بارش برف وسفید پوش شدن کوههای سبلان وباغرو در اوخر اردبیهشت ماه 1399

 

بارش برف وسفید پوش شدن کوههای سبلان وباغرو در اوخر اردبیهشت ماه 1399

 

از سایت های مختلف

وجه تسميه و ريشه ضرب المثل كله سر آشيندان اولدوم گللو پلوييندان=از کانال تلگرامی گللو

وجه تسميه و ريشه ضرب المثل كله سر آشيندان اولدوم گللو پلوييندان
یعنی از این در رانده از آن در مانده
کله سر و گللی دوروستا  همسایه هستند در  روستای کله سر روز عاشورا به عزادارن آش نذری ودر گللو پلو (نوعی  چلو) پخش میشود فردی به روستای گللی به قصد خوردن پلو میرود .می بیند که برنج را میخواهند آب کش کنند با خود فکر میکند تا برنج دم بکشد بروم روستای کله سرو سریع آش را خورده وبرگردم تا به کله سر برود آش تمام میشود با خود فکر میکند سریع برگردم گللی وپلو بخورم این بار غافل از همه چیز زمانی به گللی می رسد که پلو تمام شده است
محکم به سرش میزند و میگوید :
 وای منه کله سر آشیندان اولدوم گللی پلوییندان

کانال تلگرامی ابادی گللو

 

ننه کران در قاب عکاسان آماتور

ننه کران در قاب عکاسان آماتور

 

ننه کران در قاب عکاسان آماتور

آسیاب آبی=از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آسیاب آبی

آسیاب آبی دستگاهی بوده‌است که برای آسیاب و خردکردن گندم و سایر غلات و برای درست کردن آرد وجود داشته‌است و با استفاده از تکنیک سرعت آب یا فشار آب کار می‌کرده‌است در ایران تقریباً در هر شهری در قدیم آسیاب آبی وجود داشته امروز تقریباً چند مورد انگشت شمار هنوز کار می‌کنند آسیاب کاخک - بجنورد-آسیاب یزد و آسیاب‌آبی اشکذر -و آسیابهای آبی بسیار قدیمی مانند آسیاب آبی زیبد در پروژه‌های شهرسازی نابود شده‌اند... ساعت آبی و آسیاب آبی آسیاب بادی در ایران از قدمت تاریخی کهنی برخوردار است اما تحقیق مستقلی در این موضوع نشده‌است. بعضی اعتقاد دارند آسیاب بادی نخستین بار در ایران بکار گرفته شده‌است امروزه هنوز بقایای چندین آسیاب بادی در شهر کوچک نشتیفان خوافخراسان وجود دارد و تا چند سال قبل از انقلاب فعال بود.

اگرچه کتاب اصطخری که در آن اشاره به ساخت آسیاب بادی شده‌است مربوط به پیش از سال سال ۳۳۰ هجری خورشیدی (۳۴۰ هجری قمری) بوده‌است، کارشناسان اندیشکده فرهیختگان سیستانی وابسته به بنیادنیمروز معتقدند سیستان زادگاه نخستین آس بادها بوده‌است و خراسان بزرگ و سیستان که نشتیفان و زابل فعلی و همگی تا کشمیر بخش ازآن ایالت بزرگ کهن بوده‌اند نخستین آسیاب‌های بادی را به خود دیده است.نامه نگاریها و مکاتبات بنیادنیمروز با شهرداری زابل و استانداری سیستان وبلوچستان ازسال1389برای ساخت نمادی از اسیاب بادی در یکی از میدان‌ها سیستان برای ثبت این واقعیت بزرگ درتاریخ و حافظه تاریخی ایرانیان عزیز و آگاهی جوانان وطن از این افتخارات بزرگ است. در یکی از کتاب‌های مسعودی که چند سال بعد نوشته‌شده‌است، به داستانی اشاره می‌شود که در آن یک ایرانی به نزد خلیفهٔ دوم، عمر،(سال ۱۳ هجری خورشیدی و قمری، سدهٔ هفتم میلادی) ادعا می‌کند که می‌تواند یک آسیاب بادی بسازد، و عمر نیز برای ثابت شدن این ادعا از او می‌خواهد تا این کار را انجام دهد، و او نیز موفق می‌شود.[۱] watermills in Iran.[۲]. اشاره تاریخ نویسان به داستان کشته شدن یزدگرد ساسانی بدست آسیابان و اشاره به کشتار ایرانیان یک بار در الیس به فرماندهی خالد پسر ولید و یک بار در زمان امویان در گرگان به فرماندهی یزید بن مهلب از روایتهایی است که در آن‌ها به آسیاب آبی و بادی اشاره شده‌است.[۳]

آسیاب های بسیار قدیمی در دزفول قرار دارد که دست کم از دوران ساسانی به بعد وجود داشته اند

کاربرد در کاغذسازی

در سال ۱۱۹۰ نخستین آسیاب کاغذساز در ناحیه هرول در فرانسه تأسیس گردید و آنگاه موسسات دیگری در کنار مجاری آب در نواحی اوورنی و تروآ در فرانسه و در شهر فلورانس در ایتالیا به وجود آمدند.[۴]

طبیعت بهاری دریاچه نئور​=از سایت ایسنا

طبیعت بهاری دریاچه نئور​​​​​

دریاچه نئور دریاچه ای مابین شهرستان های اردبیل و خلخال در مرز بین استان اردبیل و استان گیلان است. این دریاچه در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی اردبیل به‌طرف خلخال در یکی از دره‌های کوهستان باغرو و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا با مساحتی بالغ بر ۲۱۰ هکتار و عمق متوسط ۵ متر است.

۲۴ خرداد ۱۳۹۴ / ۱۲:۰۶

دریاچه نئور دریاچه ای مابین شهرستان های اردبیل و خلخال در مرز بین استان اردبیل و استان گیلان است. این دریاچه در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی اردبیل به‌طرف خلخال در یکی از دره‌های کوهستان باغرو و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا با مساحتی بالغ بر ۲۱۰ هکتار و عمق متوسط ۵ متر است.

