وجه تسمیه ویلکیج در شهرستان نمین استان اردبیل =رویت از ویکی پدیا دانشنامه ازاد

ویلکیج منطقه ای است که در شمال شرقی استان اردبیل واقع شده‌است و از توابع شهرستان نمین به حساب می آید.این منطقه که بسیار سرسبز و دارای آب و هوای کوهستانی است از نظر جغرافیای سیاسی یک منطقه مرزی محسوب می‌شود. به دلیل شرایط اقلیمی، دامداری عمدتاً و کشاورزی در این منطقه مهم‌ترین وسیله معاش مردم می‌باشند.

این منطقه به سه بخش ویلکیج شمالی، مرکزی و جنوبی به مرکزیت‌های ننه کران، آبی بیگلو و حور تقسیم می‌گردد.

نکته قابل ذکر در مورد سرزمین ویلکیج آن است که معانی مختلفی از ویلکیج در کتب و اذهان مردم وجود دارد.

بخش اول کلمه یعنی ویل در متون اوستایی به معنای شهر آمده است کلمه ویل در اسامی بعضی از شهرها و روستاها و مناطق آذربایجان آمده است مانند: آرتاویل(اردبیل)، لوندویل، ویله دره(سرعین)، ویلکیج و غیره آمده است. در گیلان زمین به کسانی که در کنار دریا اُتراق می‌کنند گیلیج و به مناطق کوهستانی کیج می‌گفتند کلمه کیج در زبان تالشی هنوز هم به این معنی بکار می‌رود. پس کلمه ویلکیج به معنی شهر کوهستانی می‌باشد، آثار باستانی باقی‌مانده در روستاهای ویلکیج مخصوصاً شیر شیر و حور تائیدکننده این مدعا است.

همچنین کلمه ویل در زبان فرانسه نیز به معنی شهر و منطقه نیز بکار می‌رود این امر بیانگر این است که در آذربایجان اسامی بعضی از مناطق و روستاها باقی‌مانده از زبان هند و اروپائی است. به‌طور مثال برای لوندویل می‌توان اینطور گفت که کلمه لوند در زبان فرانسه به معنی پیش و جلو و پیشقراول می‌باشد بدین معنا که لوندویل به معنی شهری که در جلوی دریا قرار دارد یا شهری که نسبت به شهرهای دیگر به دریا جلوتر است.

اما بر پایه بررسی‌های غیر تخصصی و اظهارات آگاهانه مردمی، بعضی از افراد کیج را به معنای پرنده می نامند که این گروه ویلکیج را به معنای شهر پرندگان در نظر می‌گیرند و اشاره می‌کنند که گویا در ماههایی از فصل بهار این منطقه مکان مناسبی برای تجمع پرندگان بوده‌است ولیکن هیچگونه اطلاعی از انواع پرندگان مورد نظر ندارند.

گروه دیگر معنای کیج را پادشاه تصور می‌کنند و آن را شهر پادشاه یا پادشاهان در نظر می‌گیرند، اما در حال حاضر نشانه ای در مورد پادشاه یا پادشاهان این منطقه به صورت مکتوب موجود نمی‌باشد. علاوه بر این، معنای دیگری نیز برای این واژه در نظر گرفته شده‌است که در آن ویل را کلاف و کیج را ابریشم می‌دانند و کلاً به معنای کلاف ابریشم آورده شده‌است.

پایان تخریب جنگل‌های ننه کران با دستگیری قاتل درختان=از خبرگزاری صدا و سیما

پایان تخریب جنگل‌های ننه کران با دستگیری قاتل درختان

نیرو‌های پاسگاه ویژه منابع طبیعی بخش ویلکیج در عملیاتی غافلگیرانه، قاتل درختان جنگلی منطقه حفاظت شده ننه کران را دستگیر کردند.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکز اردبیل و به نقل از روابط عمومی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری، مظفر جعفری اظهار کرد: در ادامه تلاش‌های شبانه‌روزی نیرو‌های حفاظت منابع طبیعی برای مقابله با تخریب جنگل‌ها، قاتل درختان منطقه ننه کران در حین ارتکاب جرم دستگیر شد.
وی افزود: از متخلف مقادیری چوب آلات قاچاق کشف و خودروی وی توقیف شد. متهم پس از تشکیل پرونده برای سیر مراحل قانونی تحویل مراجع قضایی شد.
سرپرست اداره شهرستان نمین، با تاکید بر اهمیت حفاظت از منابع طبیعی، از عموم مردم خواست هرگونه تخریب و تصرف اراضی ملی را به سامانه ۱۵۰۴ گزارش دهند.

