
پودر زنجبیل را میتوان ماهها نگهداری کرد. بهترین شرایط برای نگهداری پودر زنجبیل قرار دادن آن در ظرف شیشهای سر بسته و در مکانی تاریک و خنک است. ریشهی زنجبیل تازه را میتوان تا سه هفته در یخچال نگهداری کرد. همچنین میتوان ریشهی زنجبیل را بهمدت ۶ ماه در فریزر نگهداری و در مواقع موردنیاز مصرف کرد.
بیشتر افراد میتوانند از فواید زنجبیل بهرهمند شوند، اما زنجبیل گزینهی مناسبی برای همهی افراد نیست. ممکن است زنجبیل با برخی داروها تداخل داشته باشد و تأثیراتی منفی بر سلامت افراد بگذارد.
برگرفته از: healthyandnaturalworl


یکی از فواید سرکه سیب برای سلامتی،خاصیت ضد درد آن در مواقع دلدرد است. وقتی دچار دلدرد میشوید (به علت یبوست، غذای مسموم یا نفخ)، نوشیدن مخلوط سرکه سیب و آب به درمان آن کمک میکند، چرا که این ماده دارای خواص ضدباکتری و ضد ویروسی است.
هر ورزشکاری نیاز به یک تسکیندهندهی قوی برای عضلات دارد. برخی بر این باورند که به خاطر وجود استیک اسید در سرکه سیب، استفادهی موضعی از آن میتواند دردهای عضلانی را آرام کند. اگرچه هنوز از نظر علمی ثابت نشده اما استفاده از آن در هنگام وجود دردهای عضلانی خالی از فایده نیست.
چه خارش پوست شما به علت گزیدگی یک حشره یا پیچک سمی باشد چه حساسیت به برگ یک گیاه خاص، سرکه سیب میتواند این آثار دردناک و ناراحتکننده را از بین ببرد. مقداری از این سرکه را روی محل خارش بمالید و منتظر بمانید که سرکه سیب کارش را انجام بدهد.
آمارها نشان میدهد که تعداد مبتلایان به دیابت در جهان حدود ۳۴۶ میلیون و در ایران حدود ۴ میلیون نفر است. با توجه به این عدد بزرگ، هر اقدام پیشگیرانهی کوچک میتواند مفید باشد. یکی از فواید سرکه سیب پیشگیری از دیابت است. تحقیقات نشان میدهند که خوردن سرکه سیب به بهبود حساسیت انسولین (به خصوص در افرادی که در برابر انسولین مقاوم هستند) کمک میکند و میتواند از دیابت نوع ۲ پیشگیری کند یا حداقل آن را به تأخیر بیندازد.

آیا از گلودرد رنج میبرید یا هیچ نشانهای از بهبود آن نمیبینید؟ نگران نباشید، سرکه سیب یک مادهی کاملا طبیعی برای درمان گلودرد است. یکچهارم فنجان سرکه سیب را با همین مقدار آب گرم ترکیب کنید و آن را قرقره کنید. این کار یک فضای اسیدی به وجود میآورد که میکروبهای عامل سرماخوردگی را از گلوی شما میزُداید. یکی دیگر از این ترکیبها، آبگرم، سرکه سیب، فلفل قرمز و عسل است. این ترکیب را بنوشید.
هیچچیزی خستهکنندهتر و ناراحتکنندهتر از بینی گرفته نیست. با سرکشیدن مخلوط آب و سرکه سیب، سینوسهای خود را پاک کنید و نفس راحت بکشید. همانطور که سرکه سیب از فعالیت باکتریهای رشددهندهی میکروبهای عامل گلودرد جلوگیری میکند، میتوانید از رشد باکتریهای سینوسهای خود جلوگیری نمایید. علاوه بر این، پتاسیم موجود در سرکه سیب میتواند بلغمهایی که در بینی شما خانه کردهاند را کوچک کند.
از آنجا که همهی ما از رژیمهای غذایی سمزُدا آگاهی داریم، اما افزودن یک یا دو قاشق سرکه سیب به رژیم غذایی میتواند گردش خون غدد لنفاوی را بهبود ببخشد که همین به بالا رفتن ایمنی بدن کمک میکند.
نوشابههای انرژیزا را کنار بگذارید. اگر احساس خستگی میکنید، از یک ترکیب انرژیزای طبیعی استفاده کنید، ترکیبی شامل سرکه سیب به علت وجود پتاسیم و آنزیم در آن. این مواد انرژیزا به شما نیروی وصفناپذیری میبخشد. یکی از این ترکیبها، مخلوط ۲ قاشق سرکه سیب به ازای ۲ فنجان آب است که برای شیرین کردن آن میتوانید مقداری عسل به آن اضافه کنید.
خوردن یک قاشق چایخوری سرکه سیب میتواند از ادامهی سکسکه جلوگیری کند. سرکه سیب با تحریک بیش از حد عصبهای گلو که عامل اسپاسم هستند مانع از انتقال پیام سکسکه میشود.
برای اثبات ارتباط میان سرکه سیب و توانایی آن در پایین آوردن کلسترول، نیاز به تحقیقات بیشتر است اما در یک تحقیق در سال ۲۰۰۶ مشخص شد که استیک اسید موجود در سرکه سیب موجب کاهش کلسترولهای بد در بدن موشها شد. همچنین، در یک تحقیق در ژاپن مشخص شد که مصرف روزانه ۱۵ میلیگرم سرکه سیب، کلسترول موجود در بدن افراد شرکتکننده را کاهش داد.

قبل از مصرف غذا، به خصوص زمانی که میدانید با خوردن غذا دچار این مشکل میشوید، مقداری سرکه سیب بخورید. یا از این روش سنتی نیز میتوانید استفاده کنید: یک قاشق عسل و یک قاشق سرکه سیب را با یک لیوان آب گرم ترکیب کنید و ۳۰ دقیقه پیش از غذا بنوشید.
آیا با خواص سرکه سیب برای لاغری آشنا هستید؟ سرکه سیب میتواند به کاهش وزن کمک کند. استیک اسید موجود در سرکه سیب، اشتهای شما را پایین میآورد، متابولیسم (سوختوساز) بدن را بالا میبرد و میزان حفظ آب بدن را کاهش میدهد. دانشمندان نیز عقیده دارند که سرکه سیب از هضم نشاسته در بدن جلوگیری میکند و همین باعث میشود که کالری بسیار کمتری وارد جریان خون شود.
چند قاشق سرکه سیب میتواند به متعادلسازی میزان قند خون کمک کند و تحقیقات زیادی ارتباط این دو را اثبات کرده است. در تحقیقی بر روی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ که انسولین دریافت نمیکردند نشان داد که خوردن ۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب پیش از خواب منجر به کاهش سطح گلوکز بدن در روز میشود. در تحقیق دیگری در دانشگاه آریزونا مشخص شد در افراد مقاوم در برابر انسولین که پیش از خوردن غذای پُرکربوهیدرات، مخلوط سرکه سیب و آب مصرف کردهاند، میزان قند خون پایینتر است. دانشمندان بر این باور هستند که اثر ضد قند خون اسید موجود در سرکه سیب عامل اصلی این اتفاق است.
سرکه سیب برای رگهای واریسی بسیار سودمند است زیرا میزان گردش خون را در دیوارهی رگها بالا میبرد و به خاطر خاصیت ضدالتهابی خود، تورم رگها را کاهش میدهد. سرکه سیب را با نارونکوهی ترکیب کنید و روی رگهای جریاندهندهی خون بمالید. در عرض دو هفته شاهد آثار آن خواهید بود.
ترکیب ضدباکتریایی و ضد قارچی سرکه سیب، آن را به یک مادهی طبیعی فوقالعاده برای درمان قارچهای پوستی و پا تبدیل کرده است. هر روز دو بار این سرکه را روی نواحی قارچی بمالید. همچنین مخلوط روغن نارگیل و روغن پونهی کوهی برای از بین بردن قارچ بسیار مفید است.
یکی دیگر از خواص سرکه سیب، درمان آلرژی است. سرکه سیب مخاط را از بدن خارج میکند و به زهکشی لنفاوی کمک میکند. سرکه سیب همچنین از سیستم ایمنی بدن پشتیبانی میکند و میتواند سینوسها را پاک کند. برای درمان آلرژی، ۲ قاشق غذاخوری را در یک لیوان آب حل کنید و روزانه ۳ بار میل کنید.
سرکه سیب سرشار از استیک اسید است که به خودی خود دارای خاصیت اسیدی است اما در بدن بیشتر خاصیت قلیایی از خود نشان میدهد. متعادلسازی PH بدن میتواند خطر بیماریهای مزمن مثل سرطان را کاهش دهد و به طور چشمگیری میزان انرژی را بالا ببرد.

از آنجا که سرکه سیب به جذب کلسیم که یک مادهی معدنی مهم در پیشگیری از پوکی استخوان است، کمک میکند، این ماده یکی از بهترین مواد غذایی برای کاهش خطر پوکی استخوان محسوب میشود. با نوشیدن سرکه سیب در هر وعدهی غذایی، جذب مناسب کلسیم برای تقویت استخوانهای خود را تضمین خواهید کرد.
با بالا رفتن سن علاوه بر بالا رفتن تجربه، علائم فیزیکی مثل چین و چروک پوست نیز نمایان میشود. آنتیاکسیدان موجود در سرکه سیب میتواند از پیری زودرس جلوگیری کند و حتی به کاهش سرعت پیری نیز کمک کند. توانایی سرکه سیب در حفظ تعادل بازی/ اسیدی در بدن نیز نقش مهمی در این خصوص ایفا میکند.
اگر تعداد رادیکالهای آزاد بیشتر از حدی باشد که آنزیمها و آنتیاکسیدانها بتوانند آن را کنترل کنند، ممکن است باعث آسیب اُکسایشی (oxidative) به غشای سلولی، بافتها، پروتئینها و حتی DNA شود و همین امر منجر به ابتلا به بیماریهایی مثل زخم معده، آمفیزم، ورم مفاصل یا اختلالات سیستم ایمنی بدن میشود. در حقیقت، علت تقریبا هر بیماری که به ذهنتان میرسد میتواند از رادیکالهای آزاد باشد.
در حالی که از بین بردن کامل رادیکالهای آزاد امکانپذیر نیست، اما میتوان با خوردن آنتیاکسیدانهایی که مانع رادیکالهای آزاد در آسیب به بدن میشوند، آثار آن را خنثی کرد. آنتیاکسیدانهای موجود در میوهها و سبزیجات مختلف و برخی مواد غذایی مثل سرکه سیب موجب کاهش رادیکالهای آزاد بدن میشوند.
فلور (flora) روده بخش بزرگی از سیستم ایمنی بدن را تشکیل میدهد. بهبود شرایط رشد باکتریهای مفید توسط سرکه سیب میتواند به ارتقای ایمنی بدن کمک کند. مالیک اسید (جوهر سیب) موجود در سرکه سیب یک اسید ضد ویروس قوی است و شاید یکی از دلایل اینکه افرادی که به صورت روزانه سرکه سیب میخورند کمتر دچار سرماخوردگی میشوند همین باشد.
علاوه بر این، گفته میشود که سرکه سیب خام و تصفیه نشده برای سیستم لنفاوی بدن مفید است و میتواند به شستوشوی غدد لنفاوی و از بین بردن مخاط کمک کند. سرکه سیب با گذشت زمان میتواند تراکم سینوس را بکاهد و میزان سرماخوردگی یا ابتلا به انواع آلرژیها را پایین بیاورد.
سرکه سیب، یک راهکار درمانی محبوب برای سرماخوردگی و سرفه است. یک قاشق چایخوری را با عسل و آب و گرم مخلوط کنید و بنوشید. اضافه کردن زنجبیل خرد شده به این ترکیب، اثر درمانی آن را بیشتر میکند.
پتاسیم موجود در سرکه سیب میتواند برای تسکین دردهای آرتروز سودمند باشد زیرا از کلسیمسازی در مفاصل که عامل اصلی سفتی مفاصل است جلوگیری میکند.

روش درمان پوستهپوستهشدن پوست سر، سرکه سیب است. شستن سر با سرکه سیب میتواند با تغییر PH پوست سر و در نتیجه توقف رشد مخمر یعنی عامل اصلی شوره، آن را از بین ببرد. همچنین با این کار میتوانید از شر چربی و خارش سر خلاص شوید. یک یا دو قاشق غذاخوری را در یک لیوان آب مخلوط کنید و موهای خود را با آن بشویید. برای از بین بردن شوره، یکچهارم فنجان از سرکه سیب را با یکچهارم فنجان آب ترکیب کنید و آن را در یک اسپری بریزید. ترکیب را به موهای خود اسپری کنید و پیش از شستن آن را یک ساعت به همان حالت بگذارید.
همیشه مبارزه با جوش صورت، کاری دشوار است و روشها و مواد زیادی برای این کار وجود دارد. اما بدون شک سرکه سیب یک از بین برنده جوش مطمئن است که میتواند باکتریهای سطح پوست را از بین ببرد. از سرکه سیب میتوانید به صورت موضعی استفاده کنید یا آن را با آب رقیق کنید و روی صورتتان بمالید. کارشناسان سلامت پیشنهاد میکنند علاوه بر این سرکه سیب را به صورت خوراکی مصرف کنید تا ناخالصیها و سموم را از پوست خود بزدایید.
همانطور که سرکه سیب میتواند هوای حمام را مطبوع کند، قادر است بوی بد را نیز از بدن دور نماید. برای از بین بردن باکتریهای بدبو، مقداری از سرکه سیب را به زیر بغل خود بمالید. نگران نباشید: بوی سرکه از بین خواهد رفت و در جمع سایرین بوی سالاد نخواهید داد!
بر خلاف اینکه فکر میکنیم فقط جادوگران زگیل دارند، باید گفت که زگیل برای هر کسی اتفاق میافتد. برای از بین بردن زگیل، از سرکه سیب استفاده کنید. به این صورت که: یک گلولهی پنبه را در سرکه سیب بخیسانید و یک شب تا صبح روی محل زگیل بگذارید.
بعد از گزیدگی، کندهشدن و قرمز شدن پوست، چیزی بدتر از آفتابسوختگی شدید نیست. اما راه چاره سرکه سیب است. حدودا یک فنجان از این سرکه را با آب استحمام (وان حمام) خود مخلوط کنید و با این کار این سوختگیها را تسکین بدهید.

معمولا کبودیها چه بیخبر بیایند و چه با اطلاع قبلی، آثارشان تا مدتی باقی میماند. اما راهکار چیست؟ برای از بین بردن آثار بنفشرنگ آن باید از سرکه سیب استفاده کنید؛ خاصیت ضدالتهاب آن به حداقل کردن آثار آن کمک میکند.
یک کاربرد سرکه سیب برای سفیدی دندانهاست. گر میخواهید دندانهای شما درخشندگی بیشتری داشته باشد، سرکه سیب راهکار خوبی است. میتوانید مقداری از آن را روی دندانهای خود بمالید و سپس با آب بشویید. همچنین میتوانید از آن به عنوان دهانشویه استفاده کنید ترکیب دوسوم آب و یکسوم سرکه سیب را برای یک دقیقه در دهان خود قرقره کنید، اما حتما به یاد داشته باشید که صورت و دهان خود را خوب بشویید.
یکی از خجالتآورترین مشکلات بهداشتی بوی بد دهان است که میتوان با سرکه سیب از شر آن خلاص شد. اما چگونه؟ سرکه سیب باکتریهای به وجود آورندهی بوی بد را میکشد. برای داشتن بوی خوش دهان، مقداری از آن را در دهانتان قرقره کنید یا یک قاشق چایخوری از آن را سر بکشید.
همانطور که سرکه سیب میتواند با بوی بد بدن مبارزه کند، قادر است تا این کار را با بوی بد پا نیز انجام دهد و همهی اینها به خاطر توانایی سرکه سیب در متعادلسازی PH پوست است. با این کار، سرکه سیب باکتریهای تولیدکنندهی بوی بد پا را از بین میبرد. یک دستمال کاغذی را با مقداری سرکه سیب بخیسانید و روی پاهای خود بمالید.
به پوست تراشیدهی خود مقداری سرکه سیب بمالید. سرکهی رقیقشده (نصف آب و نصف سرکه سیب) به تسکین پوست شما کمک میکند. نگران نباشید، بوی این افترشیو طبیعی خیلی زود محو خواهد شد.

از سرکه سیب میتوان به عناون نرمکننده و درخشانکنندهی طبیعی مو نیز استفاده کرد. یک قاشق غذاخوری سرکه سیب را با ۱ فنجان آب مخلوط کنید و پس از شستن سر با شامپو، سرتان را با این محلول نیز بشویید. برای گرفتن نتیجهی بهتر، این کار را سه بار در هفته انجام دهید.
تخلخل مو، توانایی مو در جذب و حفظ رطوبت است. خاصیت اسیدی سرکه سیب میتواند با بستن پوستهی مو، تخلخل آن را بهبود دهد. در نتیجه، مو رطوبت بیشتری حفظ خواهد کرد.
سرکه سیب سطح مو را صاف میکند و به شانه و بُرس این امکان را میدهد که به خوبی در موها حرکت کند.
خواص سرکه سیب باعث تحریک رشد مو میشود.
با شستن موها با سرکه سیب پس از شستوشوی سر با جوش شیرین، میتوان تارهای موی درخشانتری داشت، فرخودگی مو را کاهش داد و پوستهی مو را بست.
سرکه سیب با دارا بودن خاصیت ضد باکتریایی و ضد قارچی خود باعث درمان خارش و خشکی پوست سر میشود.
سرکه سیب میتواند پوستهی مو را هموار سازد و به این ترتیب از موخورگی و شکستگی مو جلوگیری میکند.