عکس: موسی تقوی نمین - ایسنا

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

دریاچه نئور=از ویکی پدیا فارسی

دریاچه نُئور دریاچه‌ای مابین شهرستان تالش و شهرستان خلخال است که در مرز بین استان گیلان و استان اردبیل قرار دارد.[۲][۳][۴] ریشه اسم نئور کلمه‌ای مغولی است در زبان مغولی به دریاچه نئور می‌گویند[۵] و در ترکی آذربایجانی به دریاچه کوچکی که رودخانه‌ای به آن نمی‌ریزد نئور گفته می‌شود. در جمهوری آذربایجان سه دریاچه با نامهای آجی نئور (در شهرستان شکی) نئور (شهرستان قاخ) و نئور (شهرستان قبله) وجود دارد.

این دریاچه در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی اردبیل به‌طرف خلخال در یکی از دره‌های کوهستان باغرو و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا با مساحتی بالغ بر ۲۱۰ هکتار مشتمل بر دو دریاچه کوچک و بزرگ است که در فصل بهار به هم می‌پیوندند و دریاچه واحد را به وجود می‌آورند و عمق متوسط ۵ متر است.[۶]

دانشنامه جهان اسلام این دریاچه را بخشی از جغرافیای منطقه شمالی تالش، در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی شهر اردبیل و چهار کیلومتری آبادی عباس‌آباد، در ارتفاع ۵۰۰، ۲ متری معرفی کرده‌است.[۷]

دریاچه نئور یک دریاچه طبیعی و آب شیرین می‌باشد در بلندیهای باختری رشته کوه باغرو بر روی ولکانیت پرفیر آندزیتی – ائوسن بالایی ایجاد شده‌است. در سال ۱۳۶۶ به منظور ذخیره آب جهت استفاده‌های کشاورزی سدی در تنها خروجی دریاچه (قانلی دره) احداث و مورد بهره‌برداری قرار گرفت .
بارندگی مناسب و وجود چشمه‌های فراوان سبب پایداری وضعیت دریاچه شده ضمن آنکه هوای مطبوع منطقه زمینه بسیار مناسبی برای جذب گردشگر خصوصاً در اوقات گرم سال را فراهم کرده‌است. این منطقه دارای پوشش گیاهی متنوعی از گیاهان خشکی زی و آبزی است. دریاچه نئور زیستگاه برخی از گونه‌های پرندگان مهاجر عبوری است.
محدوده دریاچه نئور، به دلیل ضوابط خاص موجود بر این منطقه، که به‌عنوان یک منطقه حفاظت شده زیست‌محیطی تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد. شکار هر گونه پرنده آبی در این دریاچه ممنوع بوده لذا عوامل خاص طبیعی و انسانی حیات وحش این منطقه را تهدید نمی‌کند.[۸] ارزش تالابها: این دریاچه دارای ارزشهای زیستگاهی – اکوتوریستی – زنبور داری – کشاورزی و دامداری می با شد.

با تاکید مدیر ملی طرح حفاظت از تالاب‌های کشور[۹]، رضا کریمی نماینده مجلس شورای اسلامی [۱۰]، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان اردبیل ،فرماندار اردبیل [۱۱] مبنی بر حفاظت از دریاچه نئور در اردبیل با مشاهده مهاجم کاراس از سال ۸۴ در دریاچه نئور، باعث تغییر در اکوسیستم، زنجیره غذایی و به تبع آن باعث از بین رفتن میگوی گاماروس، گونه شاخص دریاچه شده است که از سال ۱۳۹۳ اقدامات اجرایی برای برگرداندن آن به حالت اولیه آغاز شده است.[۹] [۱۲]

منطقه حفاظت شده بزقوش آذربایجانشرقی=از سایت سیری در ایران

منطقه حفاظت شده بزقوش

منطقه حفاظت شده بزقوش در موقعیت جغرافیایی N3742 E4731 در استان آذربایجان شرقی واقع است. منطقه بزقوش طی مصوبه شماره ۳۶۶ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۹۱/۱/۶ بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. منطقه حفاظت شده بزقوش با مساحت ۵۰۲۱۲ هکتار در شرق استان آذربایجان شرقی و در شهرستان های میانه و سراب قرار دارد. محدوده برقوش در تقسیمات فیتوژئوگرافیک ایران جزو محدوده ایرانی تورانی تقسیم بندی می شود.

پوشش گیاهی

پوشش گیاهی منطقه به صورت مرتع مشجر، مرتع و گونه های مشترک مرتعی و زراعی می باشد که در اتفاعات منطقه و مرز با استان اردبیل مرتع مشجر با گونه غالب گون، نسترن وحشی، زلزالک، سقز و سیاه تلو به همراه گونه های مرتعی و درمنه بوده و گونه های همراه شامل سیر کوهی، گاو زبان، زرد پیاز، فستوک گوسفندی، آویشن، کلاه میر حسن می باشد که در همین منطقه سه گونه گون، یک گونه بادام وحشی، یک گونه سرو کوهی و یک گونه کراسوس در لیست گونه های حساس در معرض خطر تهدید قرار دارد. در اراضی تپه ای و دشتی منطقه گونه های مرتعی غالب شامل درمنه، چاودار، جو وحشی، علف گندمی، پنجک، دانه قناری، پونه، تره تیزک، کاکوتی، خاکشیر، اسپرس، تشکر، میخک، بومادران، بابونه، بولاق اوتی، شاطرا، اسپند، دم روباهی و یولاف می باشد. در کل از مهمترین گیاهان منطقه می توان به خشخاش، علف پشمکی، سیر کوهی، گاو زبان، زرد پیاز، انواع یونجه، فستوک گوسفندی، آویشن، کلاه میر حسن، جو وحشی و علف گندمی، پونه، کاکوتی، اسپرس، میخک، بومادران، بابونه، زرشک، قره میخ، آلوچه وحشی، نسترن، قره تیکان، چاکلانقوش، بید و دوشان آلماسی اشاره نمود.