نه نه کران (نه نه کاران)=از ویکی پدیا ازاد/از ویلکیج پالیز بهشتی/از سبلان ما

نه نه کران (نه نه کاران)

ننه‌کران یک نقطه جمعیتی روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان نمین، بخش مرکزی، دهستان ویلکیج شمالی قرار دارد.

بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت این شهر 935 نفر با ۲۴۳ خانوار بوده است. مردمان این روستا به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می کنند.

نه نه کران (به فارسی: نَنِه كَران، نُنَه كَران، نَنَكَرَن، نُنِه كَران، نُنَه گران، نُنِه كَّان، نه نه كران، ننه كران) محلی در ایران است.[1] این شهر در استان اردبیل در شمال غربی کشور و در ۴۰۰ کیلومتری شمال غربی پایتخت تهران واقع شده است. نه نه کران از سطح دریا 1335 متر ارتفاع دارد[1] و 898 نفر جمعیت دارد.[2] زمین اطراف نه نه کاران متنوع است.[a] بلندترین نقطه در نزدیکی 1717 متر بالاتر از سطح دریا، 7.6 کیلومتری شمال شرقی نه نه کاران است. [4] نزدیکترین محله اصلی، نمین، در 7 کیلومتری شمال غربی نه نه کاران است. منطقه اطراف نه نه کران بیشتر از زمین های کشاورزی تشکیل شده است.[5] آب و هوای مدیترانه ای در این منطقه حاکم است.[6] میانگین دمای سالانه این منطقه 13 درجه سانتی گراد است. گرم ترین ماه آگوست است که میانگین دمای آن 24 درجه سانتی گراد است و سردترین ماه ژانویه با 2- درجه سانتی گراد است.[7] میانگین بارندگی سالانه 875 میلی متر است. مرطوب ترین ماه نوامبر با میانگین میزان بارش 165 میلی متر است و خشک ترین ماه جولای با میزان بارش 26 میلی متر است.[8]

به نقل از ویکی پدیا سوئدی:

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%86

=========================================================================================

روستای ننه کران

روستای ننه کران مرکز دهستان ویلکیج شمالی یکی از روستاهای سر سبز و آباد منطقه و دارای مردمان با فرهنگ می باشند .

ویلکیج شمالی به مرکزیت روستای ننه کران شامل روستاهای : جله کران ،خانگاه اولیا و سفلا ،دودران،سولی درق، نوده ، آرپاتپه ،درمان درق ،سولا ،کنازق ،کله سر ،کریم کندی مهدی پستی ،اولاغا ،پته خور، جگرکندی ،گللو ،ینگجه میباشد.

یکی از ویژگیهای روستای ننه کران حفظ نام باستانی خود با جزیی تغییر آوا و دیگر اینکه این روستا بنا به موقعیتی که داشته مهاجر پذیر بوده است.

در گذشته های دور شاید بر اثر عوامل طبیعی چون سیل وزلزله یا انواع بیماریها مانند وبا و طاعون ،ویا جنگ و گریزها ،مردان و زنان یک روستا از بین می رفت ویاتعداد جمعیت کاهش می یافت و مردان و زنان طوایف دیگر جایگزین جمعیت اصلی آن سرزمین یا روستا می شد، اگر این جابه جایی ها در بعد کوچک صورت می گرفت نام منطقه یا روستا حفظ می شد.