اسپریها و پاککنندههای دیگر را کنار بگذارید و به یک ضدعفونیکنندهی تازه روی بیاورید. با این حال، اگر برای تمیز کردن خانهی خود از ترکیبات شیمیایی معمول استفاده میکنید، یک مادهی غیرسمی و ضد باکتری را از دست دادهاید. فقط مقداری سرکه سیب را در آب حل کنید و در یک اسپری بریزید و از آن استفاده کنید.
یک کاربرد سرکه سیب در رفع بوهای تند و زننده است. اتاقهای با بوی نامطبوع هیچ شانسی در برابر سرکه سیب ندارند، شما میتوانید هر بویی از غذای سوخته گرفته تا بوی ناهگرفتهی حمام را بزدایید. برای از بین بردن بوی سوختگی، مقداری سرکه سیب در یک کاسه بریزید و در نزدیکی منبع بو قرار دهید. کاسه را تا زمان از بین رفتن بو در آنجا نگه دارید.
اگر باغچهی شما به اندازهی کافی زیبایی ندارد، باید از سرکه سیب کمک بگیرید. از سرکه سیب میتوان هم به عنوان کود (به خصوص برای گیاهان دوستدار خواص اسیدی مثل بوتهی بلوبری و آزالیا) و هم مادهی از بین برندهی علف هرز استفاده کنید. سرکه سیب را روی محل رشد علفهای هرز بریزید تا از این طریق از رشد آنها جلوگیری کنید. ۳۰۰ میلیلیتر از سرکه سیب (با مقدار اسید ۵ درصد) را با ۳۸ لیتر آب مخلوط کنید و به عنوان کود روی خاک باغچه بریزید. با این کار دیگر نیازی به آفتکُشهای سمی نیست.
سرکه سیب میتواند برای دور نگه داشتن حیوانات پشمالویتان از ککها به شما کمک کند. سرکه سیب را با مقداری آب رقیق کنید و این محلول را روی پشم حیوان بمالید تا با رسیدن محلول به پوست، این آفات مزاحم را از بین ببرید (اما بهتر است قبل از این کار با دام پزشک مشورت کنید).
نتایج یک تحقیق نشان میدهد که سرکه سیب میتواند تعداد باکتری سالمونلای سبزیجات تازه را کاهش دهد که این کار به خصوص در ترکیب با آبلیمو اثر بیشتری نیز خواهد داشت. بسیاری از ترکیبات سرکه سیب برای شستن میوه و سبزیجات خوب عمل میکنند. برخی از میوهها و سبزیجات ارگانیک نیز هنوز مقداری سموم ضد آفت دارند و استفاده از سرکه سیب بهترین روش برای شستن و زدودن این سموم از میوه و سبزیجات است.

برای درخشان کردن تلفن همراه، تبلت یا کامپیوتر و از بین بُردن جرمهای روی آن، یک دستمال نمدار شده با سرکه سیب را روی سطوح آنها بکشید.
برای تمیز کردن قیچی چسبناک از آب استفاده نکنید، چرا که باعث زنگ زدن قیچی میشود. به جای آن، از سرکه سیب بهره ببرید.
ابتدا جایی که موم شمع به آن چسبیده را با سشوار گرم کنید و با یک تکهی پارچه، مومهای ذوب شده را پاک کنید. سپس برای برداشتن باقی موم، از ترکیب یک به یک آب و سرکه سیب استفاده کنید.
برای این مورد از یک سرکه سیب قوی استفاده کنید. یک تکهی پارچه را با سرکه سیب آغشته کنید و روی محل لکه بکشید.
در این خصوص، ترکیب جوش شیرین و سرکه سیب بسیار مؤثر است. نصف فنجان جوش شیرین را با یک فنجان سرکه سیب مخلوط کنید و آن را در راهآبها بریزید. این روش مؤثرتر از شویندههای شیمیایی است.
برای زدودن کپک، از ترکیب یک به یک آب و سرکه سیب استفاده کنید. اگر میخواهید این ترکیب بوی مطبوعی نیز داشته باشد، چند قطره عصارهی اسطوخودوس یا اوکالیپتوس به آن اضافه کنید.
پرده را در ماشین لباسشویی بیندازید و به آن سرکه سیب اضافه کنید. سپس نصف فنجان جوش شیرین به پودر لباسشویی نیز بیفزایید.
برای تمیز کردن مخزن ماشین لباسشویی، ۲ فنجان سرکه سیب را در مخرن بریزید و ماشین لباسشویی را روشن کنید.

برای زدودن بوی کپک و روشنایی بیشتر رنگ لباسها، یک فنجان سرکه سیب به پودر شستوشوی لباس اضافه کنید.
برای خلاص شدن از شر باکتریهای لباس، در هنگام شستوشو یک فنجان سرکه سیب به آن اضافه کنید.
بیش از حد شستن و چنگ زدن لباس، به بافتهای آن آسیب میزند. برای از بین بُردن این لکهها، یک ترکیب ۱۲ به ۱ از آب گرم و سرکه سیب تهیه کنید و پیش از شستن لباس، آن را یک شب تا صبح در این ترکیب بگذارید.
یک اسپری را با نسبت ۳ به ۱ از آب و سرکه سیب پُر کنید و روی چروکها بزنید. سپس لباس را برای مدتی آویزان بگذارید تا خشک شود.
برای تمیز کردن مخزن اتو، در آن سرکه سیب بریزید و برای ۱۰ دقیقه اتو را در حالت بخار قرار دهید. پس از آن، مخزن را خالی کنید و در آن آب بریزید و ۱۰ دقیقه به حالت بخار قرار دهید.
برای از بین بردن لکه از روی سینکهای چینی، آن را با آب پُر کنید و ۲ فنجان سرکه سیب به آن بیفزایید. سینک را به همین حالت به مدت ۲۰ دقیقه الی ۲ ساعت بسته به مقدار لکهها بگذارید.

برای پاک کردن این سطوح از یک ترکیب ۱ به ۱ آب و سرکه سیب استفاده کنید.
برای از بین بردن این لکهها از یک سرکه سیب قوی استفاده کنید.
برای شستن قالی و از بین بردن بوی نامطبوع آن ضمن حفظ بافت قالی، از سرکه سیب استفاده کنید. قالیهای کهنه را پیش از جارو کردن با ترکیب آب و سرکه سیب اسپری کنید و آن را به مدت یک ساعت در جایی قرار دهید.
۲ قاشق غذاخوری نمک را به سرکه سیب اضافه کنید و آن را روی لکه بکشید. پس از خشک شدن، آن را جارو بکشید.
یکچهارم فنجان سرکه سیب را با ۲ فنجان آب و ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون مخلوط کنید و آن را روی سطوح چوبی بکشید.
برای این کار از ترکیب سرکه سیب و یُد استفاده کنید. اما میزان یُد موجود در این ترکیب را باید بر اساس تیرگی رنگ چوب تنظیم کنید. پس از تهیهی مخلوط، آن را با یک قلمو روی سطح چوب بکشید.
نصف فنجان سرکه سیب را با ۲ قاشق غذاخوری جوش شیرین مخلوط کنید. نقره را برای چند ساعت در این مخلوط قرار دهید و سپس تمیز کنید.
نمک و سرکه سیب را به نسبت مساوی با هم مخلوط کنید و بر روی این سطوح بکشید تا لکه پاک شود. سپس با آب سرد بشویید و با یک حوله خشک کنید.
یکچهارم فنجان سرکه سیب را به ماشین ظرفشویی خود اضافه کنید.
از ترکیب ۱ به ۱ سرکه سیب و نمک استفاده کنید.
با کشیدن یک دستمال آغشته به سرکه سیب، میتوان باکتریهای موجود در سطح تخته را پاک کرد.
یک تکه نان آغشته به سرکه سیب را به مدت یک شب در این ظروف بگذارید.

سرکه سیب قوی میتواند کپکهای موجود در لاستیک درب یخچال را از بین ببرد. همچنین برای پاک کردن کل یخچال، از ترکیب ۱ به ۱ آب و سرکه سیب استفاده کنید.
برای چند ساعت آن را در سرکه سیب بگذارید، سپس آن را با آب بشویید و خشک کنید.
برای ضدعفونی کردن ظروف شیشهای، آنها را با یک مخلوط ۱ به ۱ سرکه سیب و آب گرم همراه با کف صابون بشویید.
مخلوط ۲ به ۱ سرکه سیب و آب را در قهوهساز بریزید و آن را روشن کنید. برای اینکه قهوهتان طعم بهتری داشته باشد، این کار را هر ۲ یا ۳ ماه یک بار انجام دهید.
سه فنجان سرکه سیب را به مدت ۵ دقیقه در کتری بجوشانید و سپس برای یک شب به همین حالت بگذارید. بعد از آن کتری را با آب بشویید.
یک مخلوط مساوی از نمک و آرد یا نشاستهی ذرت تهیه کنید و برای رقیق کردن آن مقداری سرکه سیب بیفزایید. سپس این ترکیب را روی محلهای چسبناک و سوخته بکشید.
روی برچسبها را با سرکه سیب به خوبی بخیسانید و آن را به مدت ۲۰ دقیقه بگذارید. سپس برچسب را با یک کارد بکنید.
بر گرفته از: onegreenplanet.com mindbodygreen.com babble.com onegoodthingbyjillee.com top10homeremedies.com healthambition.com naturallivingideas.com rd.com draxe.com



اغلب سبزیجات و میوهها سرشار از فیبر هستند که به کاهش LDL و به طور کلی کاهش کلسترول کمک میکند. خوراکیهایی مانند سیب، انواع مرکبات، انواع توتها (مخصوصا توتفرنگی)، هویج، زردآلو، آلو، کلم، سیب زمینی شیرین، بامیه و کلمپیچ در این دسته قرار میگیرند. سعی کنید روزی ۴ یا ۵ فنجان از این محصولات میل کنید؛ یک سیب بزرگ، موز، پرتقال، گوجه یا سیب زمینی شیرین، هر یک معادل یک فنجان به حساب میآیند.

انواع لوبیا و همچنین عدس از بهترین منابع جذبِ فیبرهای محلولِ کاهشدهندهی کلسترول هستند. مطالعات نشان دادهاند مصرف حتی نیم فنجان حبوبات در روز به کاهش سطح LDL و به طور کلی کلسترول کمک میکند.

چربی غیراشباع، فیبر، استرولها (sterol) و دیگر ترکیبات موجود در انواع آجیل موجب کاهش کلسترول میشوند، به ویژه هنگامی که جایگزین چربیهای اشباع مانند گوشت و پنیر شوند. پژوهشها نشان میدهند مصرف روزانهی ۸۰ گرم آجیل (از هر نوع) اثرات چشمگیری دارد. اما این نکته را فراموش نکنید که انواع آجیل کالری فراوانی دارند، در ضمن بهتر است تا جایی که ممکن است آجیل شور مصرف نکنید.

این گیاه که از خانوادهی غلات است و معمولا برای درمان یبوست و به عنوان مکمل فیبر مصرف میشود، در برخی فرآوردهای غلات و برخی نانها یافت میشود. مصرف پودر سیلیوم،۲ تا ۳ بار در روز، LDL را ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش میدهد. علاوه بر این سازمان غذا و داروی آمریکا، مطرح کردن این ادعا را که فیبر موجود در سیلیوم باعث کاهش کلسترول میشود، مجاز میداند. انواع دیگر مکملهای فیبردار هم ممکن است اثرات مشابهی داشته باشند اما مطالعات زیادی در مورد آنها انجام نشده است.

ذرت، دانهی سویا و دیگر روغنهایی که دارای مقدار قابل توجهی چربی غیراشباع حلقوی هستند، LDL را تا حد زیادی کاهش میدهند، به ويژه اگر به جای مواد غذاییای مانند کره و روغن حیوانی استفاده شوند. اما فراموش نکنید که به طور کلی هر قاشق روغن دارای ۱۲۰ کالری است، پس در مصرف آنها زیادهروی نکنید. از آن جایی که روغن به مقدار فراوان در تهیهی غذاهای فرآوری شده و فستفودها به کار میرود، بهتر است در مصرف این غذاها دقت کنیم. توصیه میشود به جای خوردن چیپس و شیرینی، روغنهای مفید را همراه با سالاد یا برای تهیهی سبزیجات تَفت داده شده، مصرف کنید.

این روغنها که سرشار از چربیهای غیراشباع هستند در کاهش LDL مؤثرند اما نه به اندازهی چربیهای غیراشباع حلقوی. اگرچه نتایج پژوهشها در این باره قطعیت ندارد، این روغنها ممکن است باعث افزایش سطح HDL (کلسترول خوب) شوند. روغن زیتون به دلیل دارا بودن پلیفنول (polyphenol)، ممکن است اثرات مفیدی روی عروق قلبی داشته باشد. همچنین، اسیدهای چربِ (مشابه اُمگا۳ در ماهی) موجود در روغن کانولا، برای قلب مفید است.

این غلات کامل که بهترین منبع دریافت نوعی فیبر به نام بتاگلوکان هستند، به کاهش سطح کلسترول کمک میکنند. به علاوه محصولاتی که از این غلات تهیه شدهاند برای سلامتی قلب مفید هستند. اما برای اثرگذاری باید به مقدار زیاد، مثلا ۳ فنجان، مصرف شوند. دیگر غلات کامل هم در کاهش کلسترول مؤثرند اما به میزان کمتر.

بنا بر نظر سازمان غذا و داروی آمریکا، غذاهای تهیه شده از سویا به شرط دارا بودن دستکم ۶.۲۵ گرم پروتئین مجازند از عنوان «مفید برای قلب» استفاده کنند. اما مشخص نیست اثر سویا در کاهش کلسترول به دلیل وجود پروتئین است یا مواد دیگری مانند فیبر، چربی غیراشباع یا ترکیباتی به نام ایزوفلاون (isoflavone). مانند جو و جوی دوسر، سویا هم برای اثرگذاری قابل اعتنا باید به میزان زیاد (۲۵ گرم، معادل ۲ فنجان شیر سویا یا ۱۱۵ گرم توفو) مصرف شود. مزایای سویا معمولا قابل توجه نیست مگر زمانی که جایگزین پروتئین حیوانی شود.

تخم کتان بهترین منبع لیگنان (lignan)، دارای فیبر، اسید چرب و ترکیبات دیگری است که ممکن است تأثیر کمی بر کاهش کلسترول داشته باشند. برخی تحقیقات و تبلیغات تجاری ادعا میکنند تخم کتان و روغن آن اثرات بهتر و بیشتری نسبت به بذرها و روغنهای دیگر دارد اما پژوهشها تا کنون چنین چیزی را ثابت نکردهاند.

برخی پژوهشهای قدیمی نشان دادهاند ماهیهای چرب موجب کاهش کلسترول میشوند اما مطالعات جدیدتر این نکته را تأیید نکردهاند. با جایگزین کردن گوشت ماهی به جای گوشت قرمز (یا دیگر غذاهای دارای چربی اشباع)، سطح کلسترول کاهش مییابد. در بررسی میزان دریافت چربی اشباع، اثر ماهی در کاهش کلسترول اندک است. اما ماهی باعث کاهش تریگلیسیرید، اصلیترین چربی موجود در خون، میشود و البته به روشهای دیگری نیز در ارتقاء سلامتی مؤثر است.

شاید اولین بار باشد که دربارهی اثر سیر بر کاهش کلسترول میشنوید. پژوهشها دربارهی سیر و مکملهای آن نتایج قطعی نداشته است ولی برخی از آنها اثرات ناچیز سیر در کاهش کلسترول را تأیید کردهاند. با وجود تبلیغات و ابراز امیدواری در این زمینه، هنوز مدرک قابل اتکایی دربارهی اثر سیر بر سلامتی قلب وجود ندارد.

هیچیک از این غذاها، حتی بهترینشان، اثر جادویی در ناپدید کردن مضرات رژیمهای ناسالم ندارند. با قرار دادن این غذاها در یک رژیم غذایی سالم، همراه با ورزش، شاهد بیشترین اثر در کاهش کلسترول خواهید بود و همچنین از اثرات مثبتی بر سلامتیتان بهره میبرید. به عنوان یک پیشنهاد بهتر است میزان مصرف چربیهای اشباع، چربیهای ترانس و کربوهیدراتهای تصفیهشده را به کمترین میزان برسانید.
برگرفته از: berkeleywellness.com

«جی.جی. ویرجین» (JJ Virgin)، مربی بدنسازی و کارشناس تغذیه و نویسندهی مقالهی «رژیم متأثر از قند» اخیرا مقالهای به چاپ رسانده که در آن لیستی از هفت غذا تهیه کرده است که به داشتن بدنی عضلانی کمک میکنند. «کارلو فیلیپون» (Carlo Filippone)، نیز به عنوان سرآشپزی که سه بار قهرمان بدنسازی شده لیستی از ۲۰ غذا ارائه داده است که در عضلهسازی نقش دارند.
فیلیپون که به «سرآشپز عضلهای» معروف است، توصیه میکند تا حد ممکن این غذاها را به رژیم خود اضافه کنید. در ادامه تعدادی از پیشنهادات این دو را به شما معرفی میکنم.

این ماهی سرشار از پروتئینهای باکیفیت و چربیهای امگا۳ و دوکوزاهگزائنوئیک اسید (DHA) و ایکوساپنتانوییک اسید (EPA) است.
سالمون در از بین بردن التهابات مزمنی نقش دارد که اکثر افرادی که در وضعیت سلامتی نامناسبی قرار دارند را آزار میدهند. چربیهای امگا۳ با منشاء حیوانی در عضلهسازی نیز مؤثر هستند. همینطور که فیلیپون میگوید: «این چربیها مانع از تجزیهی عضلات شده و جریان خون را تقویت میکنند.»
علاوه بر چربیهای مفید و پروتئین، سالمون حاوی لوسین نیز هست. ۱۰۰ گرم سالمون حدود ۱.۶ گرم لوسین دارد. خیلی سخت میشود ۸ گرم لوسینی را که روزانه به آن نیاز دارید از ماهی سالمون به دست آورید، اما مطمئنا این نوع ماهی از غذاهای دیگر بیشتر حاوی لوسین است. در ضمن ماهی سالمون مقدار کمی جیوه دارد و میتوانید با خیال راحت آن را مصرف کنید.

آووکادو سرشار از پتاسیم است که برای تنظیم تعادل آب بدن و جبران آسیبهایی که بعد از فعالیت جسمی شدید به بدن وارد میشوند مفید است و همچنین چربیهای سالمِ اشباعنشدهی تکپیوندیای دارد که بدن آنها را به راحتی برای کسب انرژی میسوزاند.
درست مانند روغن زیتون، چربی آووکادو میتواند در مدیریت وزن مؤثر باشد. مطالعهای نشان میدهد که خوردن نیمی از آووکادوی تازه به همراه ناهار احساس سیری بیشتری به فرد میدهد و در نتیحه باعث میشود کمتر تمایل به مصرف میانوعدههای ناسالم داشته باشد. چربی موجود در آووکادو همچنین کمک میکند که بدن شما ویتامینهای محلول در چربی را که در غذاهای دیگر وجود دارند، جذب کند.
مطالعات نشان میدهد که مصرف یک آووکادوی تازه به همراه سس گوجه یا هویج خام باعث جذب کارتنوئیدها و تبدیل آنها به ویتامین A میشود. آووکادو همچنین ۲۰ مادهی مغذی دیگر دارد که از آن جمله میتوان به ویتامین B ،E و فولیک اسید اشاره کرد.
بیشترین مقدار کارتوئیدها در قسمت سبز تیرهی آووکادو و نزدیک به پوست آن قرار دارند، پس بهترین کار این است که آووکادو را مثل موز با دست پوست بگیرید.

