خداوندا ! یادم بده
خـــــداوندا
یادم بده آنقدر مشغول عیبهای خودم باشم که عیب های دیگران رانبینم
یادم بده اگر از کسی بدی دیدم
قضاوتش نکنم، درکش کنم.
یادم بده بدی دیدم "ببخشم" ولی بدی نکنم! چرا که نمیدانم
بخشیده میشوم یا نه
یادم بده اگر دلم شکست نفرین نکنم،
دعا کنم، نتوانستم؛ سکوت کنم.
یادم بده اگر سخت بگیرم "سخت می بینم".
یادم بده به قضاوت کسی ننشینم
چرا که در تاریکی، همه شبیه هم هستیم
یادم بده چشمانم را روی بدیها و تلخیها ببندم
چرا که چشمان زیبا،
بیشک زیبا می بینند.
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مهر ۱۳۹۹ ساعت 16:44 توسط طه نوراللهی
|
.jpeg)
(چگونه دوست ندارم من این دیاران را /که هر شقایقش آیینه ای است یاران را )