چنانکه در نوشته های قبلی ذکر شده، نیاکان ما در زمانهای قدیم اسامی مکانها را بر اساس باور های دینی و ویژگیهای اقلیمی آن منطقه نامگذاری می کرده اند.

روستای ننه کران قرنها ست در مسیر راه کاروانیانی که از شمال به اردبیل و شهرهای اطراف رفت وآمد داشته اند،

بوده و کاروانیان بعد از عبور از گردنه های کوههای طالش شب را در کاروانسراهای روستای ننه کران استراحت کرده و مسیر یک روزه ای را به طرف اردبیل می پیمودند. با توجه به مطالب فوق این روستا در گذشته دارای کاروانسراها و مهمانسراهایی بوده است که کاروانسرای " قوجا دیکی " که آثار و بقایای آن هنوزهم باقی مانده،

می توان نمونه ای از آن باشد.

نام روستای ننه کران از دو واژه تشکیل شده است :

_ پیشوند " ننه " که کوچک شده ی " نَنا " یا " نَنَ " که واژه ی اوستایی است و به معنی جدا ،راه جدا ، جایگاه جدا آمده است.

_ پسوند " کران " که در اوستا به صورت " کَرنَه " به معنی کنار یا کرانه آمده است.

نتیجه اینکه معنی نام روستای ننه کران با توجه به موقعیتی که داشته " جایگاه کناره "که از آن آبادی کنار جاده اراده شده است.

شاید عده ای از محققین باور نداشته باشند که نام بسیاری از روستاهای ایران تاریخی بس طولانی دارند .

شهرها و روستاهای دیگری نیز با پسوند " کران " در ایران وجود دارند که به چند نمونه اشاره می شود؛

_ روستای جوله کران که از روستاهای دهستان ویلکیج شمالی است.

_ جم کران در نزدیکی شهر مقدس قم.

_لنکران که در جمهوری آذربایجا وا قع است.

از وبلاگ :ویلکیج پالیز بهشتی

========================================================================================

مسیر زمستانی روستای «ننه کران» در ویلکیج نمین +عکس

روستای «ننه کران» یکی از بزرگ‌ترین روستاهای منطقه ویلکیج نمین است که در جوار جنگل فندقلو قرار گرفته و از موقعیت گردشگری مناسبی در فصول مختلف سال برخوردار است.

به گزارش سبلان ما ، روستای «ننه کران» یکی از بزرگ‌ترین روستاهای منطقه ویلکیج نمین است که در جوار جنگل فندقلو قرار گرفته و از موقعیت گردشگری مناسبی در فصول مختلف سال برخوردار است.

جمعی از علاقمندان به طبیعت همه ساله در فصل زمستان و بارش اولین برف زمستانی به منطقه زیبا و بکر سفر می کنند.

روستای «ننه کران» دهی از دهستان ویلکیج شمالی در بخش مرکزی شهرستان نمین، استان اردبیل است. این روستا در ٨ کیلومتری جنوب خاور نمین واقع شده است. ننه کران از شمال به مراتع و جنگل فندقلو و حیران، از سمت جنوب به روستای «پته خور» منتهی می‌شود و از سمت شرق به جنگل فندقلو و از غرب به روستای «دگرماندرق» مشرف می‌شود