اسفناج سرشار از نیاسین، روی، پروتئین، فیبر، ویتامینهای A ،B6، ،C ،E و K، تیامین، فولات، کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر، پتاسیم، مس و منگنز است. به بیان دیگر، این مادهی غذایی برای تمامی قسمتهای بدن شما مفید است. فلاونوئید فراوان در اسفناج از اکسیده شدن کلسترول جلوگیری کرده و بدن را از شر مضرات رادیکالهای آزاد خلاص میکند. فولات موجود در اسفناج به سیستم عروقی بدن کمک میکند و منیزیم موجود در آن فشار خون را پایین میآورد.
به علاوه، تحقیقات نشان میدهد بیدلیل نبوده که عضلات ملوان زبل بعد از خوردن اسفناج رشد میکردند. مواد مغذیای که در اسفناج یافت میشوند در اصل به تولید پروتئین و در نتیجه قوی شدن عضلات کمک میکنند.
از دیگر یافتههای مطالعات این است که اسفناج کاربردهای مغز، حافظه و شفافیت ذهنی را هم افزایش میدهد. برای اینکه میزان آهن اسفناج حفظ شود آن را خیلی کم بپزید و کمی لیموی تازه یا سرکه به آن اضافه کنید.

روغن نارگیل ترکیبی از تریگلیسیریدهای با زنجیرهی متوسط (MCTs) دارد که شامل اسید کاپروئیک (C6)، اسید کاپریلیک (C8)، اسید کاپریک (C10) و اسید لوریک (C12) میشود. تریگلیسیریدها سوختی فوقالعاده برای بدن هستند.
با این حال، از آنجا که روغن نارگیل حدود ۵۰ درصد از اسید لوریک تشکیل شده که زنجیرهی کربن طولانیتری دارد، منبع خیلی خوبی برای تریگلیسیریدهای با زنجیرهی متوسط محسوب نمیشود. روغن تریگلیسیرید با زنجیرهی متوسط شاید گزینهی بهتری باشد. در ضمن میتوانید از روغن نارگیل تجزیه شده نیز استفاده کنید که مقادیر بیشتری C8 و C10 دارد.
از اینها گذشته روغن نارگیل فواید زیادی برای سلامتی دارد. به عنوان مثال بدن ما اسید لوریک را به مونولورین تبدیل میکند که نوعی مونوگلیسیرید است که به از بین بردن ویروسها و باکتریهای مضر کمک میکند.

دقت کنید که بدن شما MCT را به روش متفاوتی از چربیهای با زنجیرهی طولانی پردازش میکند. در حالت عادی، چربیای که وارد بدن شما میشود باید با زردابی که از کیسهی صفرا ترشح میشود ترکیب شده و با کمک آنزیم لوزالمعده در سیستم گوارش تجزیه شود، اما MCTها نیازی به آنزیم لوزالمعده ندارند. وقتی آنها به روده میرسند، از طریق غشای روده پخش شده و وارد خون میشوند و مستقیما به کبد رفته و در آنجا به کتون (ketone) تبدیل میشوند. سپس، کبد کتون را به جریان خون برمیگرداند و آن را از طریق خون به تمامی قسمتهای بدن منتقل میکند. کتون حتی از سد خونی مغز هم عبور میکند. MCTها همچنین بر متابولیسم هم تأثیر مثبتی میگذارند.
به این دلیل، MCTها مانند دیگر چربیها در بدن انباشته نشده و به عنوان سوختی برای کسب انرژی به کار میروند. بیشتر برندهای تجاری روغن MCT حاوی ترکیبی از چربیهای C8 و C10 هستند. به نظر من هر چقدر میزان C8 یا اسید کاپریلیک بیشتر باشد بهتر است، چون خیلی سریعتر به کتون تبدیل میشود.

کالی مواد مغذی بسیاری دارد که از آن جمله میتوان به مقادیر زیاد پروتئین و کلسیم اشاره کرد. یک فنجان کلم کالی ۲ گرم پروتئین، ۷ گرم کربوهیدرات و ۱ گرم فیبر دارد. کالی هم مانند گوشت تمامی ۹ اسید آمینهی لازم برای ساخت پروتئینهایی که بدن به آنها نیاز دارد، به علاوهی ۹ اسید آمینهی غیرضروری دیگر را در خود دارد.
ویتامینهایی که ۱ فنجان کلم کالی در اختیار شما قرار میدهد به اندازهی ۱ هفته ارزش غذاییِ دیگر غذاها است: ۶۸۴ درصد از نیاز روزانه به ویتامین K و ۲۰۶ درصد از مقدار توصیه شدهی ویتامین A و ۱۳۴ درصد ویتامین C.

سولفورافان، نوعی ترکیب سولفور است که در بروکلی یافت میشود و به خاطر خواص ضدسرطانیاش شناخته شده است. با این حال، همینطور که فیلیپون اشاره میکند، سولفورافان میزان تستاسترون را نیز افزایش میدهد و اجازه نمیدهد چربی در بدن انباشته شود.
همچنین جلوی بعضی از آنزیمهایی را که باعث از بین بردن مفاصل میشوند، میگیرد. پس بروکلی حتما باید در رژیم غذایی هر فردی وجود داشته باشد. تحقیقات نشان میدهند که سولفورافان همچنین از عضلات در برابر زیانهایی که ممکن است ورزش سنگین روی آنها داشته باشد محافظت میکند.

جوانهها منبع غنیای از مواد غذایی هستند و به شما کمک میکنند با مصرف حجم کمی از غذا، بیشترین مواد مغذی را به دست بیاورید. اگر به دنبال منابع پروتئین با کیفیت بالا میگردید فقط جوانه مصرف کنید. مواد مغذی این منابع انرژی کوچک ۳۰ برابر بیشتر از سبزیجات ارگانیکی است که در خانه پرورش میدهید. آنها فراهمی زیستی اکثر مواد مغذی را افزایش میدهند. تعدادی از معروفترین آنها، جوانهی ماش، لوبیا، جوانهی گندم، نخودها، جوانهی بروکلی و عدس و تخمهی آفتابگردان است.

انواع مختلف توتها شامل مقادیر زیادی از فیتوکمیکال (مواد شیمیایی گیاهی) هستند که سیستم ایمنی بدن را تقویت کرده و از قلب محافظت میکند. برای داشتن دسرهای شیرین، انواع توتها (شامل توتفرنگی، بلوبری، کرنبری و …) گزینهی خیلی خوبی هستند، زیرا در مقایسه با دیگر میوهها فیبر بیشتر و قند کمتری دارند و همین باعث میشود تعادل میزان انسولین در بدن از بین نرود.
به طور اخص، زغالاختهی آبی یا بلوبری فواید شناخته شدهی زیادی دارد. این میوه بر پروفایل لیپیدی شما (پروفایل لیپیدی مجموعهای از آزمایشات خون است که به عنوان ابزاری اولیه برای شناسایی عوامل غیرعادی در لیپید مانند کلسترول و تریگلیسیرید استفاده میشود) تأثیر مثبتی میگذارد و خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش میدهد و به دلیل اینکه سرشار از آنتی اکسیدان است، بهترین میوه برای جلوگیری از پیری به حساب میآید.

موز سرشار از گلوکز و قندهای قابل هضم است، بنابراین اگر شما از مقاومت به انسولین رنج میبرید یا اضافه وزن دارید، بهتر است از مصرف موز اجتناب کنید. به جز در مواردی که ذکر شد، مصرف موز به دلیل دارا بودن پتاسیم، قبل و بعد از ورزش بسیار مفید میباشد. پتاسیم، مادهای معدنی است که توسط ورزشِ فشرده میسوزد، در نتیجه غذاهای غنی از پتاسیم به شدت به ورزشکاران توصیه میشوند. هر موز حاوی ۴۶۷ میلیگرم پتاسیم است که در کنترل ضربان قلب و فشار خون نیز بسیار مفید میباشد.

فیلیپون میگوید: «ثابت شده هندوانه به دلیل غنی بودن از آنتوسیانین، پروفایل لیپیدی را بهبود میبخشد و از تجمع چربی جلوگیری میکند. این مادهی غذایی خوشمزه، باعث میشود آب از دست رفتهی بدن جبران شود و بعد از انجام حرکات ورزشی دشوار، دردهای عضلانی را کاهش میدهد. میتوانید آب هندوانه را در بطری بریزید و حین وقتهای استراحت در هنگام ورزش کردن، آن را بنوشید.
فراموش نکنید که هندوانه اگر به همراه بعضی از غذاها میل شود، به راحتی هضم نمیشود. پس بهتر است برای احتیاط تا ۳۰ دقیقه قبل و بعد از مصرف هندوانه غذای دیگری میل نکنید.

فیلپون سفارش میکند که همیشه قبل از تمرین گریپ فروت میل کنید چون به آبرسانی بدن کمک میکند (آبرسانی به نوبهی خود باعث کاهش وزن میشود)، زیرا ۹۰ درصد از حجم گریپفروت از آب تشکیل شده است. گریپفروت صورتی همچنین منبع خوبی از ویتامین A و C، فیبر و پتاسیم است. این میوه ۵۳ درصد از نیاز روزانه به ویتامین A و ۱۲۰ درصد از نیاز روزانه به ویتامین C را برطرف میکند.
گریپفروت قرمز در مقایسه با گریپفروت صورتی مقدار بیشتری فلاونوئید و آنتوسیانین دارد. این میوه همچنین شامل لیکوپن هم میشود که به پایین آمدن تریگلیسیرید کمک کرده و از زیانهای رادیکالهای آزاد جلوگیری کرده و از پوست در برابر اشعههای مضر خورشید محافظت میکند.
توصیه میشود که گریپفروت به مقدار متعادل مصرف شود، زیرا فروکتوز آن در بلندمدت میتواند برای سلامتی مضر باشد. همچنین مراقب باشید که گاهی وقتها و البته در مواردی نادری ممکن است گریپفروت با بعضی از داروها تداخل ایجاد کند. اگر داروی خاصی استفاده میکنید، حتما در مورد مصرف گریپفروت با پزشکتان مشورت کنید.

پاپایا و دیگر میوههایی که سرشار از ویتامین سی هستند، بعد از یک ورزش سخت به پایین آمدن میزان کورتیزول کمک میکنند. مطالعهای که در این زمینه انجام شده نشان میدهد، مردانی که به مدت دو هفته، هر روز ۱۰۰۰ میلیگرم ویتامین C مصرف کرده بودند در مقایسه با افراد دیگر، بعد از ۲ تا ۵ ساعت دویدن، میزان کورتیزول در آنها به شدت کاهش پیدا کرده بود.
پاپایای نرسیده نیز فواید دیگری دارد. در حالت نرسیده، پاپایا مقادیر بیشتری نشاستهی مقاوم در برابر هضم دارد که برای سلامت معده و روده بسیار مهم است. این موضوع در مورد موز و انبهی نرسیده هم صدق میکند. نشاستهی مقاوم در این میوهها که به سختی قابل هضم است باعث افزایش قند خون نیز نمیشود.
پاپایا هم به صورت رسیده و هم نرسیده و به رنگ سبز، سرشار از آنتیاکسیدانها، فیبر و پاپئین است. پاپئین آنزیمی است که به هضم پروتئین کمک میکند و مانع از بروز التهاب میشود. پاپایای سبز مقادیر بیشتری پاپئین و پتاسیم دارد.

منیزیم در رشد و تقویت عضلات نقش مهمی دارد و آجیلها نز منابعی غنی از منیزیم هستند. به عنوان مثال گردو و فندق سرشار از چربیهای مفید هستند و میزان کربوهیدرات در آنها کمتر از بقیهی مغزها است. همچنین فندق در میان تمامی مغزها بیشترین میزان چربی و کمترین پروتئین و کربوهیدارت را دارد.
علاوه بر این فندق منبع بسیار خوبی از ویتامین B1، منیزیم و منگنز است. فقط یک وعده فندق، ۵۸ درصد از نیاز روزانه به منیزیم و ۲۳ درصد از نیاز روزانه به تیامین را فراهم میکند. به علاوه، حدود ۶۰ درصد از اسیدهای چرب در فندق، اسید اولیک است که یک چربی غیراشباع تکپیوندی به حساب میآید. این دقیقا همان مقداری است که در زیتون یافت میشود.

همینطور که ویرجین میگوید: «گوشت گوسالههایی که به خوبی تغذیه شده باشند، منابع فوقالعادهی پروتئین، چربیهای سالم و مواد مغذی هستند. گوشت گوسالههایی که با علف تغذیه شده باشند، سرشار از اسید آمینهای به نام گلوتامینِ اِل (L-glutamine) هستند که به عضلهسازی کمک کرده و در عین حال از تجزیهی عضلات نیز جلوگیری میکند.»
همچنین گوشت گوساله منبع فوقالعادهای از اسید لینولئیک مزدوج (CLA) است که خواص ضدالتهابی بالایی دارد. فقط بهتر است همیشه مراقب مقدار پروتئین مصرفی خود باشید (همهی انواع پروتئین، نه فقط گوشت). خیلی از مردم ۳ تا ۵ برابر بیشتر از میزان توصیه شده در روز پرونئین مصرف میکنند. برای خیلی از افراد بهترین میزان مصرف پروتئین حدود ۴۰ تا ۷۰ گرم در روز است.
اگر بیشتر از مقدار نیاز بدنتان پروتئین مصرف کنید، بیشترِ کالری دریافتی تبدیل به قند و سپس چربی میشود. همچنین مصرف زیاد پروتئین تأثیر مهمی بر یک نوع مسیر سوختوساز در بدن به نام «نشانهی پستانداری راپامیسین» یا mTOR دارد که نقش مهمی در بروز انواع سرطانها در انسان ایفا میکند. وقتی میزان مصرف پروتئین را محدود به نیاز روزانهی بدنتان میکنید، mTOR مسدود میشود و خطر ابتلا به سرطان در شما کاهش پیدا میکند. به علاوه، وقتی بیش از اندازه پروتئین مصرف میکنید، بدن شما مجبور است نیتروژن بیشتری دفع کند و این به کلیهها فشار میآورد و در نتیجه بدنتان با کمآبی مزمن روبهرو خواهد شد.

قارچ منبع طبیعیِ ویتامین D است که در کارآیی عضلهها نقش مهمی بازی میکند. ضعف عضلانی یکی از علائم ابتداییِ کمبود ویتامین D است. به علاوه، قارچ خواص مفید دیگری نیز دارد که از آن جمله میتوانیم به بهبود کارآیی سیستم ایمنی اشاره کنیم. البته فراموش نکنید که بهتر است قارچهایی مصرف کنید که به صورت ارگانیک رشد کرده باشند، چون آنها هر چیزی که در آن رشد میکنند را به خود جذب میکنند و اگر در شرایط خوبی رشد نکرده باشند، سرشار از فلزات سنگین و آلایندهها خواهند بود.

با اینکه خیلی از افراد توصیه میکنند که غذاها را با روغن زیتون سرخ کنید، اما این پیشنهاد خوبی نیست، زیرا دمای بالا باعث اکسیده شدن روغن زیتون و فاسد شدن آن میشود. روغن نارگیل و کنجد گزینههای بهتری برای سرخ کردن هستند. با توجه به این موضوع، روغن زیتونی که به صورت خام روی سالاد ریخته میشود، چربی مفیدی است که فواید زیادی برای سلامتی دارد. فیلیپون مینویسند: «روغن زیتون شامل چربی غیراشباع است که ثابت شده باعث افزایش سراتین میشود. سراتین هورمونی است که به احساس سیری مربوط میشود. بعد از مصرف روغن زیتون احساس سیری بیشتری میکنید و این باعث میشود میانوعدههای پُرکالری مصرف نکنید.»
با این حال، به خاطر داشته باشید که روغن زیتون تقلبی در بازار زیاد است و چیزی که به عنوان «روغن زیتون با خلوص بالا» به فروش میرسد اغلب با روغنهای ارزانتری مانند روغن ذرت، سویا یا آفتابگردان و غیره مخلوط شده است. اگر در جایی زندگی میکنید که امکان تهیهی روغن خالص زیتون به صورت محلی برایتان وجود دارد، حتما سعی کنید که از آن استفاده کنید.