حیات وحش

پستانداران شاخص منطقه حفاظت شده بزقوش شامل پلنگ، کل و بز، سیاه گوش، خرس قهوه ای، رودک، تشی، راسو، جوجه تیغی، سمور سنگی، گراز، گرگ، روباه، خرگوش و سنجاب زمینی، خفاش نعل اسبی مدیترانه ای و انواع مختلفی از جوندگان می باشند.

مهمترین گونه های پرندگان بومی خشکزی نیز شامل پرندگان از راسته شاهین سانان و از تیره قوشیان از جمله عقاب طلایی، کورکور، کرکس، سارگپه، سنقرگندمزار و از تیره شاهینیان دلیجه و لیل می باشند. از راسته ماکیان و تیره ماکیان می توان به کبک معمولی، چیل و تیهو اشاره نمود.

منبع : کویرها و بیابانهای ایران

معرفی جاذبه های گردشگری ایران؛ طبیعتی به رویایی جنگل فندقلو+تصاویر=از سایت میزان

به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد خبرگزاری میزان، جنگل فندقلو در 30 کیلومتری شهرستان اردبیل و 10 کیلومتری جنوب شهر نمین واقع شده و به خاطر داشتن جاذبه‌ های منحصربه ‌فرد جنگلی – مرتعی و گردنه زیبای حیران قابلیتی بسیار ممتاز برای توسعه در صنعت اکوتوریسم دارد.

ایران جنگل های زیادی را در خود جای داده، جنگل هایی که فرصت مناسبی را برای طبیعت گردی فراهم کرده و با رفتن به آنجا چند ساعتی را در دل طبیعتی بکر می گذرانید که یکی از معروف ترین جنگل های ایران جنگل فندقلو در استان اردبیل است که با داشتن دشت گل های رنگارنگ، درختان میوه، یست اسکی، تله کابین، آب گرم، آبشار، حیوانات متنوع و آب و هوای متبوع و خنک از توریستی ترین جنگل های ایران به شمار می رود.

 

در این جنگل دارای ۴ هزار هکتار طبیعت بکر است و همانطور که از اسم جنگل مشخص است بیشترین محصولی که در این جنگل می توانید پیدا کنید فندق وحشی است برای همین هم است که به این جنگل، فندقلو می گویند.

در واقع در حدود ¼ از مساحت این جنگل پوشیده از درخت های فندق است. جالبه که فندق هایی که در این جنگل به عمل می آیند آنقدر متنوع هستند که یک مرکز تحقیقاتی برای شناسایی آن ها به وجود آمده است.

البته در جنگل فقط فندق پیدا نمی شود و در آن درختان میوه دیگری مثل سیب وحشی، تمشک، ازگیل، توت فرنگی، به و گوجه سبز هم می روید. از درخت های این جنگل که از گونه های جنگلی به شمار می روند می توان به راش، بلوط، ممرز، بلند مازو و … اشاره کرد.

از ویژگی های منحصربفرد این جنگل دشت گل های رنگارنگ ان است که آن را به یکی از دیدنی ترین جنگل های ایران تبدیل کرده است. در این جنگل به غیر از بابونه گونه ای از نادرترین گل های دنیا مثل گل سوسن چلچراغ را می بینید که می تواند تعداد گردشگران این جنگل را بیشتر و بیشتر کند.

راه‌های مختلفی به این جنگل وجود دارد اما راه اصلی رسیدن به آن که آسفالت هم می‌باشد سه راهی جاده اردبیل به آستارا در نزدیکی شهر نمین است. به این ترتیب که در مسیر راه اردبیل به آستارا و پیش از رسیدن به نمین مسیری سرسبز و زیبا با تابلوی راهنمای جنگل فندقلو مشاهده می‌ کنید راه دیگر که برای رسیدن به این جنگل وجود دارد از جاده اردبیل به تهران در گردنه حیران از داخل روستای گیلده می‌ باشد.

در داخل جنگل یک استخر آبگرم به نام مشه سویی وجود دارد که آب آن خاصیت درمانی دارد. همچنین پیست اسکی روی چمن که برای برپایی اردوهای تیم ملی اسکی روی چمن از آن استفاده می‌شود، از جمله قابلیت‌های این منطقه برای جذب توریست در کلیه فصول سال است.

یکی از جذابیت های این جنگل که محبوبیت آن را بیشتر کرده وجود تله کابین فندقلو- حیران است که از تفریحات مهم گردشگرانی است که برای تفریح و گردش به این جنگل می روند.

این جنگل از جاذبه های توریستی ایران است و امکانات رفاهی آن تا حدی است که حتی می توانید شب را هم در آن اقامت کنید. حتی اگر فصل سرد زمستان را هم برای آمدن به این جنگل انتخاب کنید برایتان یک پیست اسکی مجهز وجود دارد که می توانید این تفریح هیجان انگیز و زمستانی را هم امتحان کنید. امکان پیست اسکی روی چمن هم برای فصل های گرم سال محیاست.

علاوه بر جاذبه های گردشگری برای پذیرایی و اقامت گردشگران داخلی و خارجی، مکان هایی تدارک دیده شده که امکان اقامت به صورت شبانه روزی هم در آن مهیا است، با توجه به نکات مطرح شده می‌توان گفت منطقه فندقلو با داشتن انواع درختان میوه، پیست اسکی و گونه‌های گیاهی و طبی مختلف، آب معدنی، حیات وحش، آب و هوای معتدل و چشم انداز زیبا و…جزو مناطق منحصر به فرد است که پتانسیل بالایی در صنعت اکوتوریسم دارا می باشد.

 

ایرانگردی مجازی در دوران کرونا -جنگل فندقلو ویلکیج= از سایت عل بابا

جنگل فندقلو کجاست؟ معرفی و راهنمای کامل سفر به فندقلو

حسین بابایی

 17 بهمن 1398

زمان مطالعه: 5 دقیقه ایران‌گردی سفر داخلی

تعداد زیادی ییلاق پر درخت و سبز در شمال و شمال غربی ایران وجود دارد اما کمتر جایی پیدا می‌شود که بتوان از نزدیک گوزن‌های وحشی را تماشا کرد، میوه‌های جنگلی خورد و از دشتی پر از گل‌های خوشبو با خواص دارویی گل چید. پس اگر به جنگل فندقلو بگوییم منطقه‌ای منحصر به فرد اغراق نکرده‌ایم.

