مشاغل صد سال پیش در ایران= از تابناک

مشاغل صد سال پیش در ایران

عطاری در رشت

عمله طرب

کالسکه داران ناصرالدین شاه

کوزه فروشی با مشتری خارجی در تهران

فروشنده دوره گرد (احتمالا دارو)

طبیب معروف تهران، حکیم محمود

ساربان

شیرگیر

صراف

کارگاه کاشی کاری در اصفهان

مهتر اسب

صراف

تاجر تهرانی

فروشنده دوره گرد مرغ و خروس

مارگیر

قلیانی دوره گرد

قصاب

شکارچی

سقای دوره گرد

نانوائی بربری و سنگک

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام مهر ۱۳۹۹ ساعت 23:38 توسط طه نوراللهی |

دریاچه نئور ،زیبای شگفت انگیز کوههای تالش= از سایت تالش

دریاچه نئور ،زیبای شگفت انگیز کوههای تالش

این دریاچه در ۴۸ کیلومترى جنوب خاورى اردبیل به طرف خلخال و در فاصلة ۴۰ کیلومتری شمال شرق شهر هشتپر( تالش)، در منطقة کوهستانى قرار دارد.این دریاچه در دامنه‌های رنگارنگ کوه باغرو در ارتفاع ۲۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد و وسعت آن بیش از ۲۲۰ هکتار و مشتمل بر دو دریاچه کوچک (۴۰) و بزرگ (۱۸۰ هکتار) است که در فصل بهار به هم می پیوندند و دریاچه واحد را به وجود می آورند. بیشترین عمق دریاچه ۵/۵ متر و میانگین ژرفای آن سه متر است. دریاچه نئور زیستگاه برخی از گونه های پرندگان مهاجر عبوری است و ماهی قزا آلای رنگین کمان آن شهرت جهانی دارد.

ماهی‌های دریاچه نئور هر سال پیش از زمستان صید و جمع‌آوری می‌شوند زیرا در اثر یخ زدن دریاچه این ماهی‌ها نمی‌توانند در زمستان زنده بمانند و پس از زمستان دوباره ماهی‌های کوچک پرورشی در نئور رها می‌شوند. هرساله مسابقه تفریحی تحت عنوان ”مسابقه ماهیگیری“ در این دریاچه بین دوستداران صید ماهی انجام می شود.
بارندگى مناسب و وجود چشمه هاى فراوان سبب پایدارى وضعیت دریاچه شده ضمن آنکه هواى مطبوع منطقه زمینه بسیار مناسبى براى جذب گردشگر خصوصا در اوقات گرم سال را فراهم کرده است. این منطقه داراى پوشش گیاهى متنوعى از گیاهان خشکى زى و آبزى است.
راههای دسترسی به دریاچه :

۱- هشت پر (تالش)، ریگ، کیش دیبی، شیله وار، مریان، متش ، شکره دشت ، سوباتان .
۲- خلخال، کیوی، فاراب، قره قشلاق، خلفلو، هل آباد، حفظ آباد و عباس آباد.

۳- اردبیل، هیر، شبلو و عباس آباد.

درباره نئور بیشتر بدانیم:

دریاچه کوهستان وفوق العده زیبای نئور واقع در مرز استان اردبیل و گیلان، در دامنه غربی قله ۳۱۹۷متری کوه بغرو قرار دارد و بهترین و زیباترین مسیر دستابی بدان از طریق گیلان است.

مسیر دره گرگانرود را می توان به عنوان مسیر مناسب، بکر و زیبا برای صعود به بغروداغ ونئور از مسیرجنوبی، آن به شمار آورد. از هشتپرتالش با وسیله نقلیه و عبور از پل کرگان رود وسه راهی به سوی مسیر کوهستانی تالش درجاده ای مناسب وجنگلی حرکت می کنیم.با پشت سر گذاردن آبادی های کوچک و بزرگ چون ریک، دشتیار،کیش دیبی، سه راهی سوباتان، دگاه خونی، اسب سرا ، رَزَه و عبور از امتداد قله تیلار درسمت جنوب که پوشیده از درختان جنگلی است به پیرکری، لکمه کش، لوراهونی، اسبو مار ( آسوبار )و بالاخره به آخرین محل این مسیر کلنگلی بیل می رسیم درمیان مراتع عاری از جنگل آن ازوسیله نقلیه پیاده می شویم. هوا صاف نسبتاً سردی از ما استقبال می کند. مسیر را به سمت شمال غربی از بالای چشمه کوچکی درارتفاع ۲۲۰۰متری ادامه می دهیم تابه دریاچه کوچک قره گل که در واقع برکه سیاه رنگی است می رسیم. در این نقطه چشمه آب بزرگ قراردارد. از این محل رشته کوه بغرو نمایان است.همچنین آبشار بزرگی مشاهده می شود که فصلی است و بر اثر آب شدن برف ها و یخ پدیدآمده است. مسیر آبشار که ازکوه بغروبه پایین روان است با مسیر آب باتمان فرق می کند. با دیداری آبشار مجدداً مسیرمان را به سمت شمال غربی پی گیری کرده، با عبور ازدشت های سرسبز و مراتع زیبای منطقه که در میانشان گل های حسرت سفید روییده است به دشت بازی درپای قله بغرو می رسیم. اینجا محل مناسبی برای اتراق ماست.