پروتئین آبپنیر (Whey Protein)، غذای فوقالعادهای برای بدنسازی محسوب میشود، چون نه تنها حاوی پروتئین باکیفیت است، بلکه مقادیر زیادی لوسین دارد. لوسین در بدن کاربردهای زیادی دارد که یکی از آنها افزایش سنتز پروتئین و عضلهسازی است. بیشترین مقدار لوسین در فراوردههای لبنی از جمله پنیر و پروتئین آبپنیر یافت میشود.
نیاز توصیه شدهی لوسین ۱ تا ۳ گرم در روز است، ولی برای اینکه فرایندهای سازندهی آن در سوختوساز بدن را افزایش دهید، باید حدود ۸ تا ۱۶ گرم لوسین در روز مصرف کنید. برای رسیدن به این مقدار باید مقادیر زیادی از غذاهایی که حاوی لوسین هستند مصرف کنید، اما اگر فقط ۳ اونس پروتئین آبپنیر میل کنید، ۸ گرم لوسین دریافت میکنید. این باعث میشود که این نوع پروتئین بهترین گزینه باشد.
بهترین زمان برای مصرف پروتئین آبپنیر که به سوزاندن چربی و عضلهسازی کمک میکند، ۳۰ دقیقه قبل از ورزش است. پروتئین آبپنیر فرایند کاتابولیسم یا فروگشت (فرایند شکستن مولکولها و یاختههای پیچیده برای گرفتن انرژی) در عضلات را متوقف میکند و باعث تأثیر بیشتر پروتئین بر فرایند رشد عضلات میشود.
در روزهایی که نرمشهای مقاومتی انجام میدهید، میتوانید بعد از تمرین ۱ وعده از این پروتئین مصرف کنید. به یاد داشته باشید که بدن شما فقط دو ساعت بعد از ورزش از پروتئینهایی که مصرف کردهاید برای فرایند عضلهسازی و رشد عضلانی استفاده میکند، پس زمان مصرف پروتئین خیلی مهم است.
یکی از دلایلی که این پروتئین خیلی خوب جواب میدهد این است که زود جذب میشود و بعد از گذشت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از مصرف، وارد عضلات میشود. این باعث میشود از مناسبترین غذا در مناسبترین زمان استفاده کنید.
مطالعهای که در مجلهی تخصصی Medicine and Science in Sports & Exercise به چاپ رسیده نشان میدهد اسیدهای آمینهای که در پروتئین آبپنیر یافت میشوند مکانیزمهای خاص سلولی را فعال میکنند که از ان جمله میتوانیم به mTOR اشاره کنیم که باعث بهبود سنتز پروتئین در عضلات میشود، کارآیی تیروئید را افزایش میدهد و از افت میزان تستوسترون بعد از ورزش جلوگیری میکند. فقط دقت کنید که اگر هر روز و به صورت مداوم باعث تحریک mTOR شوید، ممکن است از طول عمرتان کاسته شود.
برگرفته از:

لیموترش، بستهای پر از مواد مغزی است. آب لیمو حاوی ویتامین سی، بی کمپلکس، کلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم و فیبر است. جالب است بدانید لیمو ترش بیشتر از سیب و انگور پتاسیم دارد.
از آنجایی که آب لیمو میتواند مینای دندان را از بین ببرد، حتما آن را با آب رقیق کنید. پیشنهاد میکنم از آب ولرم استفاده کنید. صبح بعد از بیدار شدن از خواب آب لیمو اولین چیزی باشد که میل میکنید و بعد از ۱۵ تا ۳۰ دقیقه، صبحانه خود را نوش جان کنید. با این کار، از تمام خواص این لیمو ترش جادویی بهرمند خواهید شد.

مصرف ویتامین C، مثل این است که ماشین بدون برق خود را باطری به باطری کنید! آب لیمو سرشار از این ویتامین است. زمانی که مضطرب میشوید، یکی از اولین چیزهایی که در بدن شما کاهش مییابد، میزان ویتامین C در دسترس دستگاه ایمنی بدن شماست؛ به همین دلیل متخصصان توصیه میکنند در روزهای پراسترس ویتامین C بیشتری مصرف کنیم.
همانطور که قبلا هم اشاره کردم، لیمو ترش سرشار از پتاسیم است که برای سلامت قلب، عملکرد مغز و سیستم عصبی بدن مفید است.
آب لیمو نه تنها باعث فرآیند هضم بهتر و سالمتری میشود، بلکه سموم (زهرابههای) دستگاه گوارش شما را رقیق میکند و باعث از بین رفتن علائم سوءهاضمه، نظیر سوزش شکم، آروغ و نفخ هم میشود.
آب لیمو با افزایش عملکرد آنزیمها و تحریک کبد به دفع سموم از بدن کمک خواهد کرد.
آب لیمو درد دندان و ورم لثه را از بین میبرد. از آنجایی که سیتریک اسید موجود در آب لیمو میتواند مینای دندان را از بین ببرد، بلافاصله بعد از خوردن آن مسواک نزنید یا قبل از نوشیدن این کار را انجام دهید.
آنتیاکسیدانهای موجود در آب لیمو نه تنها لکههای پوست را از بین میبرد و کم میکند، بلکه شما را از شر چینوچروکهای پوستتان نیز خلاص میکند. حتی میتوانید از آب لیمو استفاده و زخمهای روی پوست خود را تا حدودی محو کنید. آب لیمو خون را از سموم موجود پاکسازی و طراوت و شفافی پوست شما را حفظ میکند.
لیموترش حاوی فیبر پکتین است و به کنترل ولع هنگام غذا خوردن کمک خواهد کرد.
اگر مرتب آب لیمو مصرف کنید، اسیدیته بدن شما کاهش خواهد یافت و از بروز برخی اختلالات جلوگیری خواهد کرد. آب لیمو اوریکاسید موجود در مفاصل را از بین میبرد؛ اسیدی که یکی از عوامل اصلی التهاب در ناحیهی مفاصل است.
با وارد شدن آب لیمو به دستگاه گوارش، سرشار از انرژی خواهید شد. آب لیمو اضطراب و افسردگی را از بین میبرد، حتی عطر لیمو ترش آرامشبخش است.
این مورد را باور نمیکردم تا زمانی که خودم امتحان کردم. تنها کافی است به جای اینکه سر صبح قهوه بخورید، آب لیمو مصرف کنید تا ببینید چگونه معجزه خواهد کرد! احساس شادابی خواهید کرد و دیگر آن خستگی بد موقع بعدازظهر به سراغتان نخواهد آمد. سیستم عصبی شما به خاطر نوشیدن آب لیمو از شما تشکر خواهد کرد!
آبلیموی داغ مؤثرترین راه برای کاهش عفونتهای ویروسی و گلودردهای همراه با آن است. اگر یادتان باشد، گفتیم آب لیمو دستگاه ایمنی بدن را تقویت میکند و این عفونتها را ریشهکن خواهد کرد.
برای افرادی که کمتر از ۶۸ کیلوگرم وزن دارند، نصف یک لیموی تازه کفایت میکند. آن را در یک لیوان آب بچکانید و نوش جان کنید. اگر بیشتر از ۶۸ کیلوگرم وزن دارید، نصفهی دیگر لیمو را هم مصرف کنید. البته همه چیز به ذائقهی شخصی شما بستگی دارد و میتوانید آب لیمو خود را رقیقتر کنید.
خواص آب لیمو تمامنشدنی است و نوشیدن آن، یکی از سادهترین قدمها برای سلامتی است. پس نوشیدن آن را از همین امروز شروع کنید.
برگرفته از:
آویشن نه تنها یکی از ادویههای محبوب در آشپزی امروزی است، استفاده از آن به عنوان دارویی شفابخش و ضامن سلامت، تاریخچهای بسیار طولانی دارد. در دوران رم باستان، از این ماده برای جلوگیری از مسمومیت استفاده میشد و اگر کسی دچار مسمومیت میشد، در آب حمامش آویشن میریختند تا جلوی تأثیرات مخرب مسمومیت را بگیرند. در زمانی که هنوز یخچال وجود نداشت و نگهداری از مواد غذایی دشوار بود، آویشن را در پخت غذا استفاده میکردند تا تأثیر مخرب گوشت فاسدشده را کم کند و از بیماریهای ناشی از غذاهای ناسالم جلوگیری کند. قبل از اینکه آنتیبیوتیکهای جدید به بازار بیایند، برای مداوای زخمها از روغن آویشن استفاده میشد.
شاید شما قبلا بدون اینکه متوجه شده باشید از این گیاه دارویی استفاده کردهاید. تیمول، فعالترین عنصر آویشن، به دلیل داشتن خاصیت ضدباکتری و ضدقارچ، در تهیهی دهانشویهی قدیمی Listerine و پمادهای موضعی مثل vicks VapoRub به کار رفته است. این حقیقت که این مارکهای محصولات قدیمی اما نه چندان طبیعی، از تیمول به عنوان جز کلیدی در ترکیب خود استفاده میکردند، مهر تأییدی است بر خواص دارویی غیرقابل انکار این گیاه پرخاصیت.
در ادامهی این مقاله در مورد این گیاه شگفتانگیز و فوقالعاده اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار میدهیم که بهسادگی در زندگی روزانهی شما مورد استفاده قرار میگیرد و تأثیر زیادی بر سلامتتان دارد.

آویشن بهطور کلی در بهبود وضعیت سیستم ایمنی، دستگاههای تنفسی، گوارشی، عصبی و بخشهای دیگر بدن تأثیر بسیاری دارد. زمانی که پای سلامتی به میان میآید، این گیاه مانند یک موتورخانهی قوی عمل میکند.
روغن آویشن یکی از قویترین ضدمیکروبهای طبیعی است که به عنوان دارویی مؤثر در درمان گلودرد استفاده میشود. روغن آویشن حاوی کارواکرول است. به همین دلیل یکی از مهمترین روغنها برای تسکین گلودرد محسوب میشود.
در مطالعهای که بهتازگی توسط دانشکدهی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی لودز در لهستان انجام گرفته، روغن آویشن به ۱۲۰ گونهی مختلف باکتری جداشده از بیماران مبتلا به عفونتهای حفره دهان، دستگاه تنفسی، ادراری و تناسلی واکنش نشان داده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد روغنی که از گیاه آویشن گرفته میشود، فعالیت بسیار قوی در برابر تمامی سویههای بالینی دارد. این روغن حتی بر روی سویههای مقاوم به آنتیبیوتیک، اثر بسیار خوبی دارد. دفعهی بعد که گلودرد داشتید، حتما مقداری آویشن به سوپ خود بیفزایید و چای آویشن بنوشید زیرا که تسکیندهنده درد و ازبینبرندهی میکروب است.

مصرف آویشن منجر به تولید موادی میشود که ضد فشار خون هستند. به همین دلیل این گیاه فوقالعاده، انتخاب مناسبی برای کسانی است که از علائم فشار خون بالا رنج میبرند. مطالعهای که بهتازگی روی حیوانات انجام شده، نشان داده که عصارهی آویشن میتواند ضربان قلب افرادی را که فشار خون بالا دارند، کاهش دهد.
این پژوهش همچنین نشان داده است که در اثر مصرف آویشن، سطح کلسترول خون، تری گلیسیرید و کلسترول بد (لیپوپروتئین کمچگالی) نیز کاهش یافته است؛ این درحالی است که همزمان سطح کلسترول خوب (لیپوپروتئین پرچگالی) افزایش یافته است. به جای این که به غذا بیش از اندازه نمک اضافه کنید، گیاهان و ادویهجات مفیدتر مثل آویشن را در وعدههای غذایی روزانهی خود بگنجانید.
آویشن نه تنها میتواند از آلودگی مواد غذایی جلوگیری کند، بلکه میتواند از غذاهایی که قبلا آلوده شدهاند آلایشزدایی کند. در جریان مطالعات متعددی که در میکروبیولوژی مواد غذایی (Food Microbiology) منتشر شده است، محققان دریافتهاند که روغن آویشن میتواند کاهویی را که با شیگلا (ارگانیسم عفونی که مسبب اسهال است و میتواند آسیبهای جدی به روده وارد کند) آلوده شده است، آلایشزدایی کند. شستن محصول در محلولی که فقط حاوی یک درصد روغن آویشن است، میتواند تعداد باکتریهای شیگلا را به زیر مقدار قابل تشخیص کاهش دهد.
با افزودن آویشن به وعدهی غذایی بعدی، در واقع میتوانید احتمال ابتلا به بیماریهای ناشی از غذای مسموم و آلوده را کاهش دهید. آویشن تازه را به سالادی که خودتان درست میکنید، اضافه کنید تا سبزیجات خامی که در آن استفاده کردید، سالمتر شوند و با اطمینان بیشتری آنها را مصرف کنید.

محققان کارواکرول موجود در این گیاه دارویی را مورد مطالعه قرار دادهاند و نتایج این مطالعات نشان میدهد که این ماده تأثیر بسیار مثبتی بر حال و روحیهی فرد دارد. نتایج پژوهشی که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، نشان داد زمانی که کارواکرول به مدت هفت روز متوالی بین حیوانات توزیع شد، سطح دوپامین و سروتونین در قشر جلوی مغز و هیپوکامپ افزایش یافت؛ دوپامین و سروتونین، دو انتقالدهندهی عصبی مهم هستند.
طبق دادههای این پژوهش، کارواکرول مولکولی است که باعث فعالتر شدن مغز میشود و با تنظیم انتقالدهندههای عصبی به وضوح بر فعالیت مغز اثر میگذارد. نتایج این مطالعات نشان داده است که اگر آویشن بهطور منظم و به مقدار کم مصرف شود، باعث میشود حس و حال بهتری داشته باشید.
خواصی که این گیاه دارد، میتواند در مبارزه با تومورها و سرطان اثربخش باشد. بهخصوص کارواکرول که ترکیب اصلی سازندهی این گیاه پرخاصیت است، خاصیت ضد تومور بودن از خود نشان داده و آویشن را به گیاهی مفید برای مبارزه با سرطان تبدیل کرده است.
اخیرا پژوهشی نیز در کشور چین انجام شده و نتایج آن را Anti-Cancer Drugs منتشر کرده است. این پژوهش نشان میدهد کارواکرول باعث جلوگیری از تکثیر و پخش شدن ردههای سلولی سرطان رودهی بزرگ میشود. بهطور کلی تحقیقات نشان میدهند که کارواکرول پتانسیل زیادی برای پیشگیری و درمان سرطان روده بزرگ دارد.

چندین قرن است که از آویشن برای درمان سرفه و برونشیت استفاده میکنند. در مطالعهای که توسط مؤسسهی «Practice for Internal Medicine and Pneumology» در آلمان انجام شد، از درمانی خوراکی که ترکیبی که از آویشن و پیچک بود استفاده شد. گروهی که با این دارو تحت درمان قرار گرفتند، کاهش ۵۰ درصدی میزان سرفه داشتند و این پیشرفت در درمان این گروه، دو روز زودتر از گروهی که شبهدارو به آنها تجویز شده بود حاصل شد. علاوه بر این، گروهی که با ترکیب آویشن و پیچک درمان شدند، بیشتر از گروه دیگر دچار عوارض جانبی نشدند و میتوان گفت این درمان اصلا عوارض جانبی جدی در پی نداشت.
تحقیقات بیشتر این موضوع را تأیید کرده و نشان میدهد که آویشن درمان طبیعی و بسیار مؤثر برونشیت است.
آویشن گیاهی است متعلق به خانوادهی نعناع (Lamiaceae). این گیاه از تیرهی نعناعیان و سردهی اوریگانوم است. این گیاه در حال حاضر در سراسر جهان کشت میشود و برگهای آن معمولا خشکانده شده و به عنوان چاشنی در آشپزی مورد استفاده قرار میگیرد. زنبورها نیز جذب گلهای آویشن میشوند؛ عسل آویشن سیسیل (در ایتالیا) از صدها سال پیش مشهور است. این گیاه انواع مختلفی دارد اما آویشن فرانسوی رایجترین آنهاست.
ترکیب اصلی روغن عصارهای آویشن، تیمول است که به آن خاصیت ضدعفونیکننده بخشیده است. به همین دلیل روغن آویشن معمولا در دهانشویهها و خمیردندانها مورد استفاده قرار میگیرد. این روغن میکروبها و عفونت دهان را از بین برده و از دندان در مقابل پلاک و پوسیدگی محافظت میکند. تیمول همچنین قارچها را نیز از بین میبرد و به صورت تجاری در تهیهی ضدعفونیکنندههای دست و کرمهای ضدقارچ استفاده میشود.
آویشن علاوه بر کاروکرول، حاوی انواع فلاونوئیدها از جمله آپيژنین (apigenin)، نارينژين (naringenin)، لوتئولین (luteolin) و تیمونین (thymonin) است. این فلاونوئیدها قدرت آنتیاکسیدان این گیاه را افزایش میدهد.
۲۸ گرم از آویشن تازه، حاوی این مواد است:

قرنها پیش مصریان هوشمندانه از آویشن برای مومیانی کردن استفاده میکردند. آویشن به دلیل داشتن تیمول زیاد، باکتریها و قارچها را از بین میبرد و مادهای فوقالعاده برای مومیایی کردن است.
در دوران باستان، آویشن نماد شجاعت، مردانگی و قدرت بود. سربازان رومی به نشانهی احترام شاخهای از برگهای آویشن را مبادله میکردند. یونانیها و رومیها دستهی آویشن را به منظور پاکسازی خانهها و معابد خود میسوزاندند. آنها همچنین برای مصرف دارویی، آویشن را در آب حمام خود استفاده میکردند.
در قرون وسطی در اروپا، برگهای آویشن را زیر بالش میگذاشتند تا خواب آرامی داشته باشند. در آن دوران همچنین آویشن را در تابوتها نیز قرار میدادند، چون مردم اعتقاد داشتند باعث میشود فرد متوفی با دلگرمی قدم به زندگی بعدی خود بگذارد.
این گیاه در تمامی طول سال، هم بهصورت تازه و هم خشکشده بهآسانی در دسترس است. آویشن تازه عطر دلپذیرتری دارد اما دسترسی به آن نسبت به آویشن خشکشده کمی دشوارتر است. اگر آویشن تازه تهیه کردید، میتوانید آن را یک تا دو هفته در یخچال نگهدارید. آویشن خشک باید در جای خنک و تاریک نگهداری شود و در حالت مطلوب، تا ۶ ماه ماندگاری دارد.
در بسیاری از دستور غذاها، نوع خشکشدهی این گیاه را میتوان جایگزین نوع تازهی آن کرد. یک قاشق چایخوری از برگ خشکشدهی آویشن معادل یک قاشق غذاخوری آویشن تازهی خردشده است.
این گیاه را میتوان به روشهای مختلف مصرف کرد. رایجترین آن، استفاده از آن به عنوان سبزی تازه یا خشکشده در غذاهای مختلف است. برای مقاصد دارویی، میتوانید آویشن را به شکل چای، شربت، مکمل یا عصارهی روغنی استفاده کنید.
زمانی که آویشن را به آشپزخانهی خود بیاورید و در زندگی روزانه از آن استفاده کنید، چه به صورت تازه و چه به شکل خشکشده، این گیاه سالم و خوشمزه را میتوانید به خوراکیهایی مثل مرغ، ماهی، گوشت قرمز، سبزیجات (به خصوص لوبیا، بادمجان، هویج و کدوسبز)، پنیر (به خصوص پنیر بز)، پاستا، انواع سوپها، سسها، دسرها و ترشیجات اضافه کنید. گزینههای پیش روی شما واقعاً بیپایان است. اگر طعم آویشن را دوست داشته باشید، میتوانید آن را به هر غذایی که دوست دارید اضافه کنید.