دشت ریواس شهربابک، نگین سرخ کرمان=از سایت علاالدین گشت

دشت ریواس شهربابک، نگین سرخ کرمان

شهربابک

برای رسیدن به شهربابک بزرگترین شهر پهناورترین استان ایران باید راهی استان کرمان شویم. شهربابک جایی در غرب کرمان و در همسایگی یزد و استان فارس قرار گرفته است و 223 کیلومتری با مرکز استان یعنی شهر کرمان فاصله دارد و جاده ترانزیتی و مهم تهران به بندرعباس نیز از کنار این شهر عبور می کند. شهربابک یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران نیز هست و در ردیف تاریخی ترین شهرهای استان کرمان نیز قرار دارد. خیلی ها تاسیس این شهر 1200 ساله را به دوران ساسانی نسبت می دهند و اردشیر بابکان موسس سلسسه ساسانی را به عنوان بنیان گذار شهربابک می دانند. خیلی ها هم قدمت این شهر را خیلی بیشتر از این حرف ها می دانند و می گویند شهر در زمان زرتشتیان هم پر از آتشکده های متعدد بوده و در دوره ساسانی به آبادترین و پرشکوهترین روزهای خود رسیده بود. شهربابک در طول تاریخ بلندبالای خود بارها مورد تخریب و تهاجم نیروهای بیگانه قرار گرفته و صحنه نبردهای بسیاری همانند نبرد اردشیر ساسانی و اردوان بوده است. اطراف این شهر پر از جاذبه های تاریخی شناخته شده و حیرت انگیز است. روستای صخره ای میمند، آتشکده آذربغ، غار و عبادتگاه ایوب، عمارت قاجاری موسی خان و دریاچه زیبای مخرگه تنها بخشی از جاذبه های تاریخی و طبیعی اطراف شهربابک است. شهربابک یکی از غنی ترین شهرهای استان کرمان نیز هست و با معادن مس سرچشمه و میدوک و معادن غنی فیروزه اش در سطح جهانی نیز شناخته شده است. این بار اما کمی از شهرفاصله گرفته و در بیست کیلومتری شهربابک به نظاره یکی از زیباترین جلوه های طبیعت در فصل بهار می نشینیم. دشت ریواس شهربابک یکی از زیباترین جاذبه های طبیعی این منطقه است که در اوایل اردیبهشت و اواسط فصل بهار چشم هر رهگذری را مجذوب زیبایی های خود می کند.

دشت ریواس
همینکه نرم نرمک سر و کله اردیبهشت ماه فرا می رسد خودتان را به شهربابک برسانید. بیست کیلومتری که از شهر فاصله بگیرید ارتفاعات مسینان، میدوک و کنگ را خواهید دید که چشم انداز زیبایی را بوجود آورده اند. اما در پای این ارتفاعات بلندبالا و چشم نواز دشتی وسیع و زیبا قرار دارد که یکپارچه سرخ پوش است و چشم انداز مخملین و جذاب آن چشم هر بیننده ای را مسحور خود می کند. دشتی با وسعت پانزده کیلومتر مربع که در ردیف وسیع ترین دشت های ریواس ایران قرار دارد و یکپارچه پوشیده از ریواس های سرخ رنگی است که شکل مخملین گل ها و برگ هایشان دشت را همانند یک قالی زیبا آراسته است. هرچه به میانه اردیبهشت نزدیک می ویم ریواس های سرخ بیشتری به گل می نشینند و دشت را سرخ تر می کنند تا اینکه در نیمه اردیبهشت دشت به زیباترین و گلگون ترین حالت خود می رسد.

تعداد بالای بوته های ریواس ها و سرحال بودنشان هم کاملا به بارندگی زمستان سال گذشته و بهاری که در آن هستیم وابسته است. چنند سالی بود که بارندگی کم و خشکسالی ریواس های دشت را هم از رونق انداخته بود اما بازهم با بارش های پرشور بهاره دشت به یکباره سرخ پوش شده و دل هایمان را مجذوب زیبایی اش می کند. ترکیب گل های سرخ رنگ با برگ های سبزرنگ و پهن این ریواس های خوش قد و بالا، هر رهگذری را وسوسه می کند تا با دوربینش یک عکس یادگاری از دشت ریواس شهربابک و زیبایی و شکوه خارق العاده اش داشته باشد. سال ها قبل گل های سرخ رنگ این ریواس ها برای رنگرزی و تولید رنگ های طبیعی مورد استفاده قرار می گرفته است صنعتی که این روزها دیگر تقریبا به دست فراموشی سپرده شده است. وقتی رو به ارتفاعات میدوک و مسینان ایستاده و به دشت سرخ رنگ پیش رویتان نگاه می کند بوته های سرخ رنگ و فشرده ای را می بینید که در جام هایی سبز رنگ و مخملین آرام گرفته و به گل نشسته اند و گویی ردیف به ردیف به نظاره نشسته اند.