اگر فقط نام جنگل فندقلو را شنیده‌اید یا تا الان از وجودش خبر نداشتید، پس قبل از برنامه‌ریزی برای تعطیلات حتما نام آن را در گوشه‌ای یادداشت کنید.

مطمئن باشید با خواندن این مقاله و اطلاع از ویژگی‌های آن از سفرتان پشیمان نمی‌شوید.

---

جستجو و رزرو تور در علی بابا

---

آشنایی با جنگل فندقلو

مناطق مرزی طبیعت سر سبز شمال با دامنه‌های جنوبی البرز و نواحی غربی مرز استان گیلان طبیعتی خاص و منظره‌هایی جالب دارد. گویا در این نقاط دو اقلیم با هم برخورد می‌کنند و در نتیجه آب‌ و‌ هوایی همیشه در حال تغییر و زمین‌هایی با پوشش گیاهی و جنگلی خاص پدید می‌آید.

از پارک ملی گلستان در شرق تا جنگل فندقلو، ده‌ها ییلاق، پارک جنگلی و مناطق محافظت شده وجود دارد.

در این مناطق درختانی دیده می‌شود که در دو طرف این دو مرز اقلیمی کم پیدا می‌شوند.

جنگل فندقلو نقطه تقابل هوای خشک و سرد ناحیه اردبیل با هوای گرم و مرطوب گیلان است. به همین دلیل است که بیشتر روزهای سال اینجا مه‌آلود است و حتی در گرم‌ترین روزهای تابستان می‌توان شاهد جریان ابرها در ارتفاع پایین بود.

کافی است تا هوا کمی ابری باشد، به راحتی در گردنه حیران و فندقلو باران جاری می‌شود. همین باران‌ها باعث شده که گیاهان و درخت‌ها تا جایی که توانسته‌اند تکثیر و رشد کنند.

وسعت فندق لو حدود ۱۶ هکتار است. یک چهارم این منطقه جنگلی و بقیه مراتع هستند. با این که وسعت جنگل نسبتا کم است اما نام جنگل روی فندقلو مانده است.

هر گوشه از این منطقه در هر زمان از سال زیبایی خاصی دارد و اگر در بهترین زمان سفر کنید با بهشت مواجه خواهید شد.

موقعیت فندقلو و راه‌های دسترسی

جنگل فندقلو درست بین دو استان گیلان و اردبیل و بین دو شهر اردبیل و آستارا قرار دارد. جاده آستارا به اردبیل و گردنه حیران تنها راه مواصلاتی بین دو استان در این منطقه است و هر مسافری که قصد سفر از این جاده را دارد باید از کنار جنگل فندقلو عبور کند اما خیلی از گردشگران از وجود این بهشت روی زمین خبر ندارند.

برای رفتن به فندقلو سه راه وجود دارد:

• از استان گیلان و گردنه حیران
• از استان اردبیل و شهر نمین
• کوهپیمایی

جنگل فندقلو از گردنه حیران

وقتی از آستارا به سمت اردبیل حرکت می‌کنید و حدود ۲۰۰ متر مانده به تونل حیران، وارد یک جاده فرعی در سمت راست جاده منتهی به تونل شوید. این جاده فرعی از بالای تونل رد می‌شود و بعد از حدود یک کیلومتر به یک دوراهی می‌رسد که جاده سمت راست دوباره به جاده اردبیل وصل می‌شود و جاده سمت چپ راه رسیدن به ایستگاه بالایی تله‌‌کابین، رستوان حیران و بعد از آن جنگل فندقلو است.

بعد از رستوران جاده را ادامه دهید تا به پارکینگ و مرکز تفریحی فندقلو برسید.

اگر قصد مسافرت به شهر و استان اردبیل دارید نیازی به برگشتن از این جاده نیست چون ادامه همین مسیر شما را به روستای خانقاه سفلی و بعد از آن به بزرگراه نمین به اردبیل می‌رساند.

جنگل فندقلو از استان اردبیل

راه متداول و مناسب‌تر دسترسی به فندقلو از استان اردبیل و بزرگراه اردبیل به آستارا است.

وقتی در جاده آستارا به شهر نمین رسیدید، درست بعد از جایگاه CNG نمین یک جاده فرعی وارد روستای «دودران» می‌شود. همین جاده را ادامه دهید تا به خانقاه سفلی و بعد از آن روستای آرپاتپه برسید. در روستای آرپاتاپه در چهارراه به سمت چپ بپیچید و در ادامه بعد از حدود ۴ کیلومتر به پارکنیگ فندقلو می‌رسید.

البته از روستای خانقاه سفلی هم راهی وجود دارد اما آسفالت نیست.

مسیرهای کوهپیمایی

راه‌های کوهپیمایی به سمت فندقلو متنوع است و بستگی به این دارد که از کجا می‌خواهید کوهپیمایی را شروع کنید.

در کل گروه‌های کوهپیمایی برای لذت بیشتر از مسیر ترجیح می‌دهند مسیرهایی را انتخاب کنند که زیباتر، مسیرهای آسان و شیب کمی داشته باشد.

از بین این مسیرها، دو مسیر آبشار لاتون به فندقلو و دریاچه سوها به فندقلو بهتر است. در هر دو مسیر چشمه آبگرم «مشه سویی» محل توقف است و بعد از آن به فندقلو می‌روند.

در هر صورت با توجه به مشخص نبودن مسیرهای کوهپیمایی، بهتر است از تجهیزات مکان‌یابی و با کمک افراد با تجربه این مسیر را طی کنید.

---

 بیشتر بخوانید: 

معرفی بهترین مسیرهای پیاده روی در ایران

---

جاهای دیدنی و طبیعت فندقلو

فندقلو منطقه خیلی بزرگی نیست و در مجموع اختصاص دادن یک صبح تا ظهر یا حداکثر تا غروب برای آن کافی است. بعضی افراد هم هستند که قصد کمپینگ و اقامت دارند و می‌خواهند بیشتر استراحت کنند.