اگر میخواهید آویشن را در غذاهای خانگی خود استفاده کنید، ما به شما دستورالعملهای پیشنهاد میکنیم تا بتوانید با استفاده از آنها، غذاهایی با بو و طعم خوش آویشن را برای اولین بار تجربه کنید. برای ماهی از آویشن تازه ولی برای مرغ از آویشن خشکشده استفاده کنید. یا میتوانید در انواع سوپها (هر کدام که باب میلتان بود) از مقدار کمی آویشن استفاده کنید.
مصرف آویشن به مقدار معمول در غذا مشکلی به وجود نمیآورد. اگر آویشن برای مصارف دارویی به مقدار بسیار زیاد مصرف شود، در کوتاهمدت مسئلهای پیش نمیآید ولی ممکن است در بلندمدت باعث ایجاد مشکلات گوارشی شود.
زنان باردار و شیرده نباید برای مصارف دارویی، بیش از حد از آویشن استفاده کنند. اگر به انواع گیاهان خانوادهی نعناع حساسیت دارید، احتمال دارد به آویشن هم حساسیت داشته باشید.
زنانی که به هورمونها حساس هستند، مثل کسانی که مبتلا به سرطان سینه، سرطان تخمدان، سرطان رحم، فیبروئیدهای رحمی یا اندومتریوز هستند، آویشن ممکن است در بدنشان مانند استروژن عمل کند. اگر چنین شرایطی دارید، بههیچوجه از آویشن استفاده نکنید.
اگر از آویشن به مقدار زیاد استفاده کنید، ممکن است باعث لخته شدن خونتان شود. پس اگر هرگونه اختلالات انعقادی دارید، یا در حال حاضر از رقیقکنندههای خون استفاده میکنید، نباید زیاد آویشن بخورید. به همین دلیل نیز نباید ۲ هفته قبل از عمل جراحی از آویشن استفاده کرد.
برگرفته از: draxe
کلاژن یکی از فراوانترین پروتئین های موجود در بدن انسان است که بخش بزرگی از پوست، مو، و ناخن ها را شکل می دهد و از این رو، جای شگفتی نیست که واژه ای مطرح و بزرگ در دنیای زیبایی محسوب شود.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ریدرز دایجست"، کلاژن یک پلی پپتید، حاوی ترکیبی از اسید آمینه ها مانند پرولین و گلاسین که در تمام بافت همبند، غضروف، استخوان، و پوست وجود دارند، است. بدن انسان به کلاژن نیاز دارد، اما این ماده در بدن تولید می شود و بر همین اساس، بیشتر افراد نیازی به افزودن پودر کلاژن به غذاهای خود یا مصرف آن در قالب یک مکمل ندارند.
کلاژن و بدن انسان
به گفته نیکول اسینگا، متخصص تغذیه، بدن انسان کلاژن را به طور کامل جذب نمی کند و از این رو، ایده مصرف مکملی که می تواند به صورت مستقیم رشد استخوان و سلامت پوست و مو را بهبود ببخشد، نادرست است. آن چه بدن انجام می دهد تجزیه کلاژن در دستگاه گوارش به اسید آمینه هایی است که بدن در هر جایی که به آنها نیاز دارد، استفاده می کند، اما به طور خودکار پوستی درخشان را برای شما به ارمغان نمی آورد. از جنبه مثبت، مصرف مکمل کلاژن می تواند بدن را به تولید کلاژن بیشتر تشویق کند.
کلاژن و پوست
پیش از این که به امید بهبود شرایط پوست خود مصرف مکمل کلاژن را آغاز کنید، این مساله را مد نظر قرار دهید که در حال حاضر داده ها یا مطالعات علمی دقیق بسیار اندکی درباره کلاژن های خوراکی وجود دارند. در نتیجه، همچنان به طور قطع نمی توان گفت که این مکمل ها برای پوست افرادی که یک رژیم غذایی متعادل با انواع منابع پروتئین مانند مرغ، ماهی، تخم مرغ، مغزهای خوراکی و ماست را دنبال می کنند، هیچ گونه فایده معنی داری خواهد داشت یا خیر.
کلاژن و مو
با افزایش سن انسان، سطوح طبیعی کلاژن در بدن کاهش می یابند، که دلیل خوبی برای مد نظر قرار دادن استفاده از مکمل های کلاژن محسوب می شود. بنابر پژوهش های صورت گرفته، کلاژن به حمایت و افزایش پروتئین های سازنده مو کمک می کند، که از ریزش مو پیشگیری کرده، رشد مو را تشویق می کند، و پدیدار شدن تارهای سفید مو را به واسطه پشتیبانی از ساختار سالم فولیکول مو، جایی که رنگدانه تولید می شود، کاهش می دهد. افزون بر این، مکمل های کلاژن نشان داده اند در درمان موهای خشک و شکننده به واسطه تامین رطوبت لازم مو بسیار موثر هستند.

کلاژن، رژیم غذایی، و سبک زندگی
تنها مصرف مکمل کلاژن کافی نیست. به گفته کارشناسان، ویتامین C و کلاژن باید به همراه هم مصرف شوند، زیرا اگر سطوح ویتامین C در بدن پایین باشد، کلاژن به میزان کافی تولید نخواهد شد. کاهو، میوه های قرمز، میوه های خانواده مرکبات و هویج همگی به طور طبیعی تولید کلاژن را تقویت می کنند. در کنار روند طبیعی کاهش تولید کلاژن در بدن به واسطه افزایش سن، عوامل سبک زندگی مدرن مانند استرس، رژیم غذایی ضعیف، و عدم تعادل سلامت سلامت روده نیز می توانند توانایی بدن در تولید کلاژن را کاهش دهند.
انواع کلاژن
سه نوع کلاژن وجود دارند: کلاژن نوع یک 90 درصد از پوست، مو، ناخن ها، اندام ها، استخوان، و رباط ها را شامل شده و از این رو، بهترین گزینه برای پوست و زیبایی است. کلاژن نوع دو با غضروف در ارتباط است، در شرایطی که کلاژن نوع سه در پروتئین فیبری در استخوان، غضروف، عاج دندان، تاندون و دیگر بافت های همبند وجود دارد.
منابع کلاژن
شما می توانید در اشکال مختلف کلاژن دریافت کنید: قرص های کلاژن حاوی تا یک گرم کلاژن در هر قرص هستند و می توانند محتوی ویتامین C نیز باشند که به تولید کلاژن بیشتر در بدن کمک می کند. همچنین، پودر و مایع کلاژن در دسترس هستند و برای افرادی که در خوردن قرص مشکل دارند گزینه هایی بهتر محسوب می شوند. اگر گیاهخوار یا وگان هستید نیز در حال حاضر مکمل های کلاژن گیاهخوارپسند و وگان پسند وجود دارند که حاوی ترکیبی از اسید آمینه ها، عصاره های گندم، و ویتامین ها به جای مواد تشکیل دهنده حیوانی هستند. با مصرف گوشت ماهی، گوشت گاو، و گوشت مرغ نیز می توانید از رژیم غذایی خود کلاژن دریافت کنید.
از چه موادی در یک مکمل کلاژن دوری کنیم
در شرایطی که ترکیب ویتامین C و اسید هیالورونیک برای افزایش فواید مکمل کلاژن خوب است، برخی مواد تشکیل دهنده وجود دارند که باید از آنها دوری کنید که از آن جمله می توان به CoQ10، گلوکوزامین، و آرژنین اشاره کرد. در شرایطی که به خودی خود مفید هستند، اما این مواد ارزش کمی برای مکمل های کلاژن دارند و تنها به هزینه خرید شما اضافه می کنند. همچنین، از خرید مکمل های کلاژن حاوی پرکننده هایی مانند مالتودکسترین، طعم دهنده ها یا قندها، روغن ها، و مواد مصنوعی پرهیز کنید.
کشف تسلیحاتی قدرتمند برای مبارزه با سرطان پروستات!
آگاهی از نشانه های اولیه و اتخاذ اقدامات محافظتی می تواند به کنترل پیشرفت سرطان پروستات، یکی از شایعترین انواع سرطان در مردان پیش از این که حالتی مرگبار پیدا کند، کمک کند. اما اکنون دانشمندان دانشگاه تگزاس بر این باورند که به موفقیتی بزرگ در درمان این بیماری با استفاده از ترکیبات طبیعی موجود در گیاهان دست یافته اند.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ریدرز دایجست"، در مطالعه ای جدید که در نشریه Precision Oncology منتشر شده است، دانشمندان دانشگاه تگزاس 142 ترکیب طبیعی که در زردچوبه، پوست سیب، و چای سبز یافت می شوند را مورد بررسی قرار دادند که تا پیش از این به عنوان عواملی موثر در خنثی سازی رشد سلول های سرطانی شناسایی شده بودند.
آنها این ترکیبات گیاهی را روی سلول های گرفته شده از موش ها و انسان ها مورد آزمایش قرار داده و سه ترکیب با بیشترین میزان تاثیر را شناسایی کردند. سپس، دانشمندان ترکیب آنها با یکدیگر به منظور بررسی افزایش قدرت در خنثی سازی سلول های سرطانی را مد نظر قرار دادند.
سه ماده شیمیایی که دانشمندان روی آنها تمرکز کرده بودند شامل اسید اورسولیک (یک ماده شیمیایی طبیعی مومی که در پوست سیب و رزماری یافت می شود)؛ کورکومین (ترکیب فعال زرد رنگی که در زردچوبه یافت می شود)؛ و رسوراترول (ترکیبی که در دارچین، انگور قرمز، و توت ها یافت می شود) می شدند.

به گفته استفانو تیزیانی، استادیار در دانشگاه تگزاس، پس از غربالگری یک کتابخانه ترکیب طبیعی، ما به ترکیبی از مواد مغذی دست یافتیم که اثر بهتری بر سرطان پروستات نسبت به داروهای موجود دارد. نکته قابل توجه مطالعه در این است که ما قادر به مهار رشد تومور در موش ها بدون ایجاد سمیت بودیم.
اما چرا این ترکیبات موثر بوده اند؟ هنگامی که سلول ها به واسطه عفونت مزمن، التهاب ناشی از بیماری های خودایمنی، یا چاقی آسیب دیده و تضعیف می شوند، احتمال بیشتری دارد به سلول های سرطانی تبدیل شوند. مواد مغذی گیاهی التهاب را به حداقل می رسانند و در نتیجه، خطر ورود این سلول ها به حالت بدخیم کاهش می یابد.
سلول های سرطانی نیازمند مواد مغذی برای حفظ رشد خود هستند. آنها از گلوتامین، یک اسید آمینه که در شکستن پروتئین ها در رژیم غذایی ما مهم است، بهره می برند. ترکیبات گیاهی تغذیه سلول های سرطانی از گلوتامین را متوقف می کنند و به معنای واقعی کلمه گرسنگی آنها را موجب می شوند.
کشف چنین سلاح قدرتمندی در برابر سرطان پروستات در مواد غذایی معمولی به طور قطع گامی بزرگ در مسیر مقابله با این بیماری محسوب می شود. با این وجود، تنها مصرف خود مواد غذایی که حاوی این ترکیبات هستند برای محافظت در برابر سرطان پروستات کافی نیست.
به گفته تیزیانی، آنها باید از غلظت بیشتری برخوردار شوند تا اثری مثبت داشته باشند. این ترکیبات دارای ویژگی های ضد سرطانی بالقوه هستند و به آسانی در دسترس قرار دارند و تنها ما باید غلظت آنها را فراتر از سطوحی که در یک رژیم غذایی سالم یافت می شود، افزایش دهیم تا اثری مثبت روی سلول های سرطانی داشته باشند.
از فواید سلامت و کاربردهای ترخون
ترخون یکی از گیاهان دارویی پر مصرف در غذاهای فرانسوی محسوب می شود. این گیاه دارای دو نوع اصلی است که شامل ترخون فرانسوی و ترخون روسی می شوند. برگ های هر دو نوع برای آشپزی یا تهیه دارو مورد استفاده قرار می گیرند، اما نوع فرانسوی ترخون عطر و طعم بهتری دارد.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "کر2"، ترخون گیاهی با ظاهر علف مانند است و اندکی عطر و طعم رازیانه یا شیرین بیان دارد. ترخون از ویژگی های درمانی قدرتمندی برخوردار است و از این رو، مصرف آن برای سلامت بدن می تواند بسیار مفید باشد. بهتر است از برگ های تازه ترخون استفاده کنید زیرا این گیاه هنگامی که خشک می شود بیشتر ویژگی های دارویی خود را از دست می دهد.
جایگزین آسپرین
پژوهشی که در نشریه Pharmaceutical Biology منتشر شد، نشان داد که ترخون دارای آثار ضد درد قابل توجه است. افزون بر این، ترخون دارای آثار ضد التهابی است که آن را به انتخابی عالی در درمان اختلالات درد، از جمله آرتریت و فیبرومیالژیا تبدیل می کند. همچنین، پژوهشی که در نشریه Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine منتشر شد، نشان داد که قند بسیاری از نشانگرها برای درد و التهاب را افزایش می دهد، اما زمانی که عصاره ترخون در کنار قند مصرف شد، این سطوح کاهش یافت، که نشان دهنده آثار ضد التهابی و ضد درد ترخون است.
برای تهیه چای ترخون می توانید یک قاشق غذاخوری از ترخون تازه را در یک فنجان آب جوش بریزید و اجازه دهید 10 دقیقه دم بکشد. چای را صاف کرده و بنوشید. سه بار در روز می توانید این چای را بنوشید.
عادی ساز فشار خون
به گفته جیمز دوک، گیاه شناس مشهور، ترخون حاوی شش ترکیب متفاوت است که با کاهش فشار خون پیوند خورده اند.
کاهش درد دندان
هنگامی که یونانی های باستان دریافتند که جویدن ترخون می تواند موجب بی حسی دهان شود، استفاده از این گیاه دارویی برای درمان دندان درد را آغاز کردند. از آنجایی که ترخون دارای یک ترکیب بی حس کننده قوی به نام اوژنول است، پژوهش های جدید آن چه را که یونانی های باستان کشف کرده بودند را تایید کرده است. ترخون با بی حس کردن احساس در دهان گزینه ای طبیعی برای کمک به کاهش درد دندان است.
ضد دیابت بالقوه
پژوهش اولیه هیجان انگیزی که در نشریه Journal of Ethnopharmacology منتشر شد، نشان داد که عصاره ترخون ترشح انسولین توسط لوزالمعده را تحریک می کند، که در تنظیم قند خون نقش دارد. این مطالعه جدید امیدواری برای ارائه درمان های جایگزین برای دیابت را افزایش داده است.
تقویت کننده انرژی
در قرن اول، نویسنده رومی به نام پلینی به این نکته اشاره کرد که ترخون از احساس خستگی در سفرهای طولانی جلوگیری می کند. در شرایطی که پژوهشی جدید در این زمینه صورت نگرفته است، اما مد نظر قرار دادن این ویژگی ضرری ندارد.
هورمونها و احساسات ما!
هورمون ها می توانند بر موارد مختلفی از نوسانات خلق و خو تا تغییرات وزن، هوس های غذایی و حتی میل جنسی انسان تاثیرگذار باشند. نوسانات هورمونی می توانند شرایط را به گونه ای رقم بزنند که در اوج شادی و انرژی قرار داشته باشید یا چنان احساس خستگی و فرسودگی کنید که تمایلی به انجام هیچ کاری نداشته باشید.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "منتال فلاس"، هورمون ها از عوامل تاثیرگذار بر احساسات انسان محسوب می شوند و ترکیب تغییرات هورمونی و تغییرات سبک زندگی می تواند اثری چشمگیر بر خلق و خو احساسات ما داشته باشد.
سروتونین و دوپامین
تولید سروتونین در مغز برای پیشگیری از افسردگی اهمیت دارد. در حقیقت، کمبود در دو انتقال دهنده عصبی اصلی مغز یعنی سروتونین و دوپامین می تواند موجب افسردگی شود.
سروتونین در بخش میانی مغز از اسید آمینه تریپتوفان در دو مرحله بیوشیمیایی تولید می شود. این تبدیل های بیوشیمیایی نیازمند آهن، ویتامین B6، ویتامین B12، نیاسین، اسید فولیک، و منیزیم به عنوان کوفاکتور هستند. اما همچنین به انتقال دهنده اسید آمینه خنثی بزرگ (LNAA) برای انتقال تریپتوفان از سد خونی مغز به مغز نیاز است.
دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که در لوب پیشانی مغز تولید می شود. این هورمون برای یادگیری نیز ضروری است. دوپامین توسط مغز از تیروزین سنتز می شود، که باید در کبد از اسید آمینه فنیل آلانین تولید شود. برای تولید تیروزین به کبدی سالم نیاز دارید که باید از سد خونی مغزی به مغز انتقال یابد و مشابه با تریپتوفان این شرایط به انتقال دهنده LNAA نیاز دارد. افراد مبتلا به هپاتیت، کبد چرب، مقاومت به انسولین یا دیابت ممکن است با انتقال دهنده LNAA مشکل داشته باشند، که می تواند به کمبود دوپامین منجر شود. آنها ممکن است دارای سطوح پایین سروتونین نیز باشند، زیرا تریپتوفان به مغز انتقال نمی یابد. این شرایط به واسطه مصرف بیش از اندازه قند رخ خواهد داد، زیرا مقاومت به انسولین شکل می گیرد و انتقال دهنده LNAA را تحت تاثیر قرار می دهد، که به سطوح پایین سروتونین و دوپامین منجر می شود.
تستوسترون
هنگامی که سطوح تستوسترون در افراد مسن کاهش می یابد، این شرایط به سطوح پایین انرژی، ابتلا به افسردگی، کاهش میل جنسی، و اختلال در نعوظ منجر می شود. در صورتی که تستوسترون به سطوح عادی بازگردد، تمامی این مشکلات نیز از بین خواهند رفت. بسیاری از اندام های کلیدی بدن انسان از جمله مغز دارای گیرنده های تستوسترون هستند. آنها باید به طور مرتب توسط تستوسترون فعال شوند تا عملکرد عادی اندام حفظ شود. زنان نیز به مقدار کمی تستوسترون برای احساس شرایط عادی نیاز دارند.
استروژن
هورمون های استروژن هورمون هایی زنانه هستند. اگر آنها توسط پروژسترون عادی و متعادل شوند، فرد احساس خوبی خواهد داشت. اما شرایطی به نام تسلط استروژن وجود دارد که در آن مقدار بیش از اندازه استروژن نسبت به پروژسترون در گردش است و زنان مبتلا به این شرایط دارای نشانه های زیر هستند:
قاعدگی های نامنظم یا غیر طبیعی
میل جنسی کاهش یافته
نفخ (احتباس آب)
تورم و حساسیت پستان
پستان های فیبروکیستیک
سردرد (به ویژه پیش از قاعدگی)
نوسانات خلقی (بیشتر تحریک پذیری و افسردگی)
اگر نسبت بین پروژسترون و استروژن عادی شود، این نشانه ها از بین می روند و زن احساسی عادی خواهد داشت. بار دیگر تحریک گیرنده های هورمون به روشی درست است که خلق و خو را تثبیت می کند و به عملکرد عادی بدن منجر می شود.
تیروئید
اگر انتشار هورمون های تیروئید کاهش یابد، فرد دچار افسردگی می شود و کمبود انرژی را تجربه می کند. هورمون های تیروئید عملکرد سلولی را در تمام سلول های بدن از جمله مغز تحریک می کنند. بار دیگر، این به وسیله گیرنده های هورمون در سلول ها انتقال می یابد. بررسی سطوح هورمون های تیروئید برای پزشک آسان است و در صورت وجود مشکل روش درمانی مناسب را ارائه می کند. هنگامی که تحریک گیرنده هورمون تیروئید شرایط عادی پیدا کند، تمامی نشانه ها از بین می روند و فرد بار دیگر احساسی عادی خواهد داشت.
بدن در وضعیت هشدار جدی!
گاهی اوقات بدن تلاش می کند به روش هایی عجیب سیگنال هایی را به شما ارسال کند تا از بروز مشکلی بزرگ خبر دهد. ممکن است قدرت چشایی شما به ناگاه تغییر کند یا با صدای زنگ در گوش های خود مواجه شوید.
به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "تودی"، این علائم عجیب و غریب می توانند نشانه ای از این باشند که مشکلی جدیتر در بدن وجود دارد.
زنگ زدن گوش ها