صبح زود از مسیری بسیار ملایم وکم شیب به قله بغرو صعود می کنیم.از فراز قله دریاچه بزرگ نئور به ارتفاع ۳۰۰۰متری دیده می شود .برای رسیدن به آن ما باید مسیر را مقداری دور زده از دامنه شمالی قله به سوی آن سرازیر شویم. با پیداکردن راه وعبوراز پهندشتی وسیع سرسبز باراه پیمایی نسبتاً طولانی، خود را به کرانه های آن می رسانیم.این دریاچه در شب های تابستانی ومهتابی همچون آینه ای شفاف می درخشد.طول این دریاچه مستطیل شکل ۴کیلومتر و عرض آن یک کیلومتر وعمق آن تقریباً ده متر می باشد.آب آن از ذوب برف های ناحیه اطراف و احتمالاً چشمه های داخلی آن تأمین می شود. دریاچه دارای ماهی قزل آلا نیز می باشد.

دریاچه نئور یکی از زیباترین دریاچه های کوهستانی کشور محسوب می شود. زمان مناسب بازدید از این دریاچه اواخر خردادماه است. در نزدیکی دریاچه هیچگونه درختی دیده نمی شود و از نظر فیزیکی شبیه به دریاچه تار در دماوند است. زیباترین مسیر دسترسی به آن نیز جاده ای خاکی است که از سوباتان تالش به دریاچه نئور منتهی می شود. این دریاچه و مناطق اطراف آن تحت مدیریت و حفاظت سازمان محیط زیست ایران است.
ماهی قزل آلای رنگین کمان و گونه ای ماهی کپور و همچنین میگوی آب شیرین و گاماروس از مهمترین آبزیان این دریاچه محسوب می شوند. از نکات جالب در این دریاچه یخبندان ۳ ماهه است که آن را در فصول پاییز و زمستان به یک پیست اسکی بزرگ مبدل می کند.

منبع:

http://taleshen.ir/

+ نوشته شده در جمعه پنجم تیر ۱۳۹۴ ساعت 22:58 توسط طه نوراللهی |

وجه تسمیه دارالارشاد-منبع: سایت دارالارشاد

وجه تسمیه دارالارشاد

بسم الله الرحمن الرحیم

اشاره: یکی از راههای تشخیص جایگاه و اهمیت تاریخی یک منطقه، توجه به القاب و عناوینی است که منطقه مزبور در طول تاریخ بدانها مشتهر بوده است؛ اردبیل نیز از جمله مناطق ایران اسلامی است که نامش هماره مقترن به نام متبرک تشیع بوده است.

حضور سلسله جلیله صفویه حسینیه و خاندان و ارادتمندان عالم و عارف بزرگ شیخ صفی الدین اسحاق اردبیلی (رحمة الله علیه) در این دیار و بنای نخستین حکومت شیعه دوازده امامی در تاریخ اسلام توسط شاه اسماعیل اول، اردبیل را مفتخر به عناوین و القابی کرد که عنوان دلنشین و رسای "دارالإرشاد اردبیل" بر تارک تمامی این عناوین می درخشد.

با توجه به تقاضای عمومی مبنی بر وجه تسمیه این دیار به "دارالإرشاد" و پیشینه آن، مقاله حاضر تهیه و در اختیار خوانندگان محترم قرار می گیرد. از تمامی مطالب و نطرات خوانندگان محترم در این زمینه استقبال می کنیم.