در هر صورت فندقلو چه برای ماندن و چه برای توقفی چند ساعته مناسب است.

حالا برویم سراغ این که دیدنی‌های فندقلو چیست و چه کارهایی می‌توان انجام داد.

جنگل درختان فندق

جنگل درختان فندق به شکل انبوه فقط در اطراف پارکینگ و قسمت‌های جنوبی آن وجود دارد اما هرچه به سمت گردنه حیران نزدیک شوید درختان پراکنده و بیشتر زمین‌های پر از بوته و چمن می‌بینید.

به جز فندق، چندین گونه درخت دیگر مثل ممرز، راش، بلوط و بیدمشک در این جنگل‌ها پراکنده هستند.

همین تنوع گونه‌های درختی باعث شده تا پاییز آن تابلویی از رنگ‌های متنوع باشد و حیوانات متنوعی اینجا را برای زندگی انتخاب کنند.

فندقلو زیستگاه حیواناتی مثل خرس، سمور، کبک، عقاب و پرنده‌های آوازخوان است. البته این حیوانات با توجه به شلوغی و افزایش ساخت و سازها از فندقلو دور شده‌اند و خیلی کم پیش می‌آید با انسان‌ها روبرو شوند.

مردمی که در فصل تابستان به فندقلو می‌روند از درختان سیب جنگلی و فندق میوه می‌چینند. هر چند اهالی روستاهای اطراف زودتر از بقیه این میوه‌ها را می‌چینند و آنها را در کنار محصول باغ‌های خودشان در کنار جاده‌ها می‌فروشند.

میوه‌هایی مثل ازگیل، تمشک، سیب جنگلی و آلو از خوشمزه‌های فندقلو هستند.

---

 بیشتر بخوانید: 

فهرست کامل جنگل های مازندران برای تفریح و ماجراجویی

---

دشت گل‌های بابونه

فندقلو در فصل بهار تا اوایل تابستان شبیه فرشی پر از گل‌های بابونه می‌شود. از همان جاده نرسیده به فندقلو می‌توان گل‌ها را دید. بوی بابونه در بهار اینجا می‌پیچد.

دمنوش گلبرگ، غنچه یا گل خشک شده کامل بابونه خواص متعددی گفته‌اند. از آرامبخشی تا کاهش نفخ معده از خواص این گل خوشبو و زیبا است.

برخی افراد از این گل در ماسک‌های صورت استفاده می‌کنند و می‌گویند خواص ضد آکنه و رطوبت‌رسانی به پوست دارد.

در سفر به فندقلو می‌توانید هرچقدر دلتان بخواهد بابونه جمع کنید و از آن برای دم کردن چای یا روش‌های درمانی طب سنتی استفاده کنید. البته توصیه می‌شود روش‌های درمانی و مصرف هر گیاهی را از منابع معتبر مطالعه و بعد استفاده کنید. بعضی از گیاهان در صورت مصرف اشتباه به شدت آسیب‌زا هستند.

در جنگل فندقلو به جز بابونه گیاهان و گل‌های دیگری مثل نسترن، خاس، پامچال، گیلدیک، بنفشه و گل گاو زبان هم رشد می‌کند.

در صورت پیدا کردن این گل‌های نادر، بوته‌های آنها را از بین نبرید تا بتوانند دوباره رشد کنند.

آبگرم مشه سویی

چشمه آبگرمی معروف به مشه سویی در ۸ کیلومتری فندقلو و در محدوده استان گیلان قرار دارد. از آنجایی که فاصله تا آن دور است و نیاز به کوهپیمایی دارد، بیشتر آنهایی که به قصد کوهپیمایی آمده‌اند تا مشه‌ سویی می‌روند و اغلب مسافران از وجود چنین چشمه‌ای خبر ندارند.

این چشمه در کنار یک رودخانه و در قعر دره‌ای میان جنگل‌ها قرار دارد. آب آن نسبتا ولرم است و خیلی گرم نیست.

آسان‌ترین راه دسترسی به مشه‌ سویی، پیمودن مسیر پاکوب به سمت جنوب و در خط‌الرس کوه است. این راه در انتها به سمت پایین دره‌ای جنگلی می‌رود که به جز صدای رودخانه صدایی در آن شنیده نمی‌شود.

خود جشمه یک حوض کوچک دارد و آب از دل سنگ داخل حوض می‌ریزد. یک آبراهه باریک برای حوض گذاشته‌اند تا به محض پر شدن سرریز شود.

اگر هوا کمی سرد باشد آب گرم چشمه بخار می‌کند. با توجه به عبور آب‌های گرم از کنار سنگ‌های آتشفشانی در عمق زمین، نوشیدن این آب امکان دارد مضر باشد اما شستشو و دست زدن به آن احتمالا ضرری ندارد.

مرال‌های جنگل فندقلو

در سال ۸۸ یک مرکز نگهداری و تکثیر گونه‌ای از گوزن‌های وحشی بومی ایران معروف به مرال در جنگل فندقلو تاسیس شد. در ابتدا این مرکز ۱۲ راس مرال داشت که در محوطه‌ای حصارکشی شده نگهداری می‌شدند.

الان این مرال‌ها به ۳۰ راس رسیده است. می‌توانید از بیرون محوطه حصارکشی شده گوزن‌ها را تماشا کنید. بیشتر گوزن‌ها در همانجا به دنیا آمده‌اند و به دیدن انسان‌ها عادت دارند.

---

 بیشتر بخوانید: 

مناطق بکر شمال؛ ۳۰ نقطه ناشناخته شمال را کشف کنید

---

تفریحات در فندقلو و حیران

با توجه به فاصله کم فندقلو و گردنه حیران، صحبت از هرکدام به تنهایی درست نیست. بخشی از این امکانات در محوطه جنگل فندقلو و بخش دیگر در محوطه گردنه حیران است.

خب حالا ببینیم با امکانات موجود چه کارهایی می‌توان انجام داد.