زنگ زدن گوش ها می تواند با تجمع جرم گوش، تومورهای سر و گردن یا مشکلاتی در آرواره مرتبط باشد.
زنگ زدن گوش (Tinnitus) به شرایطی گفته می شود که فرد بدون وجود منبع صدای خارجی، سر و صدا یا صدای زنگ را در گوش خود می شنود. در برخی موارد، صدا می تواند چنان بلند باشد که در توانایی تمرکز فرد اختلال ایجاد کند.
زنگ زدن گوش مشکلی شایع است و از هر پنج نفر، یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. زنگ زدن گوش یک بیماری در نظر گرفته نمی شود، اما نشانه ای از دیگر بیماری های زمینه ای است که با از دست دادن شنوایی وابسته به افزایش سن، آسیب در گوش داخلی، تجمع یا انسداد جرم گوش ارتباط دارد، یا گاهی اوقات نشانه ای از آلرژی ها است. اگر زنگ زدن گوش بیش از یک هفته ادامه یابد، باید به پزشک مراجعه کنید. نشانه های زنگ زدن گوش شامل سر و صداهای خیالی در گوش ها، وزوز، زنگ زدن، صدای خش خش، غرش یا کلیک می شوند.
از دست دادن چشایی

از دست دادن چشایی می تواند با بیماری آلزایمر، مشکلات سینوسی و بینی، کمبود مواد مغذی، آسیب سر یا مصرف برخی داروها مرتبط باشد.
یک اختلال چشایی می تواند تاثیر منفی بر سلامت و کیفیت زندگی انسان داشته باشد. در زمان تولد، انسان دارای حدود 10 هزار جوانه چشایی است، اما پس از 50 سالگی، ممکن است روند از دست دادن آنها را تجربه کند. برخی موارد از دست دادن قدرت چشایی و حتی بویایی در میان افراد مسن، به ویژه پس از 60 سالگی، شایع است.
دانشمندان بر این باورند که تا 15 درصد از بزرگسالان ممکن است دارای یک مشکل چشایی یا بویایی باشند، اما بسیاری در پی دریافت کمک پزشکی نیستند. بسیاری از افرادی که فکر می کنند حس چشایی خود را از دست داده و به پزشک مراجعه می کنند وقتی متوجه می شوند که در حقیقت دارای یک اختلال بویایی هستند، شگفت زده می شوند.
آبی شدن ناخن ها

آبی شدن ناخن ها می تواند با انسداد ریوی، آمفیزم یا بیماری ریوی مرتبط باشد.
ناخن های آبی نشانه ای از عدم دریافت اکسیژن به میزان کافی در نوک انگشتان است، که این شرایط به نام سیانوز شناخته می شود. دلایل بسیاری از جمله انسداد ریوی، آمفیزم یا بیماری تنفسی، یا یک مشکل عروقی به نام بیماری رینود می توانند زمینه ساز این شرایط شوند.
گاهی اوقات، ممکن است گردش خون آهستهتر، به ویژه در آب و هوای سرد، موجب شکل گیری ناخن های آبی شود، اما در صورتی که ناخن های شما همواره آبی هستند، مراجعه به پزشک برای بررسی دقیق شرایط بهترین گزینه است.
خالدار شدن شبکیه چشم

خالدار شدن شبکیه چشم می تواند با یک تومور مرتبط باشد و باید توسط پزشک بررسی شود.
چشم های شما شبیه پوست هستند و همانند پوست، آنها نیز می توانند با شکل گیری نشان هایی به نام خال مشیمیه مواجه شوند. خال مشیمیه به طور معمول بی ضرر است و در بیشتر موارد تنها یک چشم پزشک می تواند آنها را مشاهده کند. پزشک بر هر گونه خال نظارت خواهد داشت و در صورت ایجاد تغییر در رنگ، اندازه یا شکل که می تواند نشانه ای از ملانوما باشد به بیمار هشدار می دهد.
پر مویی صورت در زنان
رشد بیش از اندازه موی صورت در زنان می تواند با یک عدم تعادل هورمونی مرتبط باشد.
بیماری هیرسوتیسم بیشتر به واسطه یک عدم تعادل در هورمون های جنسی، به ویژه میزان بیش از اندازه هورمون های مردانه آندروژن، شکل می گیرد. یکی از شایعترین دلایل این شرایط سندرم تخمدان پلی کیستیک است. این بیماری به رشد بیش از اندازه موهای زبر و تیره روی بدن در قسمت هایی که معمولا در مردان مو رشد می کند - صورت، سینه و پشت - منجر می شود. مقدار موهای بدن تا حد زیادی به ساختار ژنتیکی وابسته است.
کاهش چربی و مواد زائد بدن با یک نوشیدنی شگفت انگیز
انسان در طول تاریخ همواره از طبیعت به عنوان منبع اصلی برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده کرده است. تفاوت بین داروهای رایج و داروهای طبیعی این است که آنها به طور معمول ارزانتر بوده و موجب شکل گیری آسیب نمی شوند. در همین راستا، از یک نوشیدنی طبیعی می توانید برای کمک به درمان بسیاری از مشکلات سلامت استفاده کنید.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "اکسترا هلثی"، برای تهیه این نوشیدنی مفید به دانه های چیا و لیمو ترش نیاز دارید. مصرف این نوشیدنی می تواند به پیشگیری از سرماخوردگی، کاهش چربی و پاکسازی بدن از سموم و مواد زائد کمک کند. بر همین اساس افراد بسیاری این نوشیدنی را هر روز مصرف می کنند.
نوشیدنی لیمو و چیا
هنگامی که ترکیب شده اند، این مواد تشکیل دهنده نتیجه ای شگفت انگیز را به واسطه ویژگی های طبیعی قدرتمند خود به همراه خواهند داشت.
مواد تشکیل دهنده:
یک قاشق غذاخوری از دانه های چیا
آب یک لیموی تازه
یک یا یک و نیم لیوان آب
یک قاشق غذاخوری عسل
روش تهیه:
ابتدا، دانه های چیا را به مدت یک ساعت در آب خیس کنید. پس از یک ساعت، پوششی ژله ای اطراف دانه ها را فرا می گیرد که از محتوای فیبر آنها ناشی می شود. سپس، دانه ها را با استفاده از یک صافی جدا کرده و به آب و آب لیمو ترش اضافه کنید که مقدار آنها در بالا ذکر شد. برای کسب مزه ای بهتر و افزایش فواید این نوشیدنی می توانید مقداری عسل نیز به آن اضافه کنید.
آیا لکتین به گلوتن جدید تبدیل میشود؟
آیا به خاطر دارید چند سال پیش، گلوتن در صد فهرست موادی قرار گرفته بود که باید از آنها پرهیز می کردید؟ اکنون به نظر می رسد یک ماده بالقوه خطرناک جدید وارد صحنه شده است که با ایجاد التهاب و بیماری پیوند خورده است. این ماده به نام لکتین شناخته می شود.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "پیور واو"، به طور خلاصه، لکتین ها پروتئین های گیاهی متصل به کربوهیدارت ها هستند. لکتین ها در بیشتر غذاهایی که مصرف می کنیم وجود دارند و به گفته دکتر استیون گاندری، جراح قلب، در مقادیر بسیار زیاد سمی هستند. بر همین اساس است که پس از مصرف، لکتین ها موجب شرایطی می شوند که به عنوان «جنگ شیمیایی» در بدن شناخته می شود. این به اصطلاح جنگ می تواند موجب شکل گیری التهاب شود که زمینه ساز افزایش وزن و ابتلا به بیماری هایی مانند اختلالات خود ایمنی، دیابت، سندرم روده نشت پذیر و بیماری قلبی می شود.
کدام مواد غذایی حاوی لکتین ها هستند؟ سطوح لکتین به ویژه در حبوبات مانند لوبیا سیاه، سویا، لوبیا قرمز، و عدس و محصولات غلات بالا است. آنها همچنین در برخی میوه ها و سبزیجات (به ویژه گوجه فرنگی) و محصولات لبنی مانند شیر، و تخم مرغ یافت می شوند. در نتیجه، اساسا آنها در هر جایی در اطراف ما وجود دارند.
آیا باید مصرف این مواد غذایی را متوقف کنیم؟ به گفته دکتر گاندری در شرایط ایده آل پاسخ مثبت است. اما وی به این نکته اشاره دارد که قطع مصرف مواد غذایی سرشار از لکتین برای همه مردم امکان پذیر نیست و از این رو، وی مراحل مدیریت شده برای کاهش مصرف را پیشنهاد داده است. ابتدا، پوست و دانه های میوه ها و سبزیجات را پیش از مصرف آنها جدا کنید، چرا که بیشتر لکتین ها در پوست و دانه های گیاهان یافت می شوند. سپس، خرید میوه های رسیده و مخصوص فصل را مد نظر قرار دهید که از لکتین های کمتری نسبت به میوه های نوبر برخوردار هستند. سوم، حبوبات را در زودپز آماده کنید که بهترین روش برای تخریب کامل لکتین ها محسوب می شود.
آهن یک ماده معدنی ضروری است که بدن انسان برای ارائه عملکرد درست به آن نیاز دارد. از این رو، دریافت آهن به میزان کافی از رژیم غذایی روزانه اهمیت دارد.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "اتوریتی نیوتریشن"، جالب توجه است، مواد غذایی که مصرف می کنید نه تنها بر میزان آهن دریافتی شما تاثیرگذار هستند، بلکه در جذب این ماده معدنی در بدن نیز نقش دارند. پس از جذب آهن در بدن، از آن به عنوان یک واحد سازنده برای هموگلوبین، پروتئینی که در گلبول های قرمز خون یافت می شود و به انتقال اکسیژن در سراسر بدن کمک می کند، مورد استفاده قرار می گیرد.
همچنین، آهن یکی از اجزا میوگلوبین، پروتئین ذخیره سازی اکسیژن که در عضلات یافت می شود، است. این اکسیژن هنگامی که از عضلات خود استفاده می کنید به کار گرفته می شود.
مقدار توصیه شده مصرف روزانه آهن 7 تا 18 میلی گرم برای افراد عادی است و برای زنان باردار تا 27 گرم نیز می رسد.
کدام مواد غذایی حاوی آهن هستند؟
احتمالا شنیده اید که با مصرف گوشت قرمز می توانید آهن دریافت کنید، اما مواد غذایی بسیاری وجود دارند که به طور طبیعی حاوی این ماده معدنی هستند. در مواد غذایی، آهن به دو شکل وجود دارد: هم (Heme) و غیر هم (Non-heme).
منابع آهن هم

آهن هم در مواد غذایی حیوانی که حاوی هموگلوبین هستند، مانند گوشت قرمز، ماهی و ماکیان یافت می شود. آهن هم بهترین شکل آهن است زیرا تا 40 درصد از آن به راحتی جذب بدن می شود.
از جمله منابع خوب برای آهن هم می توان به موارد زیر اشاره کرد:
گوشت گاو
گوشت مرغ
گوشت گوساله
گوشت ماهی مانند هالیبوت، هادوک، سوف، سالمون یا تن
نرم تنان صدف دار مانند صدف دو کفه ای، صدف چروک و صدف سیاه
گوشت های قرمز و گوشت های اندامی، مانند کبد، به طور ویژه منابع خوبی محسوب می شوند.
منابع آهن غیر هم

آهن غیر هم از منابع گیاهی ناشی می شود و در غلات، سبزیجات و غذاهای غنی شده یافت می شود. از نظر فراهمی زیستی، آهن غیر هم بسیار ضعیفتر از آهن هم توسط بدن جذب می شود.
از منابع خوب آهن غیر هم می توان به موارد زیر اشاره کرد:
غلات غنی شده ، برنج، گندم و جو دوسر
سبزیجات برگدار تیره مانند اسفناج و کلم کیل
میوه های خشک شده مانند کشمش و برگه زردآلو
حبوبات مانند عدس و سویا
افرادی خاص ممکن است در معرض خطر کمبود آهن قرار داشته باشند
کمبود آهن یکی از شایعترین دلایل کم خونی (آنمی) است که یک میلیارد نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. فرد مبتلا به کم خونی ممکن است نشانه های مختلفی داشته باشد که از آن جمله می توان به خستگی، سرگیجه، سردرد، حساسیت به سرما و تنگی نفس هنگام انجام وظایف ساده اشاره کرد.
افزون بر این، کمبود آهن می تواند به دامنه توجه و عملکرد ذهنی ضعیفتر منجر شود. در حقیقت، کمبود آهن در اوایل دوران کودکی با ضریب هوشی پایینتر پیوند خورده است.
کودکان، نوجوانان و زنان در سن باروری، به ویژه در دوران بارداری، بیش از دیگران در معرض خطر کمبود آهن قرار دارند، زیرا میزان مصرف تقاضای بالای آهن آنها را تامین نمی کند.
افزون بر این، گفته می شود گیاهخواران و وگان ها هر چه بیشتر مستعد ابتلا به فقر آهن هستند. اما به طور جالب توجه ای، مطالعات نشان داده اند که رژیم های غذایی گیاهخواری و وگان به همان اندازه رژیم های غذایی دارای گوشت حاوی آهن هستند.
با این وجود، اگرچه گیاهخواران ممکن است به اندازه غیر گیاهخواران آهن مصرف کنند، اما نتایج یک بررسی نشان داد که آنها همچنان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کمبود آهن قرار دارند زیرا به طور عمده آهن غیر هم مصرف می کنند که به خوبی آهن هم جذب بدن نمی شود.
مواد غذایی که به جذب آهن بیشتر کمک می کنند
در شرایطی که همه آهن غذایی به طور مساوی جذب نمی شود، برخی مواد غذایی می توانند توانایی بدن برای جذب این ماده معدنی را افزایش دهند.
مواد غذایی سرشار از ویتامین C

ویتامین C نشان داده است که به افزایش جذب آهن در بدن کمک می کند. این ماده مغذی آهن غیر هم را دریافت کرده و آن را به شکلی که بسیار آسانتر در بدن جذب می شود، ذخیره می کند. از جمله مواد غذایی سرشار از ویتامین C می توان به میوه های خانواده مرکبات، سبزیجات برگدار تیره، فلفل دلمه ای، ملون و توت فرنگی اشاره کرد.
نوشیدن آب مرکبات یا مصرف مواد غذایی سرشار از ویتامین C همراه با غذاهایی که از محتوای آهن بالا برخوردار هستند می تواند جذب این ماده معدنی را افزایش دهد.
در رژیم های غذایی گیاهخواری و وگان، جذب آهن ممکن است با مصرف سبزیجات دارای ویتامین C هنگام مصرف وعده های غذایی بهینه سازی شود.
مواد غذایی حاوی ویتامین A و بتا کاروتن

ویتامین A نقشی کلیدی در حفظ سلامت بینایی، رشد استخوانی و تقویت سیستم ایمنی بدن انسان ایفا می کند.
بتا کاروتن یک رنگدانه قرمز-نارنجی است که در گیاهان و میوه ها یافت می شود. این رنگدانه می تواند در بدن انسان به ویتامین A تبدیل شود.
از جمله منابع غذایی خوب برای ویتامین A و بتا کاروتن می توان به هویج، سیب زمینی شیرین، اسفناج، کلم کیل، کدو حلوایی، فلفل قرمز، طالبی، زردآلو، پرتقال و هلو اشاره کرد.
گوشت، ماهی و ماکیان

گوشت، ماهی و ماکیان نه تنها منبع خوبی برای آهن هم هستند، بلکه می توانند جذب آهن غیر هم را نیز تحریک کنند. چندین مطالعه نشان داده اند که افزودن گوشت گاو، گوشت مرغ یا ماهی به یک وعده غذایی مبتنی بر غلات جذب آهن غیر هم را حدود دو تا سه برابر بهبود بخشیده است.
مواد غذایی که ممکن است مانع جذب آهن شوند
همان گونه که برخی مواد غذایی جذب آهن را بهبود می بخشند، برخی مواد غذایی نیز می توانند مانع جذب این ماده معدنی شوند.
مواد غذایی حاوی فیتات

فیتات یا اسید فیتیک، در مواد غذایی مانند غلات کامل، غلات، سویا، مغزهای خوراکی و حبوبات یافت می شود. حتی مقدار اندک از فیتات می تواند به طور قابل توجهی جذب آهن را کاهش دهد. با این وجود، اثر منفی فیتات را می توان با مصرف مواد غذایی که جذب آهن غیر هم را تقویت می کنند، مانند ویتامین C یا گوشت خنثی کرد.
مواد غذایی سرشار از کلسیم