"دارالإرشاد"
چه بسیارند کشورها، شهرها، آبادیها، کوهها، رودها، دریاها، دشت ها و مکان هایی از این قبیل که دارای القاب، اوصاف، عناوین و صفات هستند. از جمله می توان به شهرهائی اشاره کرد که یک یا چند لقب و صفت بدانها اطلاق شده است مانند مکه معظمه یا مکرمه، مدینه منوره یا طیبه، نجف اشرف، کربلای معلی، مشهد مقدس، دارالمؤمنین قم، اصفهان نصف جهان، دارالبیضاء کازابلانکا، وین شهر موسیقی، پاریس عروس شهرها، و ...

بطور کلی القاب شهرها از دو گونه بیرون نیست : یا القابی است که به مناطق متعدد در زمان های گوناگون داده اند از قبیل دارالسلطنه و دارالملک که محل جلوس شاهان و امیران بوده و اختصاص به شرق یا غرب عالم ندارد. یا القاب و عناوینی است که به یک یا چند شهر خاص داده اند مانند: دارالعلم، دارالعباده، دارالحرب و ...

اما "دارالإرشاد" لقبی است که تنها به اردبیل اختصاص دارد و این شهر مشهور به این صفت و عنوان است و در اکثر منابع و مأخذ معتبر، اردبیل را "دارالإرشاد" نامیده اند. تولد و بعثت زرتشت پیامبر ایران باستان در آذربایجان، اعتقاد مردم به تقدس کوه ساوالان، همسایگی سرزمین مغان، مفهوم اوستایی نام این شهر که «شهر مقدس» است، همه حاکی از آن است که اردبیل از قدیم الایام محل و مرکز هدایت و ارشاد بوده است.

تاریخ پیدایش، تعیین و انتخاب لقب "دارالإرشاد" برای اردبیل معلوم نیست، به عبارت دیگر نمی دانیم چه کسی برای اولین بار اردبیل را "دارالإرشاد" نامیده است؛ لکن احتمال زیاد می رود اردبیل بعد از ظهور شیخ صفی الدین اردبیلی و جانشینان وی ملقب به "دارالإرشاد" شده باشد.

اگر بخواهیم بر اساس نوشته ها و اسناد موجود در مورد پیدایش ترکیب "دارالإرشاد" سخن بگوئیم، می توان گفت که این عنوان و اصطلاح در زمان شاه طهماسب یکم (984-919) پسر شاه اسماعیل اول و به عبارتی در دوره دومین پادشاه سلسله صفوی پیدا شده است.

قدیمی ترین سندی که "دارالإرشاد" در آن دیده می شود، فرمانی است که در سال 932 ه. ق، یعنی دو سال بعد از جلوس تخت پادشاهی، از طرف شاه طهماسب صفوی برای مردم اردبیل صادر شده است. این فرمان اینک بر بدنه دیوار خارجی و سمت شمالی رواق بقعه شیخ صفی الدین روی سنگ مرمر سفیدی نقر شده و باقی است.

در این کتیبه، در دو جا کلمه "دارالإرشاد" مشاهده می شود. مفهوم فرمان حکایت از آن دارد که از طرف حکام از مردم اردبیل پیشکش، تمغاوات، مالیات و سایر وجوه پرداختی اخذ نشود. از طرف دیگر مردم از مراکز فساد مانند شرابخانه، بنج خانه، معجون خانه، بوزه خانه، بیت اللطف، قمارخانه، قوالی و کبوتر بازی منع می گردند و به ریش تراشیدن و طنبور زدن و نرد باختن و بدعت تعزیت و واداشتن و خدمات اَمرَدان در حمامات و ارتکاب امور غیر مشروعه اشتغال ننمایند و پیرامون آنها نگردند.

اکنون چند نمونه از کاربرد لقب "دارالإرشاد" را از متن فرمان شاه طهماسب صفوی و چند کتاب دیگر در ذیل می آوریم:

• در متن فرمان آمده است: « ... حکم گشته که جمیع مجاوران و زائران و ساکنان از تکالیف غیر مشروعه مصون بوده، امر خیر اثر و فرمان قضا قدر، شرف صدور یافت که در "دارالإرشاد اردبیل" و ولایات همان قاعده حسنه را منظور داشته، شلبافی محترقه و هیمه بازار و گوسفند بازار و برنج بازار و پیشکش تمغاوات و محترقه و رسم الاحتساب طلبی از ساکنان و غیر آنجا ننمایند...

فرمان قضا جریان عز اصدار یافت که در "دارالإرشاد" مذکور و ولایات، به دستوری که در عساکر منصوره و ممالک محروسه شرابخانه و بنج خانه و معجون خانه و بوره خانه و بیت اللطف و قمارخانه و قوالی و کبوتر بازی منع شده ...».