جنگل نوردی و کمپینگ

اولین و ساده‌ترین کاری که در فندقلو می‌توان انجام داد کوهپیمایی و جنگل‌نوردی است.

بیشتر بخش‌های منطقه شیب کمی دارد و زمین‌ها صاف و بدون مانع هستند. فقط کافی است یک چوب دستی به دست بگیرید و کفش مناسب بپوشید؛ از منظره، هوای تازه و بوی گل‌های بابونه لذت ببرید.

تله‌کابین حیران

تله‌کابین به تازگی در حیران راه‌اندازی شده است. این تله کابین دارای ۳۰ کابین ۶ نفره معمولی و ۳ کابین ویژه است. اختلاف ارتفاع بین دو ایستگاه ۵۰۰ متر است.

اگر بخواهید از سمت جاده حیران سوار تله‌کابین شوید باید در کنار جاده و ایستگاه پایین توقف کنید ولی از طرف فندقلو جاده خودرو همان مسیری است که به ایستگاه بالایی می‌رسد.

در اطراف این مجموعه یک سورتمه، پیست کارتینگ و رستوران ساخته شده است.

سورتمه، پیست کارتینگ و زیپ‌لاین

در ایستگاه پایین تله‌کابین مجموعه‌ای ساخته شده که شامل یک پیست کارتینگ مارپیچ، زیپ‌لاین و سورتمه در دامنه کوه است.

این مجموعه با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی به تازگی افتتاح شده و ساخت و ساز آن همچنان ادامه دارد.

بخش‌های گفته شده فعال هستند و در صورت مساعد بودن هوا قابل استفاده هستند.

در کنار این امکانات تفریحی، یک کافی‌شاپ با منظره تمام‌نما به سمت حیران و یک هتل برای اقامت احداث کرده‌اند.

جشنواره ملی گل‌های بابونه در فندقلو

هر سال در روزهای ۲۴ و ۲۵ خرداد مصادف با روز جهانی گل و گیاه، جشنواره‌ای با عنوان جشنواره ملی گل بابونه در فندقلو برگزار می‌شود.

با توجه به خواص گل بابونه که گفته شد و رشد گسترده این گل در فندقلو، از اردیبهشت تا اواسط تیرماه جمعیت زیادی فقط برای دیدن و چیدن این گل‌ها به فندقلو سفر می‌کنند.

در جشنواره سالانه گل‌های بابونه، برپایی غرفه‌های عرضه صنایع دستی و محصولات کشاورزی، اجرای موسیقی سنتی، مسابقات ورزشی و … بخش‌هایی از برنامه‌های جشنواره هستند.

پیست اسکی روی چمن

مراتع فندقلو چمن‌هایی مناسب اسکی روی چمن دارد و قسمت‌هایی از آن هیچ مانعی در شیب کوه ندارد.

چند دوره مسابقات اسکی روی چمن در فندقلو برگزار شد و هر سال ورزشکاران این رشته برای تمرین به فندقلو می‌روند.

همین زمین اسکی روی چمن در فصل زمستان و بعد از بارش برف یک پیست مناسب اسکی برفی است. طبق خبرهای منتشر شده قرار است امکاناتی برای ورزش‌های زمستانی فراهم شود که البته هنوز اجرایی نشده است.

---

 بیشتر بخوانید: 

خاطره‌ سازی در زیباترین جاده های ایران

---

اقامت و اسکان در جنگل فندق لو

در فندق لو امکانات رفاهی و خدماتی مثل سرویس بهداشتی، آب آشامیدنی، فروشگاه موارد مصرفی، پارکینگ و نمازخانه وجود دارد.

در کنار پارکینگ، تعدادی اتاق با امکانات اولیه برای اسکان قابل اجاره است. در صورت مساعد بودن هوا، می‌توان در فضای باز چادر زد و اگر علاقه به دامنه حیران دارید هتل و ویلاهایی در اطراف جاده آستارا به حیران هست.

بهترین زمان سفر

اگر بخش‌های قبلی مقاله را خواندید چندین بار به فصل بهار و تابستان اشاره شد و خوب می‌دانید که زمستان‌های کوهستان سخت و غیرقابل تحمل است.

اگر دنبال بهترین زمان سفر به فندقلو هستید ما به شما اردیبهشت تا اواخر تیر را پیشنهاد می‌کنیم.

در این دوره کوتاه گل‌های بابونه باز شده‌اند، همه جا سبز است و دمای هوا برای گردش و تفریح عالی است. از مرداد آفتاب سوزان می‌شود و با کاهش بارش‌ها رفته رفته مناطق رنگ‌ها از سبز به سمت زردی می‌رود.

از شهریور وزش باد شدید شروع می‌شود و پاییز پرباران و همیشه مه‌آلود است.

در هر زمان از سال که می‌خواهید سفر کنید حتی در تابستان بهتر است کمی لباس گرم همراه داشته باشید چون گردنه حیران و فندقلو همیشه سرد‌تر از مناطق اطراف است.

منطقه فندقلو ویلکیج -شهرستان نمین -استان اردبیل =از علاالدین تراول

 

 

زیبایی های طبیعت ننه کران در بهار 1399 در قاب عکاسان آماتور

 

زیبایی های طبیعت و مراتع ننه کران در قاب عکاسان آماتور

طبیعت ننه کران در قاب عکاسان اماتور

خزان سحرانگیز در منطقه ویلکیج اردبیل=از خبرگزاری تسنیم

خزان سحرانگیز در منطقه ویلکیج اردبیل

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اردبیل، اردبیل با واقع شدن در دامنه کوه مرتفع سبلان با ارتفاع 1350 متر و با فاصله کم از بندر آستارا با ارتفاع 30 - به منزله دامنه وسیع کوه مرتفعی مشرف بر دریاست که دارای اقلیم مناطق فوقانی از یک طرف و تأثیرپذیر از مناطق بحری از طرف دیگر است. شهرستان اردبیل دارای چهار اقلیم مدیترانه‌ای گرم، مدیترانه‌ای معتدل، کوهستانی سرد و معتدل است.