کلسیم یک ماده معدنی ضروری برای سلامت استخوان ها است. با این وجود، برخی شواهد نشان می دهند که کلسیم مانع جذب آهن می شود، بدون در نظر گرفتن این که منبع آن یک محصول لبنی یا مکمل کلسیم است.
مطالعات نشان داده اند که 165 میلی گرم کلسیم از شیر، پنیر یا یک مکمل می تواند جذب آهن را حدود 50 تا 60 درصد کاهش دهد.
این مساله نگران کننده است زیرا افزایش مصرف کلسیم برای کودکان و زنان توصیه می شود که گروه هایی هستند که در معرض خطر ابتلا به کمبود آهن قرار دارند.
با این وجود، بیشتر مطالعات کوتاه مدت بوده و تنها در یک وعده غذایی انجام شده بودند. یک بررسی کامل از مطالعات بلند مدت نشان داده است که کلسیم و محصولات لبنی عوارض جانبی روی جذب آهن ندارند.
به منظور به حداکثر رساندن جذب آهن، مواد غذایی سرشار از کلسیم نباید به همراه وعده های غذایی که از محتوای آهن بالا برخوردار هستند، مصرف شوند.
در مورد مکمل ها، مکمل های کلسیم و آهن در صورت امکان باید در زمان هایی مختلف در طول روز مصرف شوند.
مواد غذایی حاوی پلی فنول ها

پلی فنول ها در مقادیر مختلف در مواد غذایی گیاهی و نوشیدنی ها از جمله سبزیجات، میوه ها، برخی غلات و حبوبات، چای، قهوه یافت می شوند. قهوه و چای که هر دو از نوشیدنی های پر طرفدار هستند و معمولا پس از وعده های غذایی مصرف می شوند از محتوای پلی فنول های بالا برخوردار هستند و نشان داده اند که جذب آهن غیر هم را مهار می کنند.
برای خنثی کردن اثر منفی پلی فنول ها، بلافاصله پس از وعده های غذایی چای یا قهوه مصرف نکنید و پس از گذشت دو ساعت این کار را انجام دهید.
خطرات سلامت آهن بیش از اندازه
سمیت آهن از منابع غذایی نادر است. پس از مصرف، بدن دارای سیستم متعادل کننده خود است تا از دریافت آهن به میزان کافی اطمینان حاصل شود.
با این وجود، یک گزارش نشان داد که مصرف بیش از حد مرگبار به واسطه دریافت بیش از اندازه مکمل های آهن امکان پذیر است.
سطوح بیش از اندازه آهن می تواند در برخی افراد مبتلا به بیماری هموکروماتوز نیز رخ دهد. این شرایط به واسطه ژنی شکل می گیرد که جذب آهن را افزایش می دهد.
از دیگر دلایل میزان بیش از اندازه آهن می توان به تزریق مکرر خون، دوزهای بسیار زیاد از رژیم غذایی و اختلالات متابولیک نادر اشاره کرد.
افزون بر این، مصرف بیش از اندازه آهن در طول زمان ممکن است موجب شکل گیری ذخایر بزرگ از این ماده معدنی در کبد یا بافت های دیگر شود.
در نتیجه، آهن ممکن است به ابتلا به دیابت، بیماری قلبی و آسیب کبدی منجر شود.
تا پیش از مشورت با پزشک به صورت خودسرانه مکمل آهن مصرف نکنید.
بیشتر مردم، به ویژه بانوان، فرض می کنند که با کمبود کلسیم مواجه هستند یا به دریافت هرچه بیشتر از این ماده معدنی نیاز دارند. کلسیم برای بهرهمندی از استخوان ها و دندان هایی قوی ضروری است. اما در کمال شگفتی، بیشتر ما به میزان کافی از این ماده معدنی مهم مصرف می کنیم. در حقیقت، ممکن است برخی افراد حتی بیش از اندازه کلسیم دریافت کنند.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "سلف"، جریان مصرف کلسیم به میزان کافی امروز در نتیجه تلاش صنایع لبنی شکل گرفت که سال ها پیش استفاده از محصولات لبنی را به عنوان گزینه ای کلیدی در سلامت استخوان مطرح کرد و همچنین، نوشیدنی هایی مانند آب پرتقال و غلات صبحانه با کلسیم غنی شدند تا سطوح دریافت این ماده معدنی افزایش یابد. پزشکان نیز تجویز مکمل های کلسیم را به ویژه برای بانوان در راستای کمک به پیشگیری از پوکی استخوان آغاز کردند.
به گفته ژائوپینگ لی، استاد پزشکی و رئیس بخش تغذیه بالینی در دانشگاه یوسیالای، در شرایطی که این اقدام ها خطر سطوح پایین کلسیم را کاهش داده اند، اما در مقابل، خطر برخی نگرانی های سلامت بالقوه مرتبط با دریافت بیش از اندازه کلسیم را افزایش داده اند. استفاده بیش از اندازه از کلسیم با کلسیفیکاسیون عروق کرونر مرتبط است، که به معنای خطر افزایش یافته ابتلا به بیماری قلبی محسوب می شود.
بدون تردید، کلسیم نقشی فراتر از ساخت استخوان ها و دندان هایی قوی دارد و مصرف کافی آن فوق العاده مهم است. همانند دیگر مواد معدنی مانند سدیم و پتاسیم، کلسیم برای عملکرد سلولی مناسب و درست در سراسر بدن نیاز است. هر انقباض عضلانی نیازمند ورود و خروج کلسیم به سلول ها است، به طور گسترده برای هدایت پایانه های عصبی به آن نیاز است، در لخته شدن خون نقش دارد و به عملکرد درست بیشتر سیستم های بدن کمک می کند. بدون کلسیم حتی قلب ما قادر به تپش نیست.
هنگامی که به میزان کافی کلسیم دریافت نمی کنید، استخوان ها و دندان ها به واقع تحت تاثیر قرار می گیرند. بدن جمع آوری کلسیم از نقاط دیگر مانند استخوان ها را آغاز می کند تا از سطوح عادی کلسیم در جریان خون اطمینان حاصل شود.
در همین راستا، آزمایش خون به واقع در بیان این که با کمبود کلسیم مواجه هستید، خوب عمل نمی کند و اسکن استخوان نیز چندان بهتر نخواهد بود.
آزمایش خون احتمالا سطوح عادی کلسیم را نشان می دهد زیرا بدن توزیع کلسیم را به گونه ای انجام می دهد تا از سطوح عادی آن در خون به منظور انجام فرآیندهای ضروری اطمینان حاصل شود. در این میان اگر سطوح کلسیم در خون نیز پایین باشند، می تواند نشان از شرایطی بحرانی باشد.
اسکن تراکم استخوان می تواند به صورت غیر مستقیم بیان کند که آیا به میزان کافی کلسیم دریافت می کنید یا خیر زیرا می تواند ضخامت استخوان ها را آشکار سازد. اما حتی این گزینه نیز همواره دقیق نیست زیرا حداقل دو عامل در تراکم استخوانی نقش دارند. یکی از آنها میزان کافی کلسیم و دیگری قدرت عضلانی است. شما می توانید کلسیم کافی دریافت کنید، اما اگر تمام روز در تختخواب خود دراز بکشید، استخوان ها شروع به نازک شدن می کنند.
تنها برخی مواقع در زندگی انسان استفاده از مکمل احتمالا ضروری است. این زمان ها شامل دوران بارداری و پیش و پس از یائسگی می شوند. در دوران بارداری مقدار زیادی کلسیم از بدن مادر خارج می شود. از سوی دیگر، در دوران پیش یائسگی کاهش هورمون استروژن موجب از دست رفتن عضله می شود. در نتیجه، اگر عضله ای برای حمایت وجود نداشته باشد، نیاز به کلسیم برای حفظ استحکام استخوان افزایش می یابد.
یک زن بالغ که در دوران بارداری یا یائسگی به سر نمی برد باید روزانه 1,000 میلی گرم کلسیم دریافت کند. دریافت این میزان کلسیم از منابع غذایی طبیعی بهترین گزینه است. محصولات لبنی به طور چشمگیری از سطوح کلسیم بالاتری نسبت به مواد غذایی دیگر برخوردار هستند. سبزیجات برگدار تیره و توفو نیز از انتخاب های بسیار خوب هستند.
بوی بد بدن همواره یک مشکل بهداشتی نیست. گاهی اوقات بوی بد بدن از مواد غذایی مصرفی ما ناشی می شود. مصرف برخی مواد غذایی اغلب این مشکلات را موجب می شود.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "استپ تو هلث"، بوی بد بدن از طریق تعریق پخش می شود. این مساله در زمان خوردن برخی غذاها بیشتر رخ می دهد. در حقیقت، ما درباره بوهایی صحبت می کنیم که به رغم مسواک زدن دندان ها یا استفاده از خوشبوکننده ها همچنان پایدار هستند.
آیا غذا موجب بوی بد بدن می شود؟ پاسخ مثبت است. بسیاری از مواقع ما توجهی به این مساله نداریم. افزون بر این، دو بار دوش گرفتن در روز یا تعویض جوراب ها نیز تاثیری در از بین رفتن این بو ندارد. خمیردندان نیز کارایی ندارد. بوی بدی که از بدن آزاد می شود در حقیقت از منافذ پوست به بیرون راه پیدا می کند.
مواد غذایی وجود دارند که بوی بدن را افزایش می دهند. این شرایط به دلیل افزایش اسیدیته عرق رخ می دهد. این بوی بد از یک عدم تعادل شیمیایی طبیعی ناشی می شود. این شرایط زمانی که ورزش می کنید یا تحرک دارید، رخ می دهد.
سموم داخلی بدن انسان به روش های مختلف دفع می شوند. روش های اصلی از طریق صورت، ادرار، تنفس و تعریق هستند. در این میان، برخی موارد موجب می شوند تا بوی بدن قویتر و نافذتر باشد. احتمال شکل گیری این شرایط زمانی که یک رژیم غذایی نامتعادل یا رژیم غذایی مبتنی بر مواد غذایی اسیدی را دنبال می کنید، بیشتر است زیرا بدن باید سختتر کار کند تا از شر مواد زائد خلاص شود.
کدام مواد غذایی موجب بوی بد بدن می شوند؟
اگر به رغم تمام اقدام های بهداشتی که انجام داده اید همچنان بوی بد بدن آزارتان می دهد، احتمالا غذایی که مصرف کرده اید مقصر اصلی محسوب می شود. بر همین اساس، استفاده از لباس تمیز، عطر یا خوشبوکننده های کفش نیز تاثیری نخواهند داشت. در ادامه با برخی مواد غذایی که موجب افزایش بوی بدن می شوند بیشتر آشنا می شویم.
گوشت قرمز

پژوهشگران در دانشگاه چارلز، پراگ، مطالعه ای عجیب و جالب توجه را انجام دادند. آنها به جمع آوری نمونه های عرق از مردانی که گوشت قرمز مصرف کرده و مردانی که گیاهخوار بودند، اقدام کردند. سپس آنها گروهی از زنان را تشکیل دادند تا این نمونه ها را بو کنند و سپس از آنها خواسته شد تا ناخوشایندترین نمونه ها را انتخاب کنند.
نتایج نشان داد که ناخوشایندترین بوها از نمونه های عرق مردانی که گوشت قرمز مصرف کرده بودند، ناشی می شد.
سیر

سیر موجب بوی بد دهان می شود. با این وجود، مصرف این ماده غذایی در برخی افراد به بوی بد بدن نیز منجر می شود. سیر دارای مواد فراری است که از طریق تعریق آزاد می شوند. سیر توسط خون و ریه ها جذب می شود و سپس موجب بوی بد پوست و نفس می شود.
روغن هیدروژنه

روغن هیدروژنه در غذاهای کم ارزش استفاده می شود. این روغن به سرعت در بدن تجزیه می شود و می تواند موجب بوی بد بدن شود.
کاری

ادویه های معطر موجود در کاری، مانند زیره، برای این که عطر و طعم متفاوتی به غذا ببخشند، فوق العاده هستند. با این وجود، آنها می توانند به دشمنی برای بهداشت شخصی شما مبدل شوند. به عنوان مثال، انجام ورزش پس از خوردن یک غذای هندی موجب می شود تا بوی عرق به مراتب قویتر باشد. این بو حتی پس از دوش گرفتن نیز باقی می ماند.
الکل
نوشیدنی های الکلی مضرات بسیاری دارند که یکی از آنها بوی بد بدن است. حتی پس از دوش گرفتن و پاکسازی عرق نیز این بو همچنان باقی می ماند. الکل از جریان خون عبور می کند و سپس وارد منافذ و نفس انسان می شود و بر همین اساس موجب بوی بد می شود.
سوسیس

آنچه در اینجا رخ می دهد مشابه با آن چیزی است که درباره گوشت قرمز و غذاهای کم ارزش رخ می دهد. اگر به مصرف سوسیس علاقمند هستید، شاید بوی بد بدن شما از این علاقه ناشی می شود. تجزیه سوسیس در بدن موجب افزایش اسید معده و گاز می شود که بوی بد بدن را به همراه دارد.
مارچوبه

مارچوبه یک ماده غذایی سالم و مفید است. اما پس از خوردن آن احتمالا متوجه بوی بد نه از پوست خود، بلکه از ادرار خواهید شد. بوی بد و قوی ادرار پس از خوردن مارچوبه به واسطه گوگرد مرکاپتان شکل می گیرد که در مارچوبه وجود دارد.
ماهی

مصرف ماهی می تواند موجب بوی بد بدن شود. البته این شرایط برای همه رخ نمی دهد و افرادی را تحت تاثیر قرار می دهد که از یک بیماری متابولیک ارثی به نام Trimethylaminuria رنج می برند. این مشکل موجب تاخیر در تجزیه ماهی می شود و از این رو خلاص شدن از شر سموم دشوارتر می شود.
کلم و بروکلی

کلم و بروکلی نیز از جمله مواد غذایی سالم و مفید هستند، اما آنها نیز به گروه مواد غذایی بد بو اختصاص دارند زیرا سرشار از گوگرد هستند. بوی بد ناشی از مصرف این مواد غذایی شبیه به بوی تخم مرغ گندیده است. با این وجود، مصرف زیاد کلم و بروکلی همچنان فواید بیشتری نسبت به معایب ارائه می کند زیرا مواد مغذی و آنتی اکسیدان های فراوانی را دریافت می کنید.
قهوه

آیا از آن دسته افرادی هستید که روز خود را با نوشیدن قهوه آغاز می کنند؟ یا فردی هستید که چندین بار در طور روز قهوه می نوشد؟ این شرایط می تواند به شکل گیری بوی بد بدن به رغم استفاده از لباس های تمیز یا استحمام منجر شود. کافئین غدد عرق را تحریک می کند و تعریق را افزایش می دهد.
پیاز

