بسم الله الرحمن الرحیم
"انالله و اناالیه راجعون "
خانواده محترم پورعلی و رامزی ننه کران
غم غريبي است، مشيت الهي چنان تقدير يافت كه آن عزيز از دست رفته سر بر آستان جانان نهد. اندوه جانفرسايي است اما، تسليم تقدير او بايد بود. خبر درگذشت حاج امن اله پورعلی موجب تأسف و تألم خاطر گردید. ضمن عرض تسلیت، برای آن سفر کرده رحمت و آمرزش الهی و برای شما خانواده محترم پورعلی و رامزی ننه کران صبر، بردباری و طول عمر همراه با عزت و سربلندی از درگاه خداوند سبحان مسئلت داریم .
استاندار اردبیل، سید حامد عاملی
========================================================================
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
خبردرگذشت پیرغلام وذاکر اهل بیت عصمت وطهارت(ع) حاج امن اله پور علی ننه کران موجب تاثر وتالم گردید. اینجانب درگذشت این ذاکر مخلص بارگاه اهل بیت را به خانواده محترم پور علی و رامزی ننه کران و تمام عاشقان ائمه اطهار(ع) و مردم شریف روستای ننه کران تسلیت عرض نموده و از درگاه خداوند متعال علو درجات را برای ایشان مسئلت می نمایم.
فرماندار شهرستان نمین -طیب امینی
================================================================================
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
غروب در غروب
خبر خاموشی چراغ زندگی انسان وارسته، حاج امنالله پورعلی بس ناگوار بود و باورش سخت. روستازادهی نجیب، کاریزمای ورزشی، پیرغلام حسینی، ادیب بذلهگو، فعال مدنی، توسعهگرای منطقی، محزوندلی تودار، داغدیدهی رنجور و پرشکسته دوران، تمام سختیها و مرارتهای زندگی را به جان خرید و در طول شصت و چهار سال عمر خویش، خم به ابرو نیاورد و در هر کجا که حاضر شد، نقش اجتماعی، فرهنگی و مذهبی خویش را به درستی ایفا کرد و به جهت همین خصوصیات، محبوب دل دوستان، آشنایان و خانوادهی خود بود. اما فراق فرزند برومندش تاب تحمل از ایشان باز ستاند و پس از وقفه کوتاهی، با دلی شکسته و غمدیده راهی دیار باقی شد تا در جوار فرزندش آرام گیرد. این ارتحال جانکاه را به خانواده مکرم ایشان، دوستان و آشنایان و اهالی قدرشناس و فرهنگدوست شهرستان نمین، بهویژه اهالی نجیب روستای ننهکران تسلیت عرض نموده و از خداوند منان طلب مغفرت بر آن مرحوم و صبر جمیل برای بازماندگان مسئلت مینمایم.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
فرماندار سابق شهرستان نمین-عاطف ناصری ننه کران
===========================================================================
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
کودکی بیش نبودم که در دبستان میثم ننه کران، با آموزگار بزرگی آشنا شدم که تبسم و تحلم در کنار تحرک، کلید واژه های زندگی اش بود.
او مرا در قامت یک انسان بزرگ، خطاب می کرد و کلاس درس انسانیت را معنا می بخشید. هنگامی که با گام های کوچکم خواستم فوتبال بازی کنم، با هافبکی تمام عیار با قدرت راهبری بزرگ، آشنا شدم و هنگامی که با قد کوتاهم خواستم والیبال بازی کنم، با لیبرو بزرگی روبرو شدم.
اندکی بعد در ایام حزن انگیز محرم، نوحه سرایی نمود و از همه این ها ماندگارتر، نوحه صبح عاشورای ایشان، از منزل مرحوم عباس احمدزاده تا مسجد جامع دهستان بود که این گونه می خواند:
منیم پناهیم، امیدگاهیم
دایان حسینیم، سنه سوزوم وار
او با حزنی تمام، این قطعه را می خواند و من در میانه زنجیرزنان، در حالی که به رسم معهود، لباسهای زنجیر زنان را حمل می کردم، این نوحه را تکرار نموده و بر مظلومیت حسین و یارانش اشک می ریختم. صحبت از مردی جوان مرد و انسانی بزرگ، به نام امن ا... پورعلی است. ابر مردی که دلش در گرو زادگاهش بود. پس از عمل جراحی اخیرش، وقتی به خانه اش رفتم، باز از وطن می گفت و دغدغه های بی پایانش. برای من که در سالیان اخیر در بسیاری از مناسبات سیاسی و اجتماعی، حضور فعالی داشته ام، همیشه نکاتی داشت؛ راه نشان می داد و همراهی ها می نمود. اما در تلخی ایام، داغ جانکاه فراق فرزندش، قامت رعنای ایشان را خم نمود و کمر تکیده اش، یارای راه رفتن را بر ایشان نداد. معلم بزرگ من، معلم واقعی همه بود و همه را دوست می داشت؛ دلی به وسعت اقیانوس داشت و انگیزهای بسیار. علاوه بر این به خاطر تعاملات بسیار، در گره گشایی برخی مشکلات، پیشتاز بود. اینک و در آستانه سال جدید و نزدیکی به سال گرد پسر پهلوان و دوست داشتنی اش، او از جمع ما برفت، تا در کنار پسرش آرام گیرد. برایش در بهشت برین، قرار مکین آرزو مندم وبه یاد آن نوحه صبح عاشورایی اش، شفاعت از دامن حسین را خواستارم.
شب غمبار دهم اسفند ماه سال یکهزار و چهار صد هجری خورشیدی
بهنام صحرانورد
==================================================================================
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
درگذشت حاج امناله پورعلی فرهنگی و ریش سفید بزرگوار ننه کرانیها و مردم منطقه ویلکیج را به خانواده محترم آن مرحوم و اهالی محترم منطقهی ویلکیج خصوصا مردم شریف روستای ننهکران تسلیت عرض کرده و برای آنمرحوم علو درجات و همنشینی با اولیاء الهی را از خداوند متعال مسئلت دارم.