این دشت زیبا با این چشم انداز زیبا و خواستنی اش حالا در بین مردم شهربابک و سایر شهرها و روستاهای اطراف یکی از جذاب ترین جاذبه های طبیعی در فصل بهار است و بسیاری برای دیدن این فرش مخملین و خوش آب و رنگ با آن گل های سرخ رنگ و پرتعداد خودشان را به این دشت وسیع در نزدیکی شهربابک می رسانند. برای رسیدن به این دشت مسیر بزرگراه شهربابک به انار را پیش رو گرفته و با رسیدن به جاده معدن مس میدوک خود را به این دشت پهناور و نفس گیر برسانید. همینکه اردیبهشت از نیمه می گذرد ریواس ها هم کم کم طراوتشان را ازدست می دهند و با فرارسیدن خرداد کمتر اثری از این جاذبه طبیعی حیرت انگیز به چشم می خورد. به یاد داشته باشید که این ریواس ها یکی از ارزشمندترین گونه های گیاهی این منطقه هستند که در معرض خطر انقراض قرار دارند به همین دلیل بومیان این منطقه نیز برای حفظ این زیبایی الهی علاقه ای به چیدن این گیاه خوراکی و خوشمزه و زیبا ندارند و تا رسیدن به فصل گلدهی و تماشای هرساله این تولد سرخ رنگ به انتظار می نشینند. ورود وسایل نقلیه به داخل دشت امکان پذیر نیست بنابراین با رسیدن به لبه دشت وسیله نقلیه تان را پارک کرده و لحظاتی را در میان این دشت زیبا و چشم نواز به قدم زدن بپردازید.
در میان شهرهای استان کرمان شهربابک بهترین شرایط اقلیمی و آب و هوایی را برای رشد و نمو این گیاهان خودرو و زیبا را دارد و همین امر سبب شده تا چنین دشت وسیع و زیبایی شکل بگیرد و در نهایت لقب زیباترین دشت ریواس کشور را از آن خود کند. اما اگر سری به شهرها و روستاهای اطراف شهربابک نیز که بزنید حتما ردپای ریواس های سرخ را خواهید دید. پاقلعه، کرم، دهج، میمند، چشمه گز و آبدر از دیگر نقاطی است که می توانید این گیاهان زیبا و خوش آب و رنگ بهاری را در قالب دشت هایی کوچکتر و یا با تراکم پایین تر از نزدیک ببینید. اگر مشتاقید تا این پدیده جالب و طبیعی و مخملین را از نزدیک ببینید حتما تا قبل از کوچ اردیبهشت خودتان را به شهربابک برسانید.

ریواس
ریواس را اغلب ما می شناسیم و طعم ترش و خوشمزه اش را در فصل بهار چشیده ایم. گیاهی کوهستانی با ساقه ای نسبتا بلند و قطور که به صورت طبیعی و البته دیمی رشد می کند. در فصل بهار با ذوب شدن برف ها ریواس ها از زیر خاک بیرون می زنند و تا اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت به حد چیده شدن می رسند. گیاهی مقاوم در برابر سرما و با انواع ویتامین های ضروری بدن همانند ویتامین های آ و سی و املاح و مواد معدنی همچون پتاسیم، کلسیم و غیره که اگر به موقع چیده نشود مثل یک تکه چوب خشک به نظر می رسد. ریواس خواص درمانی بسیاری دارد و آنطور که به نظر می رسد این گیاه بومی آسیا سال ها قبل از میلاد مسیح در چین کاربردی دارویی و درمانی داشته است. این گیاه خوشمره برای درمان صفرا، یبوست، اسهال، درمان برخی مشکلات کبدی، درمان مشکلات معده، رفع بی اشتهایی و بسیاری از مشکلات درمانی دیگر مفید و موثر است و علاوه بر این خواص درمانی در تهیه بسیاری از خوراک ها مورد استفاده قرار می گیرد. ریواس ها از بخش های مختلفی همچون ریشه، ساقه، برگ و گل تشکیل شده است که در این میان مصرف ساقه آن در بین مردم مرسوم است. در نقاط مختلف ایران دشت های وسیعی از ریواس به چشم می خورند که اغلب در فصل بهار پای مردمان این مناطق را برای چیدن ریواس و استفاده از آن در طبخ غذاها، تهیه دسر و یا ترشی به این دشت ها می کشاند. البته به یاد داشته باشید که مصرف ریواس برای آن ها که از مشکلات کلیوی رنج می برند مشکلاتی به همراه دارد و توصیه نمی شود. اغلب ما ریواس را گیاهی ترش مزه می دانیم اما شاید جالب باشد اگر بدانید در یکی از وسیع ترین دشت های ریواس ایران در نزدیکی گناباد ریواسی شیرین از دل خاک می روید که سر و شکلش هم کمی متفاوت است.