پیاز نیز همانند سیر یکی از مواد غذایی پر مصرف و در عین حال مفید محسوب می شود. اما پیاز نیز می تواند موجب بوی بد پوست و نفس شود، به ویژه اگر به صورت خام مصرف شود. روغن های موجود در پیاز جذب جریان خون می شوند و از طریق ریه ها فیلتر می شوند. سپس، آنها بوی بد نفس را موجب می شوند.
بخش اعظم بدن انسان از آب تشکیل شده است. آب در خون، استخوان ها، عضلات و اندام ها وجود دارد. در شرایطی که بدن انسان قطعا برای ارائه عملکرد درست و بهینه به آب نیاز دارد، گاهی اوقات ممکن است میزان بیش از اندازه از آن را حفظ کند. این تجمع آب در بدن به نام احتباس آب شناخته می شود. احتباس آب از لحاظ جسمانی خود را در قالب تورم بدن آشکار می سازد.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "پاور آو پازیتیویتی"، در بیشتر موارد، احتباس آب کوتاه مدت مشکلی جدی محسوب نمی شود و موجب معضلات سلامت جدی نمی شود. اما احتباس آب در بلند مدت می تواند آثاری مضر برای بدن انسان به همراه داشته باشد. بیماری های زمینه ای که احتباس آب می تواند یکی از عوارش جانبی آنها باشد شامل سیروز کبدی، نارسایی قلبی، نارسایی کلیوی، پره اکلامپسی (یک بیماری خطرناک مرتبط با بارداری)، و سندرم پیش از قاعدگی می شوند.
احتباس آب به واسطه عوامل مختلفی شکل می گیرد که در ادامه به پنج مورد برتر در این زمینه اشاره می شود.
رژیم غذایی
سدیم (به عنوان مثال، نمک) یک ماده مغذی ضروری است که در خدمت عملکردهایی مهم در بدن انسان است، اما ما به مقادیر کم از آن نیاز داریم. در بسیاری از موارد، غذاهایی که مصرف می کنیم دارای مقادیر بیش از اندازه نمک هستند که احتباس آب و افزایش وزن را تحریک می کند.
توصیه: نخست، به مقدار توصیه شده نمک مصرف کنید که بنابر گزارش سازمان غذا و داروی آمریکا برابر با 2,300 میلی گرم یا کمتر در روز است. شاید مقدار زیادی به نظر برسد، اما در واقع حدود یک قاشق چایخوری نمک می شود. دوم، با استفاده از جایگزین هایی مانند گیاهان دارویی و ادویه ها میزان مصرف نمک را کاهش کنید. زیره، شوید، سیر، زنجبیل، پیاز، و فلفل از جمله گزینه های در دسترس هستند. آبلیمو، خردل، و سرکه نیز می توانند بدون استفاده از نمک عطر و طعم غذای شما را تغییر دهند.
سبک زندگی
نشستن یا ایستادن طولانی مدت باعث می شود تا بافت های بدن آب را نگه دارند. یک سبک زندگی کم تحرک و غیر فعال می تواند موجب احتباس آب در بدن شود. در هر سناریو، نشانه های جسمانی مانند تورم در پاها شکل خواهند گرفت.
توصیه: حفظ گردش خون در سراسر بدن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اگر به واسطه شغل خود مجبور هستید مدتی طولانی را در حالت نشسته سپری کنید از وقت استراحت خود برای پیادهروی استفاده کنید. می توانید خودرو خود را اندکی دورتر از محل کار پارک کنید تا از پیادهروی پیش از آغاز روز کاری استفاده کنید. به جای استفاده از آسانسور از پله استفاده کنید. نیازی نیست همانند یک ورزشکار حرفه ای ورزش کنید و انجام تمرینات ورزشی سبک به مدت 15 تا 30 دقیقه در روز نیز می تواند به سود شما باشد.
داروها
احتباس آب در بدن از جمله عوارض جانبی بسیاری از داروهای تجویزی است. داروهای ضد افسردگی، مسدودکننده های بتا، داروهای فشار خون، داروهای شیمی درمانی، و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن، و ناپروکسن از جمله مواردی هستند که می توانند موجب احتباس آب شوند.
توصیه: کاهش تدریجی استفاده از داروهایی که موجب احتباس آب در بدن می شوند به مشورت با پزشک نیاز دارد. در صورت مشاهده تورم بیش از اندازه در نتیجه مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی یا دیگر داروهای مسکن مراجعه به پزشک ایده خوبی است.
هورمون ها
تجربه نفخ شدید در دوره پیش یائسگی و یائسگی در میان زنان شایع است، که اغلب یک محصول جانبی احتباس آب، گاز روده، کاهش تولید صفرا، و یا ترکیبی از هر سه مورد است.
هورمون های استروژن و پروژسترون نقشی چشمگیر در احتباس مایع ایفا می کنند. احتباس آب زمانی رخ می دهد که سطوح استروژن بیش از اندازه بالا باشد یا سطوح پروژسترون بیش از اندازه پایین آمده باشد. عدم تعادل هورمونی دلیل شایع بودن احتباس آب در دوران پیش از قاعدگی است.
توصیه: نخست، توجه ویژه ای به رژیم غذایی خود داشته باشید و مصرف مواد غذایی که موجب نفخ و گاز می شوند را کاهش داده یا کنار بگذارید. اگر این اقدام در برطرف شدن مشکل تاثیری نداشت، ممکن است به مشورت با یک متخصص تغذیه نیاز باشد که احتمالا آلرژی ها و عدم تحمل های غذایی را مورد بررسی قرار خواهد داد. در موارد نادر، ممکن است به درمان جایگزینی هورمون یا ایجاد توازن هورمونی زیر نظر یک متخصص نیاز باشد.
مشکلات قلبی
احتباس آب ناشی از یک بیماری قلبی ممکن است خود را با تورم در پاها و شکم نشان دهد. برخی از نشانه های شایع نارسایی قلبی شامل سبکی سر، خستگی، ضربان قلب سریع، ضعف، و تنگی نفس می شوند.
توصیه: به پزشک مراجعه کنید. خطر نارسایی قلبی در صورت به تاخیر افتادن مداخله پزشکی افزایش می یابد. پزشک انجام آزمایش های لازم را در این زمینه مد نظر قرار خواهد داد.
وقتی سیب زمینی سرخ کرده شما را می کشد!
دیر زمانی است که می دانیم سیب زمینی سرخ کرده غذای خوبی برای سلامت ما محسوب نمی شود، اما اکنون مطالعه ای جدید مصرف حداقل دو بار در هفته سیب زمینی سرخ کرده را با خطر افزایش یافته مرگ پیوند داده است.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "تایم"، مطالعه ای که در نشریه American Journal of Clinical Nutrition منتشر شده است، مصرف سیب زمینی در میان 4,400 بزرگسال که در بازه سنی 45 تا 79 سال قرار داشتند را طی یک بازه زمانی هشت ساله مورد بررسی قرار داد. در پایان این مطالعه، 236 نفر از شرکت کنندگان فوت کرده بودند.
پس از تنظیم برای چندین عامل، مصرف کلی سیب زمینی (حتی مقدار زیاد از آن) افزایش خطر مرگ را نشان نداد. اما زمانی که پژوهشگران بررسی دقیقتری روی انواع سیب زمینی های مصرفی شرکت کنندگان داشتند، دریافتند که خوردن سیب زمینی سرخ کرده حداقل دو بار در هفته، خطر مرگ را بیش از دو برابر افزایش داده است. این در شرایطی بود که مصرف سیب زمینی سرخ نشده، مانند سیب زمینی پخته یا پوره سیب زمینی، هیچ پیوندی با خطر افزایش یافته مرگ را نشان نداد.
به گفته پژوهشگران، سیب زمینی های سفید سرخ نشده نسبتا غذای سالمی محسوب می شوند زیرا حاوی مقدار خوب از فیبر، ویتامین ها و ریزمغذی ها هستند، که می تواند آثار زیانبار شاخص قند خون بالای آنها را متعادل کند. با این وجود، سیب زمینی های سرخ کرده به طور معمول دارای چربی و نمک افزوده شده بالایی هستند.
به گفته پژوهشگران، پیش از اعلام این که مصرف بیش از اندازه سیب زمینی سرخ کرده موجب افزایش خطر مرگ می شود باید پژوهش های بیشتری در این زمینه صورت بگیرد.
از قند خون و پایین و بالای آن بیشتر بدانید!
چه با قند خون پایین (هیپوگلیسمی) مواجه باشید و چه قند خون بالا (هایپرگلیسمی) باید توجه داشته باشید که هر دو حالت برای سلامت کلی انسان مضر هستند و در صورت عدم درمان می توانند عوارض قابل توجهی را به همراه داشته باشند.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "نیو هلث ادوایزر"، به طور کلی، قند خون پایین یا قند خون بالا در میان افراد مبتلا به دیابت شایع است. با این وجود، آنها ممکن است افراد غیر دیابتی را نیز تحت تاثیر قرار دهند. در ادامه با تفاوت های هیپوگلیسمی و هایپرگلیسمی و نشانه ها یا علامت های اولیه آنها بیشتر آشنا می شویم.
تعریف
قند خون پایین
قند خون پایین یا هیپوگلیسمی یک رویداد مکرر است که می تواند به کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت و خانواده های آنها آسیب وارد کند. هیپوگلیسمی با سطوح قند خون پایینتر از چهار میلی مول در لیتر، با یا بدون نشانه، تعریف می شود.
قند خون بالا
قند خون بالا یا هایپرگلیسمی با سطوح قند خون بالاتر از هفت میلی مول در لیتر در حالت ناشتا یا پیش از یک وعده غذایی، یا بالای 10 میلی مول در لیتر دو ساعت پس از یک وعده غذایی تعریف می شود. هنگامی که میزان انسولین در خون کافی نیست، هایپرگلیسمی می تواند رخ دهد زیرا به دلیل کمبود انسولین، گلوکز خون نمی تواند وارد سلول ها شود و تجمع آن در خون موجب افزایش سطح قند خون می شود.
دلایل
بسیاری از موارد قند خون پایین به دلایل زیر شکل می گیرند:
کمبود کربوهیدارت ها، نادیده گرفتن یا به تاخیر افتادن یک وعده غذایی، یک وعده غذایی که از کربوهیدارت های کمتر نسبت به آن چه نیاز است، سود می برد یا خطا در شمارش کربوهیدارت های مصرفی
مصرف الکل بدون مصرف غذا
ورزش بیش از اندازه، چه از نظر شدت و چه از نظر مدت زمان
استرس روانی یا جسمانی
خطار در دوز یا برنامه مصرف انسولین یا دیگر داروهای دیابت
دلایل اصلی شکل گیری قند خون بالا شامل موارد زیر می شوند:
استرس روانی، مانند سوگ، حضور در شغلی جدید، یا جابجایی
استرس جسمانی، مانند عمل جراحی یا بیماری
مصرف برخی داروها مانند کورتیزون
رژیم های غذایی با محتوای بیش از اندازه بالای کربوهیدارت ها
عدم فعالیت جسمانی
داروی ناکافی ضد دیابت یا خطا در میزان انسولین دریافتی یا یک دوز از دست رفته
نشانه ها
نشانه های قند خون پایین می توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند:
مشکل در انجام وظایف روزانه
کاهش هماهنگی
دشواری در تمرکز
تعریق
نبض سریع
لرزش، سرگیجه، ضعف
سردرد
تاری دید
برخی افراد ممکن است متوجه نشانه های قند بالا نشوند. با این وجود، از جمله نشانه های آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:
خستگی افزایش یافته
دشواری در تمرکز
سرگیجه
خواب آلودگی
سردرد
تاری دید
تحریک پذیری
تشنگی شدید
افزایش دفع ادرار
کاهش وزن ناخواسته
گرسنگی بیش از حد
عوارض
اگر نشانه های هیپوگلیسمی را بیش از اندازه نادیده بگیرید ممکن است هوشیاری خود را از دست بدهید، زیرا مغز نیازمند گلوکز برای ارائه عملکرد درست است. شما باید نشانه ها و علامت های قند خون پایین را به سرعت مورد توجه قرار دهید زیرا عدم درمان هیپوگلیسمی می تواند به موارد زیر منجر شود:
سردرگمی شدید و گم گشتگی
بیهوشی
تشنج
کما
مرگ
هایپرگلیسمی درمان نشده می تواند عوارض بلند مدت را موجب شود که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
رتینوپاتی دیابتی، یا آسیب رگ های خونی شبکیه چشم، به طور بالقوه به نابینایی منجر می شود
آب مروارید، یا کدر شدن عدسی چشم
مشکلاتی در پاها
عفونت های دندان و لثه
مشکلات استخوان و مفاصل
مشکلات پوستی
آسیب عصبی (نوروپاتی)
بیماری قلبی عروقی
آسیب کلیوی یا نارسایی کلیوی
هیپوگلیسمی در برابر هایپرگلیسمی: چگونه بر آنها غلبه کنیم؟
درمان هیپوگلیسمی
اگر با قند خون پایین مواجه شدید، یکی از گزینه های زیر را مصرف کنید:
چهار تا شش آبنبات (بدون قند نباشند)
قرار دادن یک قاشق غذاخوری عسل زیر زبان تا هرچه سریعتر در جریان خون جذب شود
4 اونس (118 میلی لیتر) آب میوه
8 اونس (236 میلی لیتر) شیر بدون چربی
4 اونس (118 میلی لیتر) نوشابه (بدون قند نباشد)
سه یا چهار قرص گلوکز
یک تیوب ژل گلوکز
پس از مصرف خوراکی حاوی قند، قند خون خود را پس از گذشت 15 دقیقه دوباره اندازه گیری کنید. اگر قند خون همچنان زیر هفت میلی مول در لیتر است، وعده ای دیگر از یکی از گزینه های فهرست شده در بالا را مصرف کنید و این کار را تا زمانی که سطح قند خون به حالت عادی بازگردد، ادامه دهید.
چه زمانی بیهوش می شوید؟
قند خون پایین می تواند به بیهوش شدن ناگهانی فرد منجر شود. اگر چنین شد، فردی دیگر باید تزریق گلوکز را انجام دهد. گلیکوژن یک داروی تجویزی است که قند خون را افزایش می دهد و برخی افراد ممکن است در موارد هیپوگلیسمی شدید به آن نیاز داشته باشند. بر همین اساس، این که اعضای خانواده یا دوستان نزدیک شما از چگونگی تزریق گلوکز آگاهی داشته باشند، اهمیت دارد. اگر با فردی مواجه شدید که یک واکنش هیپوگلیسمی شدید دارد با اورژانس تماس بگیرید یا وی را به نزدیکترین بیمارستان انتقال دهید.
درمان هایپرگلیسمی
درمان های خانگی
پزشک شما ممکن است درمان های زیر را پیشنهاد دهد:
ورزش اغلب یک روش موثر برای کنترل قند خون محسوب می شود، اما اگر در صورت مشاهده کتون ها در ادرار از انجام ورزش خودداری کنید. ورزش ممکن است سطوح قند را هر چه بیشتر افزایش دهد.
بر اساس تجویز پزشک داروهای خود را مصرف کنید.
یک برنامه غذایی دقیق به کم غذا خوردن و پرهیز از مصرف محصولات شیرین کمک می کند.
بر اساس دستور پزشک سطوح قند خون خود را زیر نظر داشته باشید و در صورت ابتلا به بیماری یا نگرانی درباره قند خون پایین یا قند خون بالا این کار را با تکرر بیشتر انجام دهید.
دوزهای انسولین را تنظیم کنید تا هایپرگلیسمی کنترل شود.
درمان های اورژانسی
اگر با نشانه ها و علامت های قند خون بالا مواجه هستید ممکن است به اورژانس انتقال داده شوید. روند درمان در این بخش به طور معمول شامل:
جایگزینی مایعات چه به صورت خوراکی یا تزریقی تا زمان هیدارته شدن مجدد. مایعات جایگزین آن چیزی می شوند که به واسطه دفع ادرار بیش از حد از دست داده اید و به رقیق کردن قند اضافی در خون کمک می کند.
جایگزینی الکترولیت از طریق سیاهرگ ها به منظور کمک به عملکرد عادی قلب، عضلات، و سلول های عصبی.
انسولین درمانی به صورت درون وریدی برای معکوس کردن فرآیندهایی که موجب تجمع کتون ها در خون شده اند.
پس از بازگشت سطح قند خون به حالت عادی پزشک آنچه موجب تحریک هایپرگلیسمی شده است را مد نظر قرار خواهد داد و با توجه به شرایط ممکن است به درمان بیشتر نیاز داشته باشید.
سبک زندگی کم تحرک و پرخوری از جمله عوامل موثر در ابتلا به چاقی و اضافه وزن محسوب می شوند. در حقیقت، چاقی به یکی از مشکلات اصلی دنیای مدرن امروز مبدل شده است.
به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "منز فیتنس"، گسترش چاقی سبب شده تا روش های مقابله با آن و کاهش کیلوهای اضافی بدن نیز بیش از هر زمان دیگر محبوب شوند. اما برای چربی سوزی سریع باید چند قانون مد نظر قرار بگیرند که در ادامه به آنها اشاره می شود.
کالری بیشتری نسبت به کالری مصرفی بسوزانید

کاهش وزن ساده است: اگر میزان کالری های مصرفی شما کمتر از کالری های سوزانده شده باشد، روند کاهش وزن را شاهد خواهید بود. اما همچنان افراد بسیاری به میزان غذایی که می خورند و میزان کالری های سوزانده شده توجهی ندارند. بهتر است از حدس زدن دست بردارید و برنامه خورد و خوراک خود را ثبت کنید. محاسبه دقیق میزان کالری های مصرفی و سوزانده شده ممکن است موجب شگفتی شما شود.
مصرف کالری های روزانه خود را به میزان 500 کالری کاهش دهید، که در حدود یک وعده غذایی است. البته، نیازی نیست یک وعده غذایی روزانه مانند شام را به طور کامل حذف کنید، بلکه می توانید اندازه وعده های غذایی خود را کوچک کرده و کربوهیدارت ها را محدود کنید. مواد غذایی فرآوری شده و غذاهای کم ارزش مصرفی شما نخستین گزینه هایی هستند که باید حذف شوند.
پروتئین بیشتری مصرف کنید

از میان تمام مواد غذایی مصرفی شما، آنهایی که از محتوای پروتئین بالا برخوردار هستند، مهمترین گزینه ها برای از دست دادن چربی محسوب می شوند. نخست، پروتئین احساس سیری را برای مدت زمانی طولانیتر در شما ایجاد می کند که از پرخوری و مصرف میان وعده ها پیشگیری می کند. دوم، مواد غذایی سرشار از پروتئین کالری سوزی در طول روز را تقویت می کنند زیرا گوارش پروتئین نسبت به کربوهیدارت یا چربی به انرژی بیشتری نیاز دارد. سوم، هنگامی که با تمرینات قدرتی همراه باشد، یک رژیم غذایی با محتوای پروتئین بالا از کاهش توده عضلانی که ممکن است در نتیجه کاهش ناگهانی کالری های مصرفی رخ دهد، پیشگیری می کند.
به ازای هر پوند (453 گرم) از وزن خود حداقل یک گرم پروتئین مصرف کنید و پروتئین را از منابع کامل مانند گوشت های بدون چربی، تخم مرغ، ماهی، و پودرهای پروتئین تامین کنید.
چربی های سالم بیشتری مصرف کنید

چربی موجود در مواد غذایی لزوما به چربی اطراف دور کمر شما اضافه نمی کند. چربی های حیوانی، کره واقعی، روغن نارگیل، مغزهای خوراکی، روغن زیتون و آووکادو به کاهش احساس گرسنگی و حفظ تولید بهینه تستوسترون کمک می کنند.
چربی های سالم بیشتری مصرف کنید و میزان مصرف کربوهیدارت ها، که می تواند افزایش ناگهانی قند خون و افزایش سطوح انسولین را موجب شده و به ذخیره چربی بیشتر منجر شود را کاهش دهید. حداقل 25 درصد از کالری های مصرفی خود را از منابع چربی خوب تامین کنید و از چربی های ترانس مصنوعی که با مشکلات سلامت مختلف مانند بیماری قلبی پیوند خورده اند، دوری کنید.
قویتر شوید

بسیاری از مردم همچنان فکر می کنند که عامل کلیدی در چربی سوزی تمرینات کاردیو است. در شرایطی که تمرینات کاردیو به سوزاندن کالری کمک می کنند، اما با رشد عضلات زیر چربی هیچ کاری ندارد. تمرینات کاردیو بیش از اندازه به همراه کمبود کالری می تواند موجب از دست دادن عضله و تضعیف شما شود.
حتی زمانی که هدف شما کوچکتر شدن است، همچنان نیازمند کار با وزنه و افزایش قدرت خود هستید. کار با وزنه به حفظ و حتی افزایش توده عضلانی کمک می کند و ترکیب بدن را بهبود می بخشد. پس در کنار تمرینات کاردیو از کار با وزنه و انجام تمرینات قدرتی غافل نشوید.
حداقل هفت ساعت در شب بخوابید

کمبود خواب افزایش سطوح کورتیزول، یک هورمون استرس، را به همراه دارد که موجب ذخیره چربی در بدن می شود. در مطالعه ای با حضور بیش از شش هزار شرکت کننده، پژوهشگران ژاپنی دریافتند که مدت زمان خواب کوتاهتر با سطوح شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر و اندازه دور کمر بزرگتر در مردان مرتبط بوده است. کمبود خواب می تواند در بازیابی و تولید هورمون رشد نیز اختلال ایجاد کند.
حداقل هفت ساعت خواب بی وقفه شبانه توصیه می شود. اگر در به خواب رفتن مشکل دارید، مصرف کافئین از اواسط روز را متوقف کنید، مصرف الکل را کنار بگذارید که کیفیت خواب را از بین می برد، و پیش از خواب ذهن و بدن خود را با انجام فعالیت هایی مانند مدیتیشن آماده کنید.