• در کتاب "احسن التواریخ" که در اواسط قرن دهم تألیف شده، آمده است: « ... در این سال رستم بیگ شاهزادگان عالی تبار را به "دارالإرشاد اردبیل" فرستاد...» (ص2)

• در کتاب "عالم آرای صفوی" آورده: « ... و سلطان سید فیروز شاه در "دارالإرشاد اردبیل" وطن داشت ...» (ص3)

• در تاریخ "عالم آرای عباسی" هم اشاره شده است که: « ...بعد از چند سال که امیر تیمور از سفر دوم مراجعت نموده، جمعی کثیر از اسرای روم همراه داشت به "دارالإرشاد اردبیل" رسید ...» ( جلد 1 ص 15)

• کتاب "خلاصة التواریخ" می نویسد: «... دیگر عمارت گنبد عالی است که موسوم است به جنت سرا که در جنت قبه صفیه صفویه، در "دارالإرشاد اردبیل" جهت مدفن اعلی حضرت پادشاه جلیل، سمّی قرة عین خلیل، شاه اسماعیل ساخته ...» ( ص 290-289)

و در جای دیگر نوشته: « ... صباح خواب را به حضرت عمدة المجتهدین شیخ الاسلام میر سید حسین که در آن اوان، شیخ الاسلام اردبیل بودند، نقل نموده بعد از پنج شش روز خبر قتل نواب سام میرزا با اولاد و پسران القاس میرزا در "دارالإرشاد" انتشار یافت ...» (صص 558-550)

• عبدی بیگ شیرازی (نویدی) ( 988-921) مؤلف کتاب "تکملة الأخبار" ( تاریخ صفویه از آغاز تا 987 هجری قمری) که کتاب خود را در دارالإرشاد تألیف کرده است، در دو جا لقب "دارالإرشاد" را همراه اردبیل به کار برده است:

« ... حکومت آن جا (قلعه در بند باب الابواب) به منصوربیک و سایر شروانات که فتح شده بود، به لله بیک مرجوع شد. و نعش حضرت سلطان حیدر از طبرستان نقل "دارالإرشاد اردبیل" فرمودند...» (ص 48).

عبدی بیگ که مستوفی دربار شاه طهماسب بوده بعد از برکناری از منصب و حصول اجباری با حالت درویشی به اردبیل رفته و در آن جا در جوار بقعه شیخ صفی مجاور می شود. وی در این کتاب به زندگانی خود هم اشاره نموده از جمله:
« ... و در یوم الخمیس غره جمادی الاول (سال 974) این بنده از قزوین هجرت نموده، صبح دوشنبه پنجم شهر مذکور به "دارالإرشاد اردبیل" آمده، در خطیره مقدسه منوره معطره متبرکه صفیه صفویه موسویه حسینیه علویّه (حُفّت بالأنوار الرَّحمَانیّة و خُصَّت بالأزهار الرّوحانیة) معتکف گشت

و در غره رجب، اهل بیت و فرزندان بنده نیز رسیدند و چون انزوا و اعتکاف و انقطاع و تبتیل و ترتیل، در خطیره اردبیل (حفظ الله عن أخذٍ وَبیلٍ) دست داده و بالکلیه به وادی مطالعه علوم دینیه و مباحثه مباحث یقینیه افتاده، اگر من بعد به تفصیل حالات دنیویه در این کتاب خوض ننماید، معذور است». (ص 128)

عبدی بیگ در سال 988 در "دارالإرشاد اردبیل" وفات کرده است. (مقدمه تکملة الاخبار ص 15).

در لغت نامه دهخدا نیز به نقل از تذکره میخانه (ص566)، اردبیل "دارالإرشاد" نامیده شده است و بالاخره "فرهنگ معین" در مقابل دارالارشاد آورده است: « سرای راهنمایی، عنوان شهر "اردبیل" است».

آنچه در توانم بود مضایقه نکردم. والسلام.