دشت ریواس شهربابک، بزرگ‌ترین دشت ریواس ایران در استان کرمان است که با چشم‌اندازهای خیره‌کننده و طبیعت بکر، مکانی ایده‌آل و تماشایی برای سفر و تفریح به شمار می‌رود. در این دشت پهناور، می‌توانید در میان انبوه گل‌های سرخ ریواس قدم بزنید و از هوای پاک کوهستان لذت ببرید‌. لذتی شیرین که باید رفت و از نزدیک با این دیدنی زیبا آشنا شد. شما هم می‌توانید با شرکت در تورهای طبیعت‌گردی علاالدین تراول فرصت بازدید از این جاذبه و سایر جاذبه‌های کرمان و شهرهای دیگر را داشته باشید.

دشت ریواس این نگین سرخ‌رنگ کرمان، یکی از شگفتی‌های طبیعت کشور زیبای‌مان است. جایی که اگر گذرمان به کرمان خورد بازدید از آن را فراموش نکنیم. این دشت زیبا با ریواس‌های سرخ‌ رنگش در منظره دامنه کوه چشمان شما را مسحور زیبایی خود می‌کند. در این مطلب همراه ما باشید تا بیشتر با دشت ریواس و زیبایی‌ آن‌ها آشنا شویم.

موقعیت تاریخی و جغرافیایی شهربابک

شهربابک جایی در غرب کرمان و در همسایگی یزد و استان فارس واقع شده است و 223 کیلومتر با مرکز استان فاصله دارد‌. جاده ترانزیتی و مهم تهران - بندرعباس نیز از کنار این شهر عبور می‌کند‌. این شهرستان به شهر علم و فرهنگ معروف است و گروه‌های قومی متنوعی همچون منگلی‌ها، میمندی‌ها، مرجی‌ها، آبدری‌ها، مدواری‌ها، هرناشک‌ها و تعدادی دیگر در این شهر زندگی می‌کنند‌.

شهربابک یکی از قدیمی‌ترین شهرهای ایران و تاریخی‌ترین شهر استان کرمان است‌. خیلی‌ها تاسیس این شهر 1200 ساله را به دوران ساسانیان نسبت می‌دهند و اردشیر بابکان را بنیان‌گذار شهربابک می‌دانند‌. خیلی‌ها هم قدمت این شهر را بسیار بیشتر از این حرف‌ها می‌دانند و معتقدند این شهر در زمان زرتشتیان پر از آتشکده‌های متعدد بوده و در دوره ساسانیان به آبادترین و پرشکوه‌ترین روزهای خود رسیده است‌. شهربابک در طول تاریخ طولانی خود بارها مورد تخریب و تهاجم بیگانگان قرار گرفته و صحنه نبردهای بسیاری بوده است‌. اطراف این شهر پر از جاذبه‌های تاریخی و حیرت‌انگیز است‌.