این شهرستان به عنوان یکی از مناطق سردسیر ایران و استان بین پنج تا هشت ماه از سال سرد است. بارندگی نیز در تمام فصول وجود دارد، ولی شدت آن در بهار و پاییز بیشتر است؛ زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل با متوسط درجه حرارت آن در حدود هفت درجه سانتی‌گراد است که وجود کوهستان‌های سبلان، طالش و بزغوش، تأثیر بخارهای دریای خزر و بادهای سرد شمالی و وجود جنگل‌های شمال و شرق آن در میزان بارندگی و نوسان دمای شهرستان اردبیل بسیار مؤثر است.

استان اردبیل با توجه موقعیت و ویژگی‌های خاص جفرافیایی، تنوع طبیعتی خاصی دارد و در هر قسمت از این دیار مناظر و چشم اندازهای طبیعی بسیار به ویلکیج منطقه‌ایست واقع در شمال شرقی استان اردبیل واز توابع شهرستان نمین که دارای آب و هوای کوهستانی است و از نظر جغرافیای سیاسی یک منطقه مرزی محسوب می‌شود.

ویلکیج به منطقه‌ای اطلاق میشود که از یک طرف از دامنه کوه‌های باغرو (حور و تفیه ) تا گردنه حیران و محدوده شهری نمین و از طرف دیگر از دشت زرناس اردبیل (روستای قره حسنلو ) تا کوه آسپیناس نیارق امتداد دارد که در واقع ویلکیج قسمت عمده‌ای از دشت اردبیل را شامل می‌شود و از حاصلخیزترین مناطق شمالغرب کشور محسوب شده و از قدیم الایام مرکز تولید انواع محصولات کشاورزی و دامپروری و بخاطر قرار گرفتن در حاشیه جنگل ، مرکز تولید انواع مصنوعات چوبی بوده است.

نکته قابل ذکر در مورد سرزمین ویلکیج آن است که معانی مختلفی از ویلکیج در کتب و اذهان مردم وجود دارد؛ بخش اول کلمه یعنی ویل در متون اوستایی به معنای شهر آمده است کلمه ویل در اسامی بعضی از شهرها و روستاها و مناطق آذربایجان آمدهاست که می‌توان آرتاویل "اردبیل"، لوندویل، ویله دره "سرعین"، ویلکیج و غیره را نام برد، در گیلان نیز به کسانی که در کنار دریا اتراق می‌کنند گیلیج و به مناطق کوهستانی کیج می‌گفتند کلمه کیج در زبان تاتی هنوز هم به این معنی بکار می‌رود پس کلمه ویلکیج به معنی شهر کوهستانی می‌باشد، آثار باستانی باقی‌مانده در روستاهای ویلکیج مخصوصاً شیر شیر و حور تائیدکننده این مدعا است.

در کتاب تاریخ و فرهنگ نمین در مورد حد و مرز منطقه ویلکیج قدیم آمده است " ویلکیج از جمله املاکیست که در صلح گلستانیه متعلق به دولت قزلباش بود و در صلح سردار پاسکویچ نیز در جای خود باقیست، این ناحیه منقسم به دو حصه قدیم و جدید می‌باشد و مکانی عریض و طویل، طرفی از آن قریب به حد خلخال و کوه باغرو و اردبیل است و سمت دیگرش ملحق به خاک ارشق که به تخمین مسافت هشت فرسنگ ایرانی می‌باشد و قریه نمینش اکنون دارالاماره است و از برکت وجود ذوات و امرا و نجبای مهاجرین از شیوه دیهی خارج گشته و رونق شهری یافته است ."

با تقسیمات نابخردانه در ادوار مختلف اکنون دیگر از آن جغرافیای عریض و طویل خبری نیست و حتی دارالاماره اش (نمین ) از محدوده این جغرافیا خارج گشته است؛جغرافیای ویلکیج امروزی در تقسیمات کشوری به سه قسمت تقسیم شده است . 1_ ویلکیج شمالی به مرکزیت ننه کران 2_ ویلکیج مرکزی به مرکزیت آبی بیگلو 3_ ویلکیج جنوبی به مرکزیت حور .

سوای دهستان ویلکیج شمالی که شامل 24 روستا و تابع بخش مرکزی نمین است ، ویلکیج مرکزی و جنوبی با دارا بودن 31 آبادی و مزرعه روی هم رفته بخش ویلکیج را تشکیل می دهند .

اسامی روستاهای بخش ویلکیج به شرح ذیل میباشد : 1 - ویلکیج مرکزی به مرکزیت آبی بیگلو دارای 21 آبادی : آبی بیگلو(شهر) _ نیارق_ آلادیزگه_ محمود آباد_گرم چشمه_بریس_سوها_دورجین_     قره چناق_ سعیدآباد_آغبلاق مصطفی خان_تازه کند لقمان آباد_    خلیفه لو_جابلو_ قره تپه_آرخازلو_قره حسنلو _ میرزا رحیملو _ ایریل _ مرنی _ یونجاللو
2-ویلکیج جنوبی به مرکزیت حور دارای10 آبادی و مزرعه: حور_ رز _ تفیه_سقزچی_کریق_پاسگاه_کوه سنگر_قیزیل قیه_بیله دره_ کردعلیلو

در منطقه‌ای با این گستره جغرافیایی و کثرت آبادی ، بجز راه آسفالته اردبیل _ آبی بیگلو (مرکز بخش) ، بقیه راه‌ها غیر استاندارد بوده و در مواردی از راه‌های شوسه و خاکی استفاده می‌شود، با توجه به اینکه منطقه ویلکیج در شرقی ترین قسمت استان اردبیل قرار گرفته ، با مناطقی از استان گیلان همسایه است ولی هیچ راه ماشین رویی بین استان گیلان و منطقه ویلکیج وجود ندارد ، در حالی که همه روزه افراد زیادی از راه‌های خاکی و مالرو بین دو منطقه یاد شده تردد می‌کنند و بخاطر نزدیکی آبادی‌های استان گیلان ، به‌ویژه منطقه لوندویل با منطقه ویلکیج، روابط و مناسبت‌های مشترک زیادی، بین مناطق مذکور وجود دارد .