از نکات بارز زندگی مرحوم پورعلی این بود که عمر گرانمایه خود را وقف حل اختلافات در بین مردم نموده و هیچگاه، هیچ یک از دوست و آشنایان و هم ولایتیهایش را در مواقع حساس خصوصا در ایام غم اندوهشان تنها نگذاشت. ایشان ریش سفیدی کم نظیر و پشتوانهای محکم برای مردم منطقهی ویلکیج بود، همچنین ایشان از ارادتمندتان و عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بود، خداوند ایشان را با ارواح طیبه شهدا و صالحین محشور گرداند.
ولی داداشی
=================================================================
انا لله وانا الیه راجعون
بانهایت تاثر وتاسف درگذشت یکی از چهره های ماندگار و افول یکی از ستارگان درخشان آسمان علم و ادب و فرهنگ و ورزش و سیاست ننه کران و منطقه
خیّر و خادم درگاه امام حسین ومداح اهل بیت (ع)،معلم و مدیر دلسوز استانهای آذربایجان شرقی واردبیل ،
رییس دفتر ادوار مختلف نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری ، ورزشکار ومربی حرفه ای و باغیرت ،
عاشق زادگاهش ننه کران که همیشه دغدغه اش مشکلات روستا بود
بسیار خوش برخورد و خوشرو ، شوخ طبع ،کسی که در تمام مراسمات عزا و عروسی آستین بالا زده و همراه و در کنارت بود .
مردی که با آنکه پیشنهاد بسیار داشت و می توانست ولی دنبال میز و مقام و شهرت نبود ،
تنها هدفش ،نظرش وعقیده اش خوبی کردن بود و بس
با زبان قاصر نمی توانم بزرگی این انسان شریف را به قلم آورم
ضایعه اسفناک درگذشت مرحوم ومغفور شادروان
حاج امان اله پورعلی
فرزند مرحوم ابراهیم
پدر بزرگوار آقا رضا و مرحوم میثم
داماد مرحوم آقابابا رامزی
وبرادر بزرگوار عباد و داور
را خدمت خانواده های معزّا ، پورعلی و رامزی ، بخصوص همسر گرامیشان وآقا رضا یادگار مرحوم و سایر منسوبین واهالی محترم که همه بدون استثنا عکس مرحوم را انعکاس داده اند تسلیت و تعزیت عرض نموده ، از درگاه حضرت احدیّت برای آن عزیز از دست رفته علّو درجات و رحمت واسعه ، و برای بازماندگان و اهالی محترم بقای عمر و صبر و شکیبایی مسألت داریم .
زمان مراسم تشییع وتدفین مرحوم متعاقبا اعلام می گردد .
روحش شاد یادش گرامی
=============================================================================
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
زدم فریاد خدایا این چه رسمی است
رفیقان را جدا کردن هنر نیست
رفیقان قب انسانند خدایا
بدون قلب چگونه میتوان زیست
در چرخه زمان، دست بی بدیل تقدیر به رسم خویش نوازشگر روح عزیزی می گردد و دلدادگانش را به گرد ماتم می نشاند. خبر رحلت رفیق شفیق، همرزم و همیار و همکار دیرین، محبوب دلها، مرحوم امن آله پورعلی، دلهای بسیاری را غم اندود نمود.الحق که در مرثیه اش می توان سرود:
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
او که گنجینه ای از معنا، معرفت و از خود گذشتگی بود، شخصا مدتها از محضر گرمش درس شاد زیستن آموخته ام، شخصیتی چند بعدی و منشوری درخشان که در کسوت معلمی خویش متخلق به هنر و نوع دوستی بود.قلمی توانا در اجرای نمایشنامه و قدمی مانا در ورزش داشته و دل به اهل بیت سپرده و نوحه سرای مصیبت های آنان بود، دغدغه هایش در رفع مشکلات هم نوعان زبانزد خاص و عام بود.خلاصه شاه نشین دلهایمان بود، عبادجان:
می رسد روزی به پایان، سپهر بایگان
دفتر دوران ما هم بایگانی می کند.
او را از دست دادیم اما دلخوشیم به این است که در قرین رحمت الهی در کنار پدر و مادر و فرزند و برار زاده اش آرمید.
نبودنت خلائی است که هيچ بودنی جبران نمی کند
روحش شاد، یادش ماندگار
فیروز حسن پور -از دوستان دیرین مرحوم
=================================================================================
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
در گذرگاه زندگی ، پذیرش برخی رخدادها برای انسان بسیار سخت وناگوار است.
خبر ناگوار درگذشت انسان شریف و درد آشنای همشهریم زنده یاد امان الله پورعلی مرا به شدت در غم و اندوه فرو برد،که چند روزی توان بیان و نگارش این متن برایم بسیار سنگین بود. ولی می دانستم که گردن نهادن بر قانون نظام هستی ، بخشی از تکامل هستی وعزیمت انسان به سوی اوست. کما اینکه عزیزان بسیار عزیز مان این راه را رفته اند و گریزی از این سرنوشت نیست.
روحش شاد و پذیرش این رخداد ناگو ار از سوی صاحبان عزا ، موجب آرامش روح ان زنده یاد باد .
سیف اله سیف اللهی.🖤🖤🖤
===========================================================================
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 20:16 توسط طه نوراللهی
|
.jpeg)
_6twe.jpeg)
_73uc.jpeg)
(چگونه دوست ندارم من این دیاران را /که هر شقایقش آیینه ای است یاران را )