قریه «نوجه ده» در شهرستان نمین در یک مکان استراتژیکی از لحاظ راه‌های ارتباطی قرار گرفته است و  از این روستا به عنوان گذرگاه و دروازه ویلکیج و نمین یاد می‌شود. به همین دلیل در این منطقه تعداد راه‌های قدیمی و همچنین به موازات آن تعداد پل‌های قدیمی به تکثر دیده می‌شود. روستای نوجه ده جایگاه ویژه ای در تاریخ و فرهنگ جغرافیایی منطقه ویلکیج داشته است، به طوری که «اوژن اوبن»، سفیر فرانسه در ایران در سفرنامه اش از آن به عنوان دروازه سرزمین طالش و ویلکیج نام برده و همین گویای اهمیت موضوع است.یکی از مکان‌های دیدنی این روستای پل سنگی و تاریخی نوجه ده است.این پل تاریخی در سال 1385 توسط سازمان میراث فرهنگی مورد ترمیم و بازسازی قرار گرفت. طبق اسنادی که در دفتر فنی حفاظت از بناها، بافت‌ها و محوطه‌های فرهنگی و تاریخی استان موجود است، کارشناسان میراث فرهنگی قدمت این بنا را به دوره قاجاریه نسبت داده اند.پل 3 چشمه نوجه ده در 12 کیلومتری جاده اردبیل - آستارا در روستای نوجه ده شهرستان نمین واقع شده است. این پل که با سنگ احداث شده. دارای پی ، پایه و بدنه سنگی است. عرض پل در حدود 6/5متر و طول آن در حدود 25 متر است.البته ریش سفیدان روستا قدمت پل را به دوره محمد شاه قاجار نسبت می‌دهند ، این‌که کارشناسان میراث فرهنگی به طور شفاف تاریخ ساخت پل را بیان نمی‌کنند به دلیل آن است که این پل در 2 دوره ساخته شده است. بدین معنا که در دوره قاجاریه بنای اولیه آن  ساخته شده و در سالهای بعد یعنی در دوره رضا خان پهلوی به بنای مذکور اضافه شده است.اگر به اطراف بدنه پل دقت شود متوجه می‌شویم که سنگ‌های پایین بدنه با سنگ‌های بالای پل هم رنگ و هم شکل نیستند و قرابتی با یکدیگر ندارند.متأسفانه روی کف پل توسط اداره راه و ترابری بتن ریزی غیر اصولی صورت گرفته و قسمتی از سنگ‌های قدیمی پل فرو ریخته که در اسناد دفتر فنی میراث فرهنگی قید شده است.

حکایات تاریخی از پل سنگی
بعد از ساخت پل، معمار و طراح آن که فردی «ارمنی» بوده (گفته می‌شود که او اهل کشور آلمان بوده است) در زمان افتتاح پل با خانواده خود و همچنین بارهای سنگین از روی پل می‌گذرد تا نشان دهد که این پل از نظر استحکام بالاتر از پل‌های دیگر است. معمار پل پس از بررسی کارشناسی و محاسبات فنی و مهندسی در میزان تخمینی سنگ‌های مورد نیاز برای ساخت پل دقیق بوده و سنگ‌ها و مواد اولیه ساخت دقیقاً به اندازه کافی بوده است و فقط یک سنگ اضافه آمده که آن‌را نیز در کنار پل قرار می‌دهد.سنگ‌های این پل را از تپه‌های اطراف نمین (جین دره سی) و از نزدیکی روستای متروکه «خلیل کندی» استخراج کرده و با شتر به این محل انتقال داده اند.
این پل شاهد رویدادهای بسیاری در اردبیل بوده است؛ لشکر کشی ارتش سرخ شوروی سابق به ایران و سفر شاهان قاجار و همچنین سفر رضاشاه پهلوی به همراه محمد رضا شاه پهلوی به اردبیل از رویداد تاریخی اتفاق افتاده روی پل تاریخی. توجه ده است.
در شرح عملیات اجرایی برای بازسازی پل آمده است:
١- پاکسازی و خاکبرداری بستر پل به طول حدود 28 متر و عرض حدود 18 متر و عمق تقریبی میانگین 80 سانتی متر.
٢- اجرای دیواره عمقی در عرض بستر پل در جبهه‌های شرقی و غربی بستر رودخانه به عمق حدود یک متر و طول جمعاً 50 متر به منظور تثبیت بستر سنگی پل.
٣- سنگ چینی بستر پل با مشخصات ابعاد ردیف یک.
٤- کندن و تراشیدن بخشی از دال بتنی کف پل (که در سال‌های قبل توسط اداره راه و ترابری ایجاد شده) به‌طول جمعاً 50 متر در طرفین پل و عرض 40 سانتی متر به منظور ایجاد جان پناه سنگی روی پل انجام گرفته است.