ریواس ؛ ارمغانی از بهار

ریواس گیاهی کوهستانی با ساقه‌هایی بلند و قطور است که به‌صورت طبیعی و البته دیمی رشد می‌کند‌. در فصل بهار ریواس‌ها از خاک بیرون می‌زنند و در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت به حد چیدن می‌رسند‌. ریواس گیاهی مقاوم در برابر سرما است و با انواع ویتامین‌های ضروری بدن همچون ویتامین‌های آ و سی و املاح و مواد معدنی همچون کلسیم و پتاسیم و غیره اگر به‌موقع چیده نشود مانند یک تکه چوب خشک به نظر می‌رسد‌. ریواس خواص درمانی فراوانی دارد‌. برای درمان صفرا، یبوست، اسهال، درمان برخی مشکلات کبدی، درمان مشکلات معده، رفع بی‌اشتهایی و بسیاری از مشکلات دیگر مفید و مؤثر است و در تهیه بسیاری از خوراک‌ها هم مورد استفاده قرار می‌گیرد‌. در نقاط مختلف ایران دشت‌های وسیعی از ریواس وجود دارد که اغلب در فصل بهار پای مردمان را برای چیدن ریواس و استفاده از آن در طبخ غذاها، تهیه دسر و یا ترشی به این دشت‌ها می‌کشاند‌. البته لازم به ذکر است که مصرف ریواس برای کسانی که از مشکلات کلیوی رنج می‌برند توصیه نمی‌شود‌.

دشت ریواس شهربابک؛ فرشی مخملین و خوش آب‌و‌رنگ

در آغاز ماه اردیبهشت اگر خود را به بیست کیلومتری شهربابک برسانید، ارتفاعات مسینان، میدوک و کنگ را خواهید دید که چشم‌انداز بسیار زیبایی را بوجود آورده‌اند‌. در دامنه این ارتفاعات بلندبالا و چشم‌نواز، دشتی وسیع و زیبا قرار دارد که یکپارچه سرخ‌رنگ است و چشم‌انداز جذاب و مخملین آن چشم هر بیننده‌ای را مسحور خود می‌کند‌. دشتی با وسعت پانزده کیلومتر مربع که از وسیع‌ترین دشت‌های ریواس ایران است‌. هرچه به اواسط اردیبهشت نزدیک می‌شویم، ریواس‌های سرخ بیشتری به گل می‌نشینند و دشت را گلگون‌تر می‌کنند تا اینکه در نیمه اردیبهشت دشت به زیباترین و سرخ‌ترین حالت خود می‌رسد‌. دشت ریواس در منطق‌ای خشک و نیمه‌خشک قرار گرفته است و به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی خود، تنوع زیستی قابل‌توجهی دارد‌.

تعداد بالای بوته‌های ریواس‌ و سرحال بودنشان کاملا به بارندگی زمستان سال گذشته و بهاری که در آن هستیم بستگی دارد‌. سال‌ها قبل گل‌های سرخ این ریواس‌ها برای رنگرزی و تولید رنگ‌های طبیعی مورد استفاده قرار می‌گرفته، صنعتی که این روزها تقریبا به دست فراموشی سپرده شده است‌. در میان شهرهای استان کرمان، شهربابک بهترین شرایط اقلیمی را برای رشد و نمو این گیاه خودرو و زیبا دارد و همین امر باعث شده تا چنین دشت وسیع و زیبایی شکل بگیرد و لقب زیباترین دشت ریواس کشور را از آن خود کند‌.

توصیه‌هایی برای بازدید از دشت ریواس شهربابک

اگر قصد بازدید از دشت ریواس شهربابک را دارید، پیشنهاد می‌کنیم، صبح زود راهی این منطقه گردشگری شوید تا قبل از داغ شدن هوا و ظهر به شهربابک یا کرمان بازگردید‌.

ورود خودرو به داخل دشت امکان‌پذیر نیست بنابراین با رسیدن به لبه دشت وسیله نقلیه‌تان را پارک کنید و لحظاتی را در میان این دشت زیبا و چشم‌نواز قدم بزنید و با گرفتن عکس‌های به‌یادماندنی خاطرات سفرتان را به‌ یادگار ببرید‌. دشت ریواس مالکیت خصوصی دارد و به هیچ وجه نباید در این مکان مزاحمت ایجاد کرد‌.

اگر در روز بازدید کشاورزان قصد فروش داشته باشند، می‌توانید به مقدار نیازتان ریواس محلی و ارگانیک بخرید‌.