همچنین کلمه "ویل" در زبان فرانسه نیز به معنی شهر و منطقه نیز بکار می‌رود این امر بیانگر این است که در آذربایجان اسامی بعضی از مناطق و روستاها باقی‌مانده از زبان هند و اروپائی است، بطور مثال برای لوندویل می‌توان اینطور گفت که کلمه لوند در زبان فرانسه به معنی پیش و جلو و پیشقراول می‌‎باشد بدین معنا که لوندویل به معنی شهری که در جلوی دریا قرار دارد یا شهری که نسبت به شهرهای دیگر به دریا جلوتر است.

اما بر پایه بررسی‌های غیر تخصصی و اظهارات آگاهانه مردمی، بعضی از افراد کیج را به معنای پرنده می‌نامند که این گروه ویلکیج را به معنای شهر پرندگان در نظر می‌گیرند و اشاره می‌کنند که گویا در ماه‌هایی از فصل بهار این منطقه مکان مناسبی برای تجمع پرندگان بوده است ولیکن هیچگونه اطلاعی از انواع پرندگان مورد نظر ندارند.

ارتفاعات زیبای ویلکیج که پوشیده از جنگل‌های انبوه است؛ مقصد گشت و گذار دوستداران طبیعت و کوهنوردانی است که خود را دل زیبایی کوه و جنگل رها کرده و از چشم اندازهای بیمانند این منطقه کمال استفاده را می‌کنند، این منطقه که در فصلهای مختلف منظره های منحصر به فردی را به جلوه می آورد، میزبان خیل عظیمی از عکاسان و هنرمندان برای خلق آثار هنری نیز است.

سوها که سوآ نیز تلفظ می ‌شود نام روستاییست کوچک  در این منطقه که به علت زیادی آب در اطراف روستا، نام روستا را سوها انتخاب کرده‌اند، آب روستا از چشمه‌های منطقه تامین می‌شود، در نزدیکی روستای سوها، آبگیری کوچک و بسیار زیبا با همین نام قرار گرفته است که در واقع نقطه شروع جنگل‌های ذکر شده است که آغازگر طبیعت گیلان محسوب میشود و به عبارتی هم طبیعت کوهستانی اردبیل و هم درختان انبوه گیلان را در برگرفته است.

بعد از تمام این تفاسیر باید گفت این مناظر در پاییز شکوهی صد‌چندان پیدا کرده و تلوّن رنگ‌های سحرانگیز پاییزی هر بیینده‌ای را مات و مبهوت آثار صنع آفریننده این زیبایی‌ها می‌کند.

وجود چنین قابلیت‌ها و ظرفیت‌های بالقوه‌ای در اردبیل نیازمند توجه در امر توریسم و جذب گردشگران، نه تنها از داخل بلکه از خارج کشور نیازمند توجه مسئولان و صاحبان سرمایه است که بتوان در امر توسعه اقتصادی و جذب سرمایه به استان موفق ظاهر شد.

ادامه نوشته

منطقه حفاظت شده بزقوش

منطقه حفاظت شده بزقوش در موقعیت جغرافیایی N3742 E4731 در استان آذربایجان شرقی واقع است. منطقه بزقوش طی مصوبه شماره ۳۶۶ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۹۱/۱/۶ بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. منطقه حفاظت شده بزقوش با مساحت ۵۰۲۱۲ هکتار در شرق استان آذربایجان شرقی و در شهرستان های میانه و سراب قرار دارد. محدوده برقوش در تقسیمات فیتوژئوگرافیک ایران جزو محدوده ایرانی تورانی تقسیم بندی می شود.

پوشش گیاهی

پوشش گیاهی منطقه به صورت مرتع مشجر، مرتع و گونه های مشترک مرتعی و زراعی می باشد که در اتفاعات منطقه و مرز با استان اردبیل مرتع مشجر با گونه غالب گون، نسترن وحشی، زلزالک، سقز و سیاه تلو به همراه گونه های مرتعی و درمنه بوده و گونه های همراه شامل سیر کوهی، گاو زبان، زرد پیاز، فستوک گوسفندی، آویشن، کلاه میر حسن می باشد که در همین منطقه سه گونه گون، یک گونه بادام وحشی، یک گونه سرو کوهی و یک گونه کراسوس در لیست گونه های حساس در معرض خطر تهدید قرار دارد. در اراضی تپه ای و دشتی منطقه گونه های مرتعی غالب شامل درمنه، چاودار، جو وحشی، علف گندمی، پنجک، دانه قناری، پونه، تره تیزک، کاکوتی، خاکشیر، اسپرس، تشکر، میخک، بومادران، بابونه، بولاق اوتی، شاطرا، اسپند، دم روباهی و یولاف می باشد. در کل از مهمترین گیاهان منطقه می توان به خشخاش، علف پشمکی، سیر کوهی، گاو زبان، زرد پیاز، انواع یونجه، فستوک گوسفندی، آویشن، کلاه میر حسن، جو وحشی و علف گندمی، پونه، کاکوتی، اسپرس، میخک، بومادران، بابونه، زرشک، قره میخ، آلوچه وحشی، نسترن، قره تیکان، چاکلانقوش، بید و دوشان آلماسی اشاره نمود.

حیات وحش

پستانداران شاخص منطقه حفاظت شده بزقوش شامل پلنگ، کل و بز، سیاه گوش، خرس قهوه ای، رودک، تشی، راسو، جوجه تیغی، سمور سنگی، گراز، گرگ، روباه، خرگوش و سنجاب زمینی، خفاش نعل اسبی مدیترانه ای و انواع مختلفی از جوندگان می باشند.

مهمترین گونه های پرندگان بومی خشکزی نیز شامل پرندگان از راسته شاهین سانان و از تیره قوشیان از جمله عقاب طلایی، کورکور، کرکس، سارگپه، سنقرگندمزار و از تیره شاهینیان دلیجه و لیل می باشند. از راسته ماکیان و تیره ماکیان می توان به کبک معمولی، چیل و تیهو اشاره نمود.

منبع : کویرها و بیابانهای ایران