منابع
- اردبیل در گذرگاه تاریخ – ص 84 و 85 – جلد1.
- چاپ دوم 1370.
- تکملة الاخبار با مقدمه و تصحیح و تعلیقات دکتر عبدالحسین نوائی – چاپ اول سال 1369- ناشر: نشر نی.
- فرهنگ القاب و عناوین شهرها، تألیف دکتر جعفر ثامنی.
- ص 72- ناشر گلواژ فرهنگ و ادب – چاپ1371.
- مجله بررسی های تاریخی، شماره 4 سال یازدهم مقاله اردبیل – نوشته داریوش به آذین – ص 202.
- فرهنگ معین جلد 5 – ص 495 – چاپ ششم 1363 – ناشر: امیرکبیر.
- لغت نامه دهخدا: عنوان دارالارشاد.
- تاریخ عالم آرای عباسی: اسکندر بیگ ترکمان – تهران 1350 – امیرکبیر – جلد 1.
- احسن التواریخ: حسن بیگ روملو – تهران – کتابخانه شمس.
- عالم آرای صفوی: به کوشش یدالله شکری – بنیاد فرهنگ ایران – تهران 1350.
نوشته : لطیف نادری حمل آبادی

http://darolershad.org/index.php

+ نوشته شده در جمعه پنجم تیر ۱۳۹۴ ساعت 22:33 توسط طه نوراللهی |

(تصاویر) روایت آنتوان‌خان از ایران عصر قاجار -باز خوانی از سایت فرارو

(تصاویر) روایت آنتوان‌خان از ایران عصر قاجار

آنتوان سوروگین بی شک یکی از مهمترین عکاسان زمان قاجار به شمار می رود.

به گزارش سرویس عکس فرارو، آنتوان سوروگین معروف به «آنتوان خان» عکاس‌ ایرانی-گرجستانی زمان ناصرالدین شاه قاجار با مجموعه عکس هایش از مردم، مکان ها آداب و رسوم، مشاغل و خصوصا اقوام ایرانی در عین حال که یکی از نخستین عکاسان ایرانی است و به لحاظ هنری تصاویر درخوری به ثبت رسانده به لحاظ تاریخی، دارای اهمیت و اعتبار ویژه ای است.

آنتوان که فرزند پدر و مادر گرجی تبار مقیم ایران بود در سفارت روسیه در تهران به دنیا آمد و از سنین جوانی همراه با برادرانش امانوئل و کولیا نزد عکاس معروف روسى دیمترى ایوانویچ ژرماکوف در تفلیس عکاسى را آموخت.

او در سال ۱۸۷۰ میلادی بار دیگر به ایران بازگشت و در تبریز ساکن و سپس به دستگاه ولیعهد مظفرالدین میرزا راه یافت و از او لقب «خانى» گرفت؛ وی بعد از آن به تهران آمد و در خیابان علاءالدوله (فردوسى) کنار در شرقى میدان مشق یک عکاسخانه دایر کرد.

سوروگین در این زمان از عکاسان نزدیک به ناصر الدین شاه محسوب می شد و گفته می شود که شاه قاجار علاقه‌ی زیادی به عکس‌های دربار و پرتره وی داشت.

بیشتر عکس‌های گرفته‌شده آنتوان خان متعلق به سال‌های ۱۲۴۹ تا ۱۳۰۹ خورشیدی است و او به علت این‌که توانایی صحبت کردن به زبان فارسی را مانند زبان مادری داشت، به خوبی توانست با اقشار فرهنگی مختلف مردم ایران ارتباط برقرار کند. عکس‌‌های او از دربار سلطنتی، حرمسراها، مساجد و بناهای یادبود دیگر ادیان بسیار شاخص بود و او را متمایز با دیگر عکاسان مشهور اروپایی در ایران می‌کند.

گفته می شود که در دوران مشروطه، آنتوان خان به جمع مشروطه خواهان پیوست و به همین خاطر محمدعلی شاه قاجار دستور داد بمبی را در خانه کنار عکاسخانه‌ی وی منفجر کنند؛ بر اثر این حادثه یکی از بزرگ‌ترین گنجینه‌های عکاسی دوران قاجار از بین رفت.

همچنین در دوران رضا شاه پهلوی دو هزار نگاتیو شیشه‌اى پرارزش سوروگین توقیف شد که تا سال‌ها بعد در دست خاندان پهلوی بود.

عکس های این عکاس ایرانی اکنون در «گالری هنر فریر» در واشنگتن، موزه‌ی ملى نژادشناسى شهر لیدن و موزه عكس آمستردام هلند نگهداری می شود. در اینجا قصد داریم در مجموعه ای چند قسمتی نگاهی به عکس های این عکاس ایرانی بیاندازیم؛ عکس هایی که جدا از ارزش زیبایی شناختی هر یک سندی تاریخی از زندگی ایرانی در نزدیک به چندین دهه پیش است. لازم به ذکر است عبارات ذیل هر عکس تنها توضیحی است که درباره آنها ذکر شده است.