این نکته را در نظر داشته باشید که ریواس‌های شهربابک از ارزشمندترین گونه‌های گیاهی ایران هستند که متاسفانه در معرض خطر انقراض قرار دارند‌. به‌همین دلیل محلی‌های شهربابک برای حفظ این زیبایی، علاقه‌ای به چیدن این گیاه خوراکی خوشمزه و زیبا ندارند و تا زمان رسیدن به فصل گلدهی و تماشای این گل‌های سرخ منتظر می‌مانند‌.

در سفر به شهربابک از خرید سوغات و شیرینی‌های محلی آن غافل نشوید‌. کلمپه و کماج شیرینی‌های خوش‌طعم این دیار هستند و آبگوشت زیره، قاتق بئه، اوماچ آش و کشک کدو غذاهای محلی این منطقه که توصیه می‌کنیم حتما از آن بچشید‌.
دسترسی به دشت ریواس شهربابک و بهترین زمان بازدید از آن

برای رفتن به دشت ریواس اول باید خود را به کرمان برسانید‌. سپس وارد مسیر شهربابک به انار شوید و بعد از گذر از جاده معدن مس میدوک به دشت‌های زیبای ریواس برسید‌. فاصله کرمان تا دشت ریواس شهربابک ۲۲۳ کیلومتر است که جاده نسبتا خوب با آسفالت و امکانات رفاهی برای مسافران زمینی در آن وجود دارد‌. این دشت دیدنی در شمال شهربابک و در اواسط جاده روستای فتح‌آباد و دقیقا نرسیده به فتح‌آباد قرار دارد که اگر در فصل بهار و اردیبهشت راهی این منطقه شوید، ریواس‌های سرخ را به آسانی در این جاده مشاهده خواهید کرد‌. فصل برداشت ریواس همه ساله از اواخر فروردین تا اواسط خرداد است‌.

جشنواره بزرگ ریواس

جشنواره بزرگ ریواس به مدت سه روز از 21 تا 23 اریبهشت ماه در دشت ریواس شهر تاریخی شهربابک برگزار می شود. این جشنواره با هدف معرفی و شناساندن هر چه بیشتر قابلیت‌های شهرستان شهربابک که دارای ظرفیت‌های ویژه و منحصربه‌فرد در زمینه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی است، برگزار می شود. برنامه‌هایی در قالب شب‌شعر با حضور شاعران مطرح کشور، موسیقی محلی، مسابقه بزرگ عکاسی ریواس و جشن بادبادک‌ها در این جشنواره انجام می شود. برگزاری جشنواره‌هایی اینچنین علاوه بر توسعه گردشگری می‌تواند موجب نشاط اجتماعی نیز شود‌.

در شهربابک از کجاها دیدن کنیم؟

جاذبه‌های تاریخی

در شهربابک جاذبه‌های تاریخی بسیاری مثل عمارت موسی خان، غار ایوب، روستا ریسه و پاقلعه و روستا صخره‌ای میمند وجود دارد که شما می‌توانید در سفر به شهربابک از آنها دیدن کنید‌.

معبد اوستا و آتشکده آذربغ نیز از دیگر آثار به‌جای مانده از دوران ساسانیان در این شهر هستند‌. اگر علاقه‌مند به اماکن تاریخی و باستانی هستید این جاذبه‌های شهربابک حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند‌.

جاذبه‌های طبیعی

دریاچه مخرگه، دریاچه‌ای است که خیلی‌ها از وجود آن خبر ندارند و بسیار بکر و دست‌نخورده باقی مانده است‌. دریاچه مخرگه آب بسیار شوری دارد و علت آن تبخیر زیاد آب است‌.

بازدید از دشت ریواس شهربابک

در سفر به شهربابک از دیگر دیدنی‌های شهر همچون غار ایوب، عمارت موسی خان، دریاچه مخرگه و کفه نمک استبرق دیدن کنید‌. اگر می‌خواهید جاذبه‌های شگفت‌انگیز شهربابک